چگونه رقصیست این رقص بر مزار عزیزان ؟ پای می کوبند ، دف می زنند! هلهله می کنند تا فضای تیره وغم آلود مرگ و عزا را که نماد حکومت اسلامیست بی مقدار کنند !
تا شادی این گوهر گمشده در فضای اندوه بار وطن را در سرتاسر این سرزمین جاری نمایند .
سخت است رقصیدن بر مزار عزیزان !
این پدران ،این مادران عزا دار چه می بیند در اعماق این خاک گرامی ؟
دست در دست کدام عزیز خفته در خاک نهاده اند ؟ که این چنین سرمست میرقصند؟
کدام عطر ناشناخته در مشامشان می پیچد ؟عطری چنین عنبرافشان که مستشان می کند .
عطری بر آمده از قلب های خون آلودی که هنوز در دل خاک می جوشند و آزادی را فریاد می زنند .
رقصی میان غم واندوه اما لبریز ازامید،سرشار از زندگی آنچنان که "خدانورلجه ای " می رقصید!
ضرب آهنگ هر پائی
تپش قلب جمعی است که نمیخواهند خاموش شوند!
چراکه جان های خوابیده دل خاک هنوز در بند بند وجودشان زنده اند و "صیقل می دهند شمشیر آبائی را برای روز انتفام "
روز باز پس گیری شادیای که حکومت کمر به نابودی آن بسته است .
در میانه این رقص جادوئی روح شادی ملتی دوباره زاده میشود؛ شادیای تلخ ! اما مقاوم!.
تصاویری که در حافظهی جمعی یک ملت ثبت میشوند؛ آیین تازهای از سوگواری که تاریخ ونسلهای آینده آن را بهعنوان نماد مقاومت خواهند شناخت وجای گزین نوحه وعزا خواهد کرد.
از رقص شجاعانه دختری یاد خواهند کرد که در کنار آتش رقص کنان روسری از سر برگرفت و
در آتش افکند!
آن دخترک امروز کجاست ؟
آنها می رقصند!رقصی برای زندگی،
رقصی علیه چهره عبوس حکومتی که جز مرگ وجز طناب دارهدیه ای برای مردمان این سرزمین نداشت.
می رقصند تا از روح زندگی خرم بهار ایران زمینشان دفاع کنند !
کشاکش غریبی است!
جمهوری اسلامی، شادی را به جرم بدل می کند مرگ و اندوه را چونان پرده سیاه بر فراز کشور می کشد.
اما رقصندگان بر مزار عزیزان،این پرده بر می درند. تا بخاطرمان بیاورند که
سرود جاری در بطن زندگی
هیچ چهرهی عبوسی را بر نمی تابد ،
وهیچ طناب داری قادر به بریدن نفس زندگی نیست !
زندگی همیشه جاریست اگر من وتو دست در دست هم به حراست از آن برخیزیم!
عاشقانه در میدان زندگی برقصیم! "یک دست جام باده،
یک دست زلف یار،
رقصی چنین
میانه میدانم آرزوست"
رقصی که جهان به تحیر در آن می نگرد
تاریخ خواهد نوشت
"جمهوری مرگ"
شادی را نتوانست خاموش کند،
زیرا که پدران ومادران همسران ،برادران ،خواهران حتی کودکان در میانه دردواندوه بر سر خاک عزیزان خود زندگی را رقصیدند.این است رمز پایداری یک ملت !
تقدیم با عشق به رقصندگان زندگی ابوالفضل محققی
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!