یکی از بندهای قطعنامۀ کنگرۀ ملت های شرق را در سال ١۹٢٠ در باکو : "هدف اصلی گروه های انقلابی از ابتدا ذوب شدن در توده ها برای هدایت هر چه بهتر آنها است. اگر تودهها اسلامگرا بشوند... مارکسیست ها باید از آنان حمایت انتقادی بکنند."
پیوندهای تاریخی برخی ایدئولوژیهای چپ و اسلامگرایی قابل انکار نیست. این پیوندها از قرن نوزدهم به ویژه از خلال نقد غرب مدرن شکل گرفت و کم کم به نماد مبارزه علیه "سرمایه داری ویرانگر" تبدیل شد
استراتژی رسمی شوروی سابق در دوران جنگ سرد، استفاده مستقیم از مسلمانان برای «زخمی کردن» آمریکا نبود، بلکه کرملین تلاش میکرد تا از ناسیونالیسم عربی، جنبشهای چپگرا و احساسات ضد امپریالیستی در کشورهای اسلامی برای تضعیف موقعیت ایالات متحده استفاده کند.در واقع، برعکس این فرضیه در تاریخ رخ داد؛ این ایالات متحده آمریکا و متحدانش بودند که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، با اجرای «استراتژی کمربند سبز» و حمایت مالی و تسلیحاتی از مجاهدین در افغانستان، از انگیزه مذهبی مسلمانان به عنوان سلاحی برای شکست و زمینگیر کردن ارتش سرخ شوروی استفاده کردند.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
