|
|
|
دادخواهی علیه کُشتار ایرانیان به دست جلّادان الهی |
|
|
|
از ایرانِ خرّمدینان و میکده خراباتیان و کاباره جهانی اش |
|
|
|
از آیین میهن آرایی و پهلوانان کماندار |
|
|
|
بازگشتِ زنخدایانِ ایران بر سریرِ فرمانروایی |
|
|
|
از نیوشیدنِ هنگام در همگامی تا شکفتنِ هنگام برای همگامی |
|
|
|
از ایرانِ رنگین کمانی و خدایانِ رقّاصه اش |
|
|
|
از افسونگریهای سیمرغ و وحشتهای آخوندِ ابن الموبدِ ابن المیتراس |
|
|
|
چرا ایرانیان، «ابومُجرم» هستند؟ |
|
|
|
در پشتِ دیوارِ دروغهای حقیقتِ حاکم |
|
|
|
داستانِ غم انگیزِ ایران و فرزندانِ ناخلفش |
|
|
|
از مدرسهِ قیل و قالهای رایج و شایع |
|
|
|
در سایه سارِ امیدهای سوخته |
|
|
|
از خِرَدِ مِهراندیش و پهلوانانِ جستجوگر |
|
|
|
از گوهر یاقوتی خداوند مهرورزی و آتشِ مجوسان |
|
|
|
این یک نفر – آن صد هزار – هر دو نفر یک صد هزار |
|
|
|
از غریب بودن در غُربتِ دشتِ مردم |
|
|
|
از دوست داشتن میهن و مردمش |
|
|
|
از قهقرایی و تباه شدنِ ارجمندی ایرانیان |
|
|
|
از سموم عقلِ زوال یافتهِ سالخوردگانِ کپک زده |
|
|
|
ریشه ها و پسزمینه های دگردیسیهای اجتماعی |
|
|
|
آزمونِ راستمنشی در گستره صدارت و ریاست |
|
|
|
در محاق بودنِ تاریخ و فرهنگِ ایران |
|
|
|
زنان ایرانی و پُرسمانِ آزادی |
|
|
|
ایرانیان در چرخشگاهِ تاریخسازِ درنگ و شتاب |
|
|
|
نکته ای و تحشیه ای |
|
|
|
ناکارآمدی تشکیلات سیاسی و سرگردانی کنشگران در مارپیچ سنگلاخها |
|
|
|
پروردگار رامشگری و ساقی میخانه خوشزیستی در کاباره جهانی ایران |
|
|
|
بالگشایی سیمُرغشاه و در بند شدن ضحّاک دوران |
|
|
|
از پُرسمانهای اندیشیدنی و فروزنده شدنِ آتشکده جانها |
|
|
|
از حکومتِ کُشتارگرانِ زندگی و خالقینِ «کرب و بلای مُعلّا» در ایران |
|
|
|
از چیستانِ سی مُرغ و سیمُرغ |
|
|
|
از پُرسمانِ فرّ و کلافِ پیچیده قدرت و اقتدار آخوندها |
|
|
|
جُرم کیانوش توکّلی چیه؟ |
|
|
|
گورسپاری مسائل اجتماعی در باتلاق غرائز و سوائق |
|
|
|
از آن که بامداد، امیر بود و شامگاه، اسیر |
|
|
|
گمگشتگی در اقیانوس دروغهای بی ساحل |
|
|
|
از خالقین بُن بستهای فاجعه زا و کنشگران خطاکار |
|
|
|
دوزخ بذرهای مستعد در خاکهای مسموم |
|
|
|
در جستجوی ایران و پهلوانان گیتی آرا |
|
|
|
از فاتحینِ مغلوب و بازندگانِ عاصی |
|
|
|
عیارِ زندگی در آیینه برهنگی |
|
|
|
قصاص و بُنمایه کیفرداد در فرهنگ ایرانیان |
|
|
|
از آبستنی زمان و هنگام اندیشی |
|
|
|
از زمامداران گیوتینی و قداست جان و زندگی |
|
|
|
بازگشتِ دجّال و پُرسمانِ جهانداری و میهن آرایی |
|
|
|
گفتاری در سَراندیشه فرمانروایی |
|
|
|
از فضله خوارانِ ولایتِ مُضطرب |
|
|
|
از ولایتِ صیّادانِ جانشکار تا بافندگانِ قالی قیل و قال |
|
|
|
از سَیّافانِ حَرَس در بارگاهِ ولی فقیه |
|
|
|
گستره جویندگی و خویشاندیشی |
|
|
|
موانع تنش زای همبستگی و بُغرنجهای ناکامیابی ایرانیان |
|
|
|
پُرسمان آزادی و تراژدی سوگوار مهر و داد |
|
|
|
پرسش شیخ فضل الله نوری و انشاء آقای نوری علاء |
|
|
|
تباهی ایران و مردمش در سنگلاخ کشمکشهای فجیع حاکم و محکوم |
|
|
|
چرا تحصیل کردگان و کنشگران ایرانی ناکارآمدند و تابع عقاید رایج هستند؟ |
|
|
|
گریز از مسئولیّت پذیری در گستره کارزارهای میهنی |
|
|
|
احمد کسروی یکی از دلیرترین منتقدین «اخلاقیات حاکم بر ذهنیّت ایرانیان» است |
|
|
|
از بدشگونیهای حسادت در تاریخ فجایع ایران |
|
|
|
پُرسمانِ فرمانروایی و دولتِ باهماندیشان |
|
|
|
«تصویر سیمرغ گسترده پر» در برابر «تصویر الله» و «تصویر جمشید جم» در برابر «تصویر محمّد ابن عبدالله» |
|
|
|
از رویگر زادگانِ پهلوان و روستا زادگانِ دانشمند |
|
|
|
احزاب سیاسی در تاریخ یک قرن اخیر از بین رفتند و بقایا و فسیلهای آنها همچنان در حال غوطه خوردن هستند |
|
|
|
رفتار حکومتگرانِ غاصب با سازگاریها و خیزشهای ایرانیان |
|
|
|
اگر به جای محمّد رضا شاه بودی با احزاب مذهبی و ایدئولوژیکی مخالف زمامداری ات ، چه میکردی؟ |
|
|
|
از رونقِ قتل عامِ جوانان در ولایت جانستانان الهی |
|
|
|
از روز اول نکبت شوم 1357 تا امروز، هیچ «مایی» زاده نشده است |
|
|
|
فرق بین گامهای حدّاقلی، با تمامیّتخواهی یکباره و پا در هوا |
|
|
|
آسیبهای فاجعه بار فرهنگی در سیطره ولایت آخوندشاهی |
|
|
|
بالاخره «علل» سقوط سیستم شاهنشاهی پهلوی در چه چیزهایی ریشه داشت؟. |
|
|
|
انتصابات در ولایت آخوندشاهی |
|
|
|
من، دزدی نمیکنم، رشوه نیز نمیگیرم. در نتیجه، زیردستان من نیز نباید دزدی کنند یا رشوه بگیرند |
|
|
|
جستاری در باره آخوندشاهی و حقیقتگویی ولی فقیه |
|
|
|
از بُغرنجها و کلافهای سر در گم قدرت و استیلاء |
|
|
|
جمع کنید این بساط دلقکبازیهای رجز خوانی نوع صدر اسلامی را. جمع کنید+ویدئو |
|
|
|
آنچه خود داشت، زبیگانه، تمنّا میکرد. |
|
|
|
چیزی به نام فرهنگ زرتشتی، فرهنگ اسلامی، فرهنگ کمونیستی، فرهنگ دروغ، فرهنگ رانندگی، فرهنگ آشپزی، فرهنگ پاسور بازی و خزعبلات مشابه نداریم |
|
|
|
پایداری و نوزایی فرهنگ ایران در کشاکش با زمامدارانِ غاصب |
|
|
|
آیا یک گرایش سیاسی از خودش پرسید، چرا مردم ایران ، برای ما، تره گندیده نیز خورد نمیکنند؟ |
|
|
|
چرا ما سرگشته ایم و پاکباخته؟ |
|
|
|
تفسیر و تشریح واقعیّتها و عینیّتهای میهنی از پشت عینکهای دودی |
|
|
|
حقیقی یا مستعاری بحث ثانویست. برهان و منطق بدون طلبکار بودن مهمه |
|
|
|
توضیحی برای بازاندیشی و ژرفاندیشی پیگیر در سایه سار رادمنشی فردی |
|
|
|
«جنبش باب» و «بهائیّت» به شدیدترین فرم ممکن، سرکوب و لت و پار شد |
|
|
|
استتار تاریخ در گرداب سرگذشتهای عاطفی |
|
|
|
بحثی مختصر برای تامّلات پیگیر و پرسشهای کلیدی |
|
|
|
اندکی بحث برای اندیشیدن و به خود آمدن هوشیارانه. |
|
|
|
سرگشتگانِ و شیفتگانِ وادی قدرت و نفرت |
|
|
|
من 27 سال است که از طرف تمام نیروهای ماشاالله ماشاالله نوابغ بی همتای عرصه سیاست در «قرنظینه» گذاشته شده ام |
|
|
|
در سنجشگری تولیدات قلمی و نقش پراکتیکی «محمّد باقر مومنی» لازم میدانم که چند نکته را یادآوری کنم. |
|
|
|
آرماگِدونِ گورکنانِ زشتخو در سلّاخ خانهِ الهی |
|
|
|
مسیح علینیژاد نیاز ضروری دوران ماست؛ |
|
|
|
قهقرائی کرامتِ بشری در چنبره ماتریکسِ آخوندی |
|
|
|
از کابوسِ مرگبار الهی و بختکِ حکومتِ شهوانی آخوندها |
|
|
|
انسان ایرانی در گستره دورانِ مُدرن و مُدرنیته |
|
|
|
در سنجشگری جنگهای مومنان به الاهان خونریز برای انحصاری کردن قدرت و امتیاز |
|
|
|
از حماقتهای تقدیسی تا قدّیسان احمق |
|
|
|
تامّلی در ریشه یابی جنگهای مذهبی و قتل عامهای عقیدتی-ایدئولوژیکی |
|
|
|
باهمستانِ آزادی در گستره آینده های تاریک |
|
|
|
تفنگدارانِ حکومتِ نظامی آخوندها و عافیت طلبی سبکبارانِ ساحلها |
|
|
|
منسوخ شدن اسلامیّت و برپایی حکومت نظامی آخوندها |
