با" دختران (زنان*) انقلاب" در نه گفتن به حجاب اجباری همراه میشویم

no hijab
زنان ایران ۳۹ سال است که با روش های مختلف با حجاب اسلامی در مبارزه اند و حرکتی که ویدا موحدی معروف به «دختر(زن) انقلاب» با برداشتن روسری و آویزان کردن آن بر روی یک چوب آغاز کرد تداوم مبارزات زنان ایران در این مقوله است . این حرکت در شهرهای مختلف و بوسیله دختران ، مادران ، مادر بزرگ ها و حتی مردان گستردش یافته وآمار بدست آمده نشان میدهد که۲۹ نفر از آنان دستگیر شده اند و از شرایط آنان اطلاعی در دست نیست.

یکی از تداوم دهندگان حرکت "دختر انقلاب" با نام مستعار " ستاره" در مصاحبه ای با رادیوزمانه** این چنین می گوید :

" بحث من فقط این نیست که بخواهم روسری‌ام را کنار بگذارم، من به شدت معتقدم حکومتی که در بدیهی‌ترین و اساسی‌ترین مسائل زندگی دخالت می‌کند، مثل همین نوع پوشش، قطعا در بقیه مسائل اجتماعی و سیاسی هم یک حکومت دیکتاتور است. بدترین شکل دیکتاتوری این است که در بدیهی‌ترین چیزهای زندگی‌ت دخالت می‌کنند. خیلی‌ها مخالف حجاب اجباری بوده‌اند، کمپین راه افتاده و مخالفت‌هایی و فعالیت‌هایی شده. ولی هیچ یک به این شکل گسترده نبوده. درست است که تعداد آدم‌هایی که لچکی به چوب بسته‌اند و به اعتراض روی سکو رفته‌اند فعلا خیلی کم است، اما این مدنی‌ترین و زیباترین شکل اعتراض است "
باوجود ۳۹ سال مبارزه مستمر زنان علیه حجاب اجباری، کماکان حاکمیت اسلامی بیش از هر مقوله ای بر حجاب اجباری تاکید دارد و روزی نبوده و نیست که زنان در ایران به جرم بدحجابی در خیابان ها تحقیرو تهدید و دستگیر نشوند. حجاب اجباری ایدئولوژی واستراتژی سیاسی جمهوری اسلامی برای سرکوب و کنترل زنان است. پس از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ در ایران، سرکوب زنان با صدور فرمان حجاب اجباری بوسیله خمینی، در اسفند ماه ۱۳۵۷ آغازشد. پس از صدور فرمان حجاب اجباری، در روز جهانی زن، هفده اسفند (هشت مارس) سال ۱۳۵۷ بزرگترین تظاهرات زنان برای مخالفت با این فرمان برگزارشد. ۳۰ هزار زن در این تظاهرات شرکت کردند و شعارشان این بود که "ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم" . متاسفانه این حرکت عظیم زنان با عدم همکاری بسیاری ازنهاد ها و سازمانهای فعال آن زمان و حتی بخشی از زنان مواجه شد و شاید بتوان گفت همین عامل سبب شد تا رژیم جمهوری اسلامی بتواند قانون حجاب و کلیه قوانین تبعیض آمیز را در جامعه پیاده کند واقتدارخود را در جامعه تداوم بخشد.

درسالهای اخیر نه تنها از اهمیت حجاب برای حکومت اسلامی کاسته نشده، بلکه به یک مقوله ایدئولوژی سیاسی فراگیر نیز تبدیل شده است بطوریکه رژیم با برنامه ریزی های دقیق وآگاهانه دست به صدور آن در سطح بین المللی نیز زده است. حجاب اجباری در حکومت اسلامی از دیدگاهی سرچشمه میگیرد که زنان را مایملک مردان میداند و نهایتا خود را قیم مردان جامعه. اگر مردان جامعه به دقت مقوله حجاب اجباری را مد نظر قرار دهند در خواهند یافت که نه تنها زنان بلکه آنان نیز در چنین سیستمی از هویت انسانی خود تهی میشوند. در این سیستم، حجاب در حقیقت به معنای دیواری است که زنان را از مردان جدا می سازد و جدا سازی(آپارتاید) جنسیتی را در جامعه بر قرارمی سازد. با جدا سازی جنسیتی، زنان و مردان در مقابل هم وحتی زنان با حجاب در مقابل زنان به اصطلاح" بد حجاب" قرار می گیرند وشرایطی بوجود می آورد که رژیم اسلامی بتواند به هدف عمده خود که انقیاد زنان و سرکوب کل جامعه است دست یابد.

حق انتخاب نوع پوشش یکی ازاولین و پایه ای ترین حقوق انسانها است که زنان ایران با محروم شدن از آن، به انسانی درجه دو تنزل یافته اند. به این معنی که رو سری فقط به یک تکه پارچه روی سر ختم نشده و نمی شود و بدنبال آن جداسازی جنسیتی در تمامی زمینه های اجتماعی و محروم شدن زنان از بسیاری از رشته های آموزشی و اشتغال هم صورت گرفته است. در نتیجه زنان با استعداد ایران از دستیابی به مقامات بالای اجتماعی و دولتی نیز محروم شده و با طرح برنامه های ضد زن دیگر آنان تشویق به خانه نشینی شده اند.

بسیار مهم است که زنان به این تنزل تن ندهند وآن را قبول نکنند. در حرکت دی ماه "دختران(زنان)* انقلاب" با بر داشتن روسری از سر، نشان دادند که به این خواری تن نمی دهند. متاسفانه با تجربه ۳۹ سال گذشته و آنچه که بر زنان رفته است، هستند زنانی که هنوز اعتقاد دارند حجاب، مساله امروز زنان نیست و نمی بینند که چگونه حجاب نماد به بند کشیدن زن ایرانی است و نظام اسلامی به اشکال مختلف بااستفاده از این وسیله آنان را از حیطه اقتصادی و سیاسی دور نگه داشته و نیمی از جامعه و احتیاجات انان را نا دیده می گیرد.

بسیاری از زنان ایران در طی ۳۹ سال گذشته همواره با حجاب اجباری به شیوه های گوناگون مبارزه کرده اند ، مورد تحقیرو آزار قرار گرفته اند ، دستگیر شده اند و حتی تحت اتهام های واهی اقدام علیه امنیت کشور حکم حبس های طولانی گرفته اند اما از پا ننشسته اند و همچنان به مبارزات خود ادامه داده اند و حرکت دی ماه ادامه مبارزات انان است.

امروز ما در عصر گسترش استقرار دموکراسی در جهان هستیم ورعایت حقوق بشر از ملزمات اولیه جوامع پیشرو بشری است و حق آزادی پوشش یکی از ارکان رسیدن به برابری حقوقی کامل زنان در ایران است. حزب در شرف تاسیس آزادی و رفاه ایرانیان ( آرا) برای آزادی و برابری حقوقی زنان ایران اهمیت ویژه ای قائل است و آنرا سر لوحه کار خود قرار داده است. حزب "آرا" آزادی حق پوشش را یکی از ارکان رسیدن به برابری کلیه حقوق زنان میداند و از حرکت "دختران(زنان) انقلاب" در نه گفتن به حجاب اجباری پشتیبانی میکند و در این راه تلاش می کند که یاری دهنده ی این حرکت باشد.
حزب آزادی ورفاه ایرانیان ( آرا- در شرف تاسیس)

info@araparty.com

*استفاده از کلمه "زن" بجای "دختر" مناسب تر است زیرا کلمه زن کلیت دارد و به معنی جنس مونث است اعم از دختر، همسر، مادر و... در حالیکه کلمه "دختر" می تواند به معنی فرزند مونث و یا زن نابالغ و باکره باشد. چون جنبش ضد حجاب اجباری به گروه خاصی تعلق ندارد بهتر میدانیم از کلمه زن و یا زنان (در شرایط جمعی) انقلاب استفاده شود.

منبع: 
https://www.radiozamaneh.com/379920
بخش: 
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: