جنبش های ملی در ایران و همه پرسی استقلال در کردستان عراق

مخالفت با حق تعیین سرنوشت ملی خلق کرد در عراق درواقع تقویت جبهه دول تمامیت خواه و عملا هم موضع شدن با جمهوری اسلامی در قبال رفراندم استقلال در اقلیم کردستان عراق است. عملی شدن حق تعیین سرنوشت ملی برای خلقهای منطقه و برپایی دولتهای محلی/مستقل تنها راه پایان دادن به تنش های اتنیکی و حتی دینی از یکسو و فراهم شدن شرایط برای تامین حقوق برابر در راستای رشد و توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای ملت های اسیر و دربند در منطقه خاورمیانه و دیگر مناطق جهان است.

تصمیم برای اجرای همه پرسی استقلال در اقلیم کردستان عراق به تنش های نسبتا وسیعی در داخل اقلیم و بویژه در خارج از آن راه برده است. دیپلوماسی بسیار فعالی میان اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق از سویی و واکنشهای نسبتا تند کشورهای همسایه یعنی ایران، ترکیه و سوریه از سوی، جریان دارد. آمریکا و کشورهای بزرگ اروپایی مثل آلمان، فرانسه نیز با اجرای این همه پرسی مخالفت کرده اند.

و اما با این همه مسعود بارزانی رئیس دولت اقلیم کردستان عراق به اجرای رفراندوم استقلال در ۲۵ سپتامبر که اینک بیش از دو روز به آن باقی نمانده است، تاکید می ورزد. چند روز پیش فواد معصوم رئیس جمهور عراق برای دیدار و رایزنی در این خصوص به اقلیم کردستان آمده بود. نتیجه دیدار معصوم با بارزانی به تغییراتی در نزد مسعود بارزانی راه برده است. اینک مسعود بارزانی هئیتی را برای مذاکره با حیدر العبادی رئیس دولت عراق عازم بغداد کرده است.

دولت مرکزی عراق در مجموع رفراندوم استقلال را حرکتی غیرقانونی به حساب می آورد و دادگاه عالی عراق به غیرقانونی بودن این رفراندوم مهر تایید زده است. اما مسعود بارزانی میخواهد با استفاده از دیپلوماسی فشار به دولت مرکزی عراق وعده زمانی دیگری، مثلا دو سال دیگر را، برای اجرای رفراندوم استقلال دریافت کند. در واقع گره لاینحلی اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق را بسوی یک کشمکش غیرقابل پیش بینی سوق میدهد.

از سوی دیگر بخش قابل توجهی از احزاب سیاسی اقلیم کردستان عراق، و از آن جمله گوران و حزب جلال طالبانی و دیگر احزاب کوچک نیز با اجرای این رفراندوم به دلیل صدماتی که در شرایط کنونی اقلیم از قبل اجرای این رفراندم ممکن است تحمل کند، مخالفت میکنند.

به نظر میرسد که تاکید مسعود بارزانی به رفراندو استقلال در شرایط کنونی از سویی برای بهره برداری سیاسی وی در داخل اقلیم و از سوی دیگر گرفتن امتیاز از سوی دولت مرکزی عراق برای اجرای این رفراندم در سالهای آتی است. اما پیش بینی این روند و اصرار بر انجام این رفراندوم با تمامی هزینه های سنگینی که میتواند برای اقلیم کردستان داشته باشد، این مطالبه را به مرحله ایی بسیار بغرنج و تنش زا کشانده است. به نظر میرسد فشارهای غیرمتعارف به دولت اقلیم کردستان میتواند زیانهای غیرقابل پیش بینی شده را به این اقلیم تحمیل کند. گسترش تنش در داخل عراق و خارج از آن نیز میتواند زیانهای جبران ناپذیری را از جهت سیاسی و اقتصادی به این اقلیم وارد کند. انتخاب زمان برگزاری رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان با استفاده از شرایط ضعف دولت مرکزی عراق که درگیر جنگ با داعش در شهرهای مختلف این کشور است هم برای دولت مرکزی عراق و هم برای همپیمانان آن (آمریکا و اروپا) پرسش برانگیز بوده است و به نظر میرسد که علت مخالفت همپیمانان آمریکایی و اروپایی دولت اقلیم کردستان برای برگزاری این رفراندوم نیز ریشه در همین زمانبندی رفراندوم دارد.

 

سیاست دولتهای منطقه در قبال رفراندم استقلال در اقلیم کردستان عراق؛

مخالفت دول ایران، ترکیه، سوریه و عراق به مثابه کشورهای تمامیت خواه منطقه کاملا روشن است. مخالفت این دولتها با رفراندوم استقلال اقلیم کردستان به خاطر برهم نخوردن نظم ارتجاعی حاکم در درون این کشورها و در قبال گروههای ملی/اتنیکی و دینی است. ساختار تک ملیتی دولت ـ ملت در ایران، ترکیه، سوریه و حتی عراق (قبل از اشغال نیرهای خارجی زمینه اصلی این مخالفت) است. چه اگر این کشور ها دولت مستقل دیگری (کردستان) در کنار مرزهای خود داشته باشند، این استقلال خواه ناخواه در میان خلق کرد در ایران، ترکیه و سوریه نیز اثر خواهد گذاشت و به تدریج دولتهای تمامیت خواه در این کشورها را مورد تهدید قرار خواهد داد. ترکیه از ۴۰ سال پیش با مسئله کرد در کشور درگیر است. ایران کشوری ایست که متکثرترین گروه ملی آن، حتی متکثر تر از گروه ملی فارس، یعنی ترکها که ۴۰ درصد جمعیت آن را تشکیل میدهد و یا کردها که هم مرز دولت اقلیم کردستان هستند و از سالهای آغازین به قدرت رسیدن دولت جمهوری اسلامی در حال جنگ با آن بوده اند. گروههای ملی دیگر در ایران، چون عربها که شریانها اقتصاد ایران با نفت این منطقه گردش میکند و بلوچستان که در طی سالهای متمادی جدلی آشتی ناپذیر با دولت مرکزی ایران داشته است و سپس خلق لر، فقر و تحقیر را چون دیگر گروههای ملی در ایران تحمیل کرده است، میتوانند از استقلال اقلیم کردستان عراق تاثیر پذیرفته و جنبش های موجود در این مناطق ملی را به حرکت دربیاورد. سوریه دقیقا از همین زاویه با استقلال اقلیم کردستان مخالفت میکند تا روزی کردها سوریه چنین سودایی در سر نپرورانند. عراق اما علت مخالفت اش با استقلال کردستان از دست دادن خاک این کشور، امکانات سیاسی و اقتصادی اقلیم کردستان و در پس آن احتمال به میان آمدن جدایی سنی ها از بدنه عراق است. این آن چیزی نیست که دولت مرکزی عراق آن را آرزو میکند. اساسا قدرت گیری جریاناتی چون داعش در مناطق سنی عراق نیز ریشه در تخالف جامعه سنی عراق با دولت مرکزی داشته و دارد.

 

جنبش های ملی در ایران و رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان؛

پرسش اصلی دیگر در این رابطه موضع جنبش های ملی ـ دمکراتیک متعلق به خلق های غیرفارس در ایران در قبال رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان عراق است.

روشن است که تغییر و تحولات سیاسی در منطقه و جهان خواه ناخواه بر همدیگر تاثیر میگذارند. به همین سبب رویدادهایی چون رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان عراق، رفراندوم استقلال در کاتالان، حتی رفراندم اسکالتند در انگلیس و ... در اوجگیری جنبش های ملی در منطقه و جهان تاثیر میگذارند. هم چنانکه ناکامیهای یکی از این جنبش ها به افول دیگر جنبش های ملی راه میبرد. بنابراین جنبش ملی ـ دمکراتیک خلقهای غیرفارس ایران نیز بی تردید نمیتوانند در قبال رویدادی چنین مهم در اقلیم کردستان عراق که در همسایگی ایران قرار دارد، بی تفاوت بماند.

از همین منظر، جنبش های ملی در منطقه و حتی در جهان که در راستای حق تعیین سرنوشت ملی خود مبارزه میکنند، عملا و بصورت نانوشته در یک جبهه متحد منطقه ایی و حتی جهانی عمل میکنند. همچنانکه رژیمهای تمامیت خواه در منطقه (ایران، ترکیه، سوریه و...) نیز برای ممانعت از رشد جنبش های ملی و ایجاد مانع برای آنها در دستیابی به حق تعیین سرنوشت ملی شان با همدیگر هم پیمان و متحد عمل میکنند. باز هم از همین زاویه رفراندوم استقلال اقلیم کردستان درعراق عملا در راستای منافع جنبش های ملی در منطقه است. چه جنبش های ملی در درون کشورها با تاسی به نظام فدارل و یا از طریق تاسی به مطالبه استقلال به سوی حق تعیین سرنوشت ملی حرکت میکنند. به همین جهت تلاش خلق کرد در اقلیم کردستان عراق برای دستیابی به استقلال نیز ذهنیت تمامیت خواه در درون کشورهایی چون ایران، ترکیه و سوریه را به چالش میکشد و زمینه های رشد جنبش های ملی ـ دمکراتیک در این کشورها هموار میکند. رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان عراق به همان دلایلی که مطرح کردم باید که از سوی تمامی جنبش های ملی ـ دمکراتیک خلقهای غیرفارس (جنبش ملی کرد، جنبش ملی ترک، جنبش ملی بلوچ، جنبش ملی عرب و...) در ایران مورد حمایت قرار بگیرد.

با کمال تاسف مشاهده میشود که بعضی از فعالین متعلق به «جنبش ملی ترک» در ایران، به دلیل بعضی از انتقاداتشان به سیاستهای بعضی از احزاب کرد، با همه پرسی استقلال اقلیم کردستان مخالفت میورزند و عموما خبرهایی را مبنی بر مخالفت با رفراندوم استقلال در اقلیم را نشر میدهند. این در حالیست که جنبش ملی کرد در عراق با اعلام رفراندوم استقلال فضایی را در منطقه و جهان فراهم میآورد که با خواست و مطالبه جنبش ملی ترک در ایران همخوانی بی همتایی دارد و دقیقا هر دو جنبش ملی کرد در عراق و جنبش ملی ترک در ایران به دنبال حق تعیین سرنوشت ملی خود (چه در درون و چه در بیرون) این کشورها هستند.

مخالفت با حق تعیین سرنوشت ملی خلق کرد در عراق درواقع تقویت جبهه دول تمامیت خواه و عملا هم موضع شدن با جمهوری اسلامی در قبال رفراندم استقلال در اقلیم کردستان عراق است. عملی شدن حق تعیین سرنوشت ملی برای خلقهای منطقه و برپایی دولتهای محلی/مستقل تنها راه پایان دادن به تنش های اتنیکی و حتی دینی از یکسو و فراهم شدن شرایط برای تامین حقوق برابر در راستای رشد و توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای ملت های اسیر و دربند در منطقه خاورمیانه و دیگر مناطق جهان است.

بنابراین وظیفه تمامی جنبش های ملی ـ دمکراتیک در ایران حمایت از ارادهء مردم کرد در راستای بدست آوردن حق تعیین سرنوشت ملی است. البته تاسیس دولت اقلیم کردستان عراق در چارچوب یک نظام فدرال در عراق که هنوز به دلایل مختلف نتوانسته ثبات لازم را بدست آورد، ولی خلق کرد توانسته به حقوق قابل توجهی درراستای حق تعیین سرنوشت خود دست یابد. اما اگر اراده این خلق بر برپایی استقلال قرار گرفته است مانع تراشی در مقابل آن به مثابه تقابل با اراده عمومی خلق کرد در اقلیم کردستان عراق است.

۲۰۱۷/۹/۲۳

انتشار از: 

دیدگاه‌ها

تصویر Anonymous

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب یاردانچلیق این نبرد را کی شروع خواهد کرد . عبادی یا اردوغان ؟! این دو حراف بجز رجز خواندن کاری هم بلد هستند؟! بیا یک شرط ببندیم. اگر اردوغان کرکوک را از دست کوردها گرفت ما دیگه اینجا پیدامون نمی شه. اگه اردوغان و عبادی تا یک ماه هیچ غلطی نکردند تو هم دیگه اینجا کلاس درس نذار برو همون آک پارتیتون بچسب که ترکیه رو نابود کرده
تصویر yaradiciliq

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
"" جنبش‌های ملی‌ و انقلاب لجستیکی "" اهمیت جاده ابریشم و بهترین مسیر انتخابی آن "" آسیای مرکزی - آزربایجان - ترکیه "" آزربایجان جنوبی و دنیای ترک را، در جوار بزرگترین طرح تجاری - اقتصادی قرن قرار خواهد داد، ایران باید زبان ترکی، یکی‌ از قدرتمندترین و با قاعده‌ترین زبان‌های دنیا را، تبدیل به زبان رسمی‌ کند تا ادغام آزربایجان جنوبی و ایران در پروژه‌های جهانی‌ هموار شود، یا ارتش ۱۵ میلیونی بیکاران / گرسنگان، ایران را از درون به فروپاشی خواهد کشاند، یکی‌ دیگر از دوستان من، مقاله‌ای نوشته و مسیر آسیای مرکزی و آزربایجان را، بهترین مسیر برای جاده ابریشم، بر آورد میکنند. لطفا این مقاله را بخوانید >
https://asia.nikkei.com/magazine/20170928/Viewpoints/Tristan-Kenderdine-The-Caspian-Sea-is-the-best-bet-for-China-s-Belt-and-Road
تصویر yaradiciliq

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
""" آزربایجان جنوبی و تحولات اقلیم کردستان عراق """ ۱- نبردی که برای بیرون آوردن کرکوک، این شهر ترکمن نشین، از دست کمونیست‌های پ ک ک / پژاک / دار و دسته بارزانی شروع خواهد شد به ۲ شکل آزربایجان جنوبی را، تحت تاثیر قرار خواهد داد. ۱- در زمانی‌ کم، اشتهای سیری ناپذیر احزاب کردی برای گسترش قلمرو، مثل برف آب خواهد شد، این توام خواهد بود با ضعف تمام جریان‌های احزاب کوردی، در چنین شرایطی، آزربایجان جنوبی، مخصوصا آزربایجان غربی، باید با تمام توان در حمایت از کرکوک، این شهر ترکمن نشین، وارد صحنه شود و مردم را، از نیات احزاب کوردی در قبال اراضی‌ ترک، آگاه سازد. ۲- مردم آزربایجان جنوبی، به عینه خواهند دید در افق گلوبلایزیشن و جهانی‌ شدن، شرایط سیاسی / اقتصادی / بقا یک ملت را، شرایط وسیع‌تر منطقه‌ای و جهانی‌ تعریف و تعیین میکنند. "" ما نیاز به یک اتاق فکر استراتژیک برای آزربایجان جنوبی داریم "" . دو
تصویر yaradiciliq

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
"" درک ناشناس / Anonymous از تحولات دنیا "" نقل به مضمون "" مثل اینکه ترکهای آزربایجان جنوبی باید در نوبت باشند تا کردها بشقابهایشانرا باپلو نظری آمریکا و اروپا پر کنند، تا ته دیگ هر چی ماند برای ما آزربایجانی هاست "" "" پایان نقل قول، در حالیکه کشور‌های عضو ا وپیک نگران پیوستن لیبی‌ / نیجریه به بازار نفت دنیا هستند و در اروپا """ آلمان، ناسیونالیست‌های دو آتشه ضدّ مهاجرین """ وارد پارلمان شدند، بارزانی با عدم عقب نشینی از تصاحب شهر نفت خیز کرکوک،این شهر ترکمن نشین, آینده هر دو عراق و اقلیم را، وارد سیاهی کرده، کسی‌ برای کردستان آش نذری تهیه نکرده، این کردستان است که بزودی در خواهد یافت آش نذری خاورمیانه و دنیا برای کردستان، کفگیرش به ته دیگ خورده است. تصور می‌کنید اسرائیل به دنبال چیست؟ ارسال میادین گاز تامار به ترکیه و ملحق شدن به " خط لوله کوریدر جنوبی گاز جمهوری آزربایجان "
تصویر Anonymous

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
موافقتهای پشت پرده ناشی از آنست که این انتخابات صورت بگیرد، عشوه های سیاسی را که شما نباید جدی بگیرید، نمی دانم ، متاسفانه یا خوشبختانه کردها در اولویت قرا گرفتند، مثل اینکه ترکهای آزربایجان جنوبی باید در نوبت باشند تا کردها بشقابهایشانرا باپلو نظری آمریکا و اروپا پر کنند، تا ته دیگ هر چی ماند برای ما آزربایجانی هاست، خدا می داند بر سر ارومیه و خوی و جلفا و سلماس چه خواهد آمد؟ و چه آش کردی برای آنها اسرائیل پخته است، ما که منتظر ظهور امام زمان نیستیم، من فقط ترسم از کینه کهنه جنگ جهانی اول و نفرت به حکومت سلجوقی عثمانی ترک می باشد، و انتقام گیری و شقه شقه کردن سرزمین ترکها و دادن آن بدست ارمنی در قره باغ و آربایجان غربی به دست کردهها می باشد، دلیه یل ور الینه بل ور.
تصویر yaradiciliq

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
"" چرا اشکالات اساسی‌ به دیدگاه ( ناشناس / Anonymous ) وارد است؟ ۱- این شخص سومین بهترین اقتصاد دنیا ( ۱- چین ۲- هند ۳- ترکیه ) را میکوبد تا اقلیمی بی‌ در و پیکر ، با آشفتگی‌ اقتصادی، در افق نزول قیمت نفت، با اشغال شهر ترکمن نشین کرکوک با سر و کمری خمیده، عصا به دست، تبدیل به سربار دیگران شود. عراق چه خواهد کرد؟ ۱- اعلام باطل بودن و قطع تمام مبادلات نفتی‌ با اقلیم کردستان ۲- اولین اقدام تسلط دولت مرکزی عراق، به فرودگاه‌ها و پست‌های مرزی اقلیم با عراق خواهد بود. ۳- بزودی نبردی بزرگ در کرکوک شروع خواهد شد. همانطور که قبلان نیز گفتم، اگر ۱.۵ میلیون بنگلادشی میتوانند برای کار به مالزی بروند، در صورت قحطی در ایران نکبت زده به دلیل مدیریتی چاله میدانی شاهنامه خوان ها، ما ترکان آزربایجان نیز، دست کم به یک ترکیه با ثبات برای مدتی‌ نیاز خواهیم داشت.
تصویر Anonymous

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
دیدگاه ائلیار بیشتر از آنکه در جهت منافع آزربایجان باشد ناشی از نگرانی تجزیه ایران است. دمینوی استقلال بیش از هر کشوری دیگری به سمت ایران سرازیر خواهد شد. ترکیه بهترین کاری که می توانست بکند بی طرفی در برابر استقلال کردستان و قاطعیت و جدیت در مسئله ازاد سازی کرکوک بود. متاسفانه اردوغان فاقد بینش و اینده نگری است و مسائل را با معده اش تجزیه تحلیل می کند و نه با مغزش.
بنظرم ایران با مسئله استقلال کردستان کنار نخواهد آمد همانطور که با استقلال آزربایجان شمالی کنار نیامد. این یعنی به مصلحت خود فارسهاست که از این به بعد ترمز توسعه طلبی کردها در ایران به خصوص غرب ازربایجان را بگیرند و گرنه بیش از همه خودشان ضرر می کنند. همکاریهای کردها با امریکا و اسرائیل در عراق و سوریه نشان می دهد که استفاده ابزاری از کردها علیه ملت آزربایجان یک استراتزی کودکانه و شکست خورده است
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
Anonymous نوشته:
«استقلال کردستان به نفع جنبش ملی و رهایی بخش آذربایجان است»
«حمایت از استقلال و رفراندوم کردستان به معنای حمایت از استقلال و رهایی ملی مردم تورک در آذربایجان است. مخالفت با استقلال کردستان همسویی با رژیم اشغالگر ایران و ترکیه است.»
«اختلاف ارضی و ادعای ارضی کردها به اراضی آذربایجان نمی تواند مانع از حمایت از حقوق دمکراتیک کردها بشود.»
در این رابطه توجه را به این نکات جلب میکنم:
گرچه حمایت از« حق تعیین سرنوشت مردم در کردستان » در کلیت « مثبت» است، و درست، اما این حمایت نباید چشم فعال آذربایجانی را به « خطرات عظیمی» که ناسیونالیسم کرد، برای « آذربایجان» و خود «مردم کردستان»، دارد درست میکند و کرده، ببندد.
این « کور سازی» برای آذربایجان و جتی برای خود مردم کردستان، بسیار خطرناک است. لازم است این خطرات را دید و در اندیشه چاره بود.
تصویر Anonymous

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
حرکت ملی آزربایجان باید بدون در نظر گرفتن رفتار اردوغان نسبت به استقلال کردستان ، فقط بر اساس منافع ملت ازربایجان موضع گیری کند. مشکلات ترکیه با کوردها با مشکلات ما با کوردها زمین تا آسمان فرق دارد . بیشتر مشکلات ترکیه با کوردها خود ساخته و ناشی از سیاست های ابلهانه آک پارتی و حماقتهای اردوغان در قدرت دادن به عناصر تروریست در داخل و حمایت های نابخردانه از بارزانی است که اکنون دارد تاوان آن حماقتها را پس می دهند( خودش نه ملت ترک). مسئله استقلال کوردستان و اشغال کرکوک توسط کردها دو موضوع جدا است که در برابر هر کدام باید موضع و استراتژی مناسب داشت.
متاسفانه اردوغان یک آدم احساسی و نادان است که بر اساس استراتژی دراز مدت عمل نمی کند و نتیجه کارهایش هم جلوی چشم است. حرکت ملی آزربایجان نباید دنباله روی حماقتهای اردوغان باشد و راهش را بر اساس منافع ملت آزربایجان و عقلانیت طراحی کند.
تصویر Anonymous

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
مقاله خوب و بجایی است.
هر ملتی حق تشکیل دولت و کشور مستقل را دارد. وظیفه نیروهای دمکراتیک حمایت از حق دمکراتیک "کسب استقلال ملی" و حق ملل در تعیین سرنوشت خویش می باشد.
حمایت از استقلال و رفراندوم کردستان به معنای حمایت از استقلال و رهایی ملی مردم تورک در آذربایجان است. مخالفت با استقلال کردستان همسویی با رژیم اشغالگر ایران و ترکیه است.
اختلاف ارضی و ادعای ارضی کردها به اراضی آذربایجان نمی تواند مانع از حمایت از حقوق دمکراتیک کردها بشود. ادعای ارضی بر اراضی تنها از طرف کردها نیست بخش وسیعی از جریانات ضد دمکراتیک و تورکگرا یا تورکچولوق هم به اراضی کردستان چشم دوختند و ادعای ارضی به بخشی از اراضی کردستان دارند.
استقلال کردستان به نفع جنبش ملی و رهایی بخش آذربایجان است. تابوی حفظ تمامیت ارضی در منطقه شکسته میشود، اعتماد به نفس و آگاهی ملی ملت تورک جهت کسب استقلال بالا میرود.
سکوت

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری