رفتن به محتوای اصلی
یکشنبه 15 شهریور 1405 - Sunday, 6 September 2026

آیا مخالفت با اسلام‌گرایی به معنای فاشیسم و راست افراطی بودن است؟

آیا مخالفت با اسلام‌گرایی به معنای فاشیسم و راست افراطی بودن است؟


کیانوش توکلی سخنان خود را از یک اتفاق مشخص در دانمارک آغاز می‌کند: فراخوان تظاهرات ۵ سپتامبر در کپنهاگ که از سوی حزب مردم دانمارک منتشر شده و درباره گسترش اسلام‌گرایی هشدار می‌دهد. توکلی پس از بازنشر این فراخوان در شبکه‌های اجتماعی، با واکنش شدید بخشی از نیروهای چپ ایرانی روبه‌رو شد.
او تأکید می‌کند که نه عضو این حزب است و نه تاکنون به آن رأی داده؛ اما معتقد است یک جامعه دموکراتیک حق دارد درباره اسلام‌گرایی سیاسی، مهاجرت و حفظ ارزش‌ها و فرهنگ خود بحث کند، بدون آنکه هر منتقد اسلام‌گرایی با برچسب «فاشیست» از میدان بحث خارج شود.
بخش مهم‌تر سخنان او اما متوجه خودِ چپ ایرانی است. توکلی می‌پرسد چگونه بخشی از جریانی که هزاران تن از اعضا و هوادارانش قربانی جمهوری اسلامی شده‌اند، امروز می‌تواند در اجتماعاتی حضور یابد که اسلام‌گرایان نیز در سازمان‌دهی یا فضای سیاسی آنها نقش دارند؟
بحث او دفاع بی‌قیدوشرط از راست دانمارک نیست؛ بلکه دفاع از حق نقد اسلام سیاسی بدون تبدیل هر منتقدی به «فاشیست» است.
سخنان کیانوش توکلی در برنامه «نگاهی به ریشه‌های اتحاد چپ جهانی با اسلامیست‌ها»

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

انتشار از:

کیانوش توکلی

تصویر

تصویر

تصویر

دیدگاه‌ها

محسن کردی
محسن کردی

روزی که ما ملت از زیر یوغ حکومت اسلامی بیرون کشیدیم، اسلام نیز چه حکومتی و چه غیر آن در جهان سقوط خواهد کرد و به پستوی خانه ها خواهد رفت چون 90 میلیون ایرانی سابقا مسلمان همه پته اسلام را روی آب خواهند ریخت.

روزی که ما ملت از زیر یوغ حکومت اسلامی بیرون کشیدیم، اسلام نیز چه حکومتی و چه غیر آن در جهان سقوط خواهد کرد و به پستوی خانه ها خواهد رفت چون 90 میلیون ایرانی سابقا مسلمان همه پته اسلام را روی آب خواهند ریخت. 90 میلیون را نمیتوان مثل هیات تحریریه شارلی عبدو به گلوله و بمب بست. 90 میلیون نفر هرکدام یک پا بمب ضد اسلام هستند و تاثیرش جهان را دگرگون خواهد کرد. آخرین نفس های آخوندها زیر کفش مردم ایران از جانشان بدر خواهد رفت. ما ایرانیان تنها مردمانی بودیم که اینجور پرچم اسرائیل را در کنار پرچم خودمان به دوش کشیدیم. قبل از آن کسی جرات چنین کاری را نداشت و تابو بود. هم حمله به اسلام تابو بود و هم دفاع از اسرائیل. امروز ایرانیان این هردو تابو را شکستند و با شجاعت عکس های قرآن سوزاندن شان را در فضای مجازی منتشر میکنند و ابایی از انگ های اسلامو فوبی ندارند. کسی که از اسلام فوبی نداشته باشد یک ابله بیش نیست. فوبی نداشتن از اسلام مثل آن است که سرت را در دهان ببر گرسنه ای بکنی و بگی چه گربه ملوسی است. البته که ترس دارد و باید وحشت کرد. اینها بجز ترور و کشتار چه به جهانیان و مردم خودشان دادند؟

پ., 13.08.2026 - 22:21 پیوند ثابت