به کدامین گناه ؟
30.11.2022 - 05:31

به کدامین گناه ؟
به ده ها تصویر دختران و پسران جوان یکی از یکی زیبا تر  خیره می شوم.
 زیبائی ومعصومیت آمیخته با شوق زندگی.
 عجین گشته با غرور جوانی.نشانی از معصومیت وغرور سرزمینی که معصومیتش همیشه آماج مستبدان حاکم بوده !
غرور وسرکشیش رمز مبارزه وپایداری. 
تصویرده ها چهره شاداب با چشمانی شرقی که اندوهی تاریخی را درون خود نهان دارند! راه بر من می بندند. 
چشمانی خیره شده برابدیتی زود رس که دژخیمان حاکم بر این سرزمین در مقابلشان گشودند.
مجامعت شورانگیز جوانی با سردی واندوه مرگ.
اندوهی سخت که جان خسته ام رااز دیدن این همه بیداد،ظلم،شکنجه ومرگ در هم می فشارد.
نفس تنگی می کند.اشگ امانم نمی دهد.سیمای یاران رفته با صد ها خاطره تلخ وشیرین از مقابل دیدگانم عبور می کنند.
چه بیدادی بر این ملت رفته است؟
سرزمینی که
 "پای هر فصل گل افشانش زمهریریست!" 
براستی مادران وپدران فرزند از کف داده چه می کشند؟
دخترکی  با طراوت چهارده بهارزندگی می غلطتد برکف سرد خیابان.
 باگیسوانی افشان
  درخوابی شیرین. باچشمانی به زیبائی یک رویا 
 گیسوانش غرق در خون است.
 چشمانی باز در اندوهی سنگین خیره شده برآسمان.
 با دهانی باز دربدرودی درد انگیز با حیاتی که دیگراز آن او نیست. 
نام محبوبی که دیگربا زیبائی یک تمنای عاشقانه نجوا نخواهد کرد. 
 اندکی آن سو تر می غلطتد پسرکی نوجوان  با چشمانی که هنوز معصومیت کودکانه آن بر سرتاسرخیابان سایه افکنده است. 
هنوز کوچه از فریاد شادمانه او دربازی با همسالان انباشته است.
اوهم دیگر بازی نخواهد کرد. 
 سرزمینی کهن، پیوسته در نبردی سخت به بهای جان.
 برای آزادی وعدالت.
سرزمینی غرق در ماتم واندوه. 
لبریز ازنفرت به حاکمان. 
 صدا ها درهم میپیچند. 
مشت های گره کرده است .با فریاد "زن ،زندگی ،آزادی." 
جدال سنگ است با گلوله. 
 سینه گشوده است.با گل سرخی برقلب.
 یکی فرو می افتد.ده ها به پا میخیزند.
میدان گاه غریبیست.
یوزپلنگ مغرور پنجه بر صخره ها می کشد.
بربلندای کوههای سرکش ایران زمین می ایستد.
بصلابت وپایداری جان های عاشق نعره می کشد.با طنین صدائی که پیچیده در کوه ها ودره ها.  
 این سرزمین هرگز خالی ازصلای عاشقان نبوده است. 
 در این سو
 مردی دیوانه قدرت در ترس دائم از دشمن فرمان قتل عام میدهد.
  تا جسمی فرتوت چند صباحی بیشتر بر سریر خون بنشیند.
مردی که خود را بی مرگ می داند.
مردی  دوزخی که تمامی وجودش جز تباهی، نکبت ،کینه و خود خواهی،خود بزرگ بینی نیست. 
 "ترا چه سود
 فخر بر فلک
 فروختن 
 هنگامی که 
هر غبار راه لعنت شده نفرینت میکند؟
 تورا چه سود از باغ ودرخت
 که با یاس ها
 به داس سخن گفتی
  آن جا که قدم بر نهاده باشی 
گیاه
از رستن سر باز می زند
 چرا که تو
 تقوای خاک وآب را
 هرگز
 باور
 نداشتی....
 ...  باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد !
 که مادران سیاهپوش
 داغ داران زیبا ترین فرزندان آفتاب وباد 
 هنوز ازسجاده ها
سر بر نگرفته اند."  شاملو
هنوز کودکی دهساله با چشمانی هوشیار با قایق چوبی دست سازش بر دست ، با دو گلوله نشسته بر قلب .
 درجستجوی خدای رنگین کمان خویش است .
با سوالی ساده!
  بکدامین گناه؟   ابوالفضل محققی

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

کیانوش توکلی

فیسبوک - تلگرامفیسبوک - تلگرامصفحه شما