در این سخنرانی، فریدون احمدی بر این نکته تأکید میکند که آینده ایران بیش از هر چیز به توانایی مخالفان در سازمانگری، ایجاد تشکلهای مؤثر در داخل کشور و پرهیز از فرسایش نیروها در اختلافات درونی وابسته است.
او ضمن مرور تجربههای گذشته، از جمله تلاشهای انجامشده برای ایجاد ائتلافها و شورای گذار، استدلال میکند که در شرایط کنونی، تشکیل ساختارهایی مانند «ستاد بحران» به تنهایی پاسخگوی مشکلات نیست. آنچه بیش از همه ضرورت دارد، ایجاد فضایی برای گفتوگو، کاهش تنش میان نیروهای مخالف و تقویت سازمانگری است.
در بخش دیگری از این سخنرانی، بر نقش نیروی اجتماعی پادشاهیخواهان و ضرورت ابتکار عمل برای گسترش همکاری میان جریانهای مختلف مخالف جمهوری اسلامی نیز تأکید میشود.
از شما دعوت میکنیم این سخنرانی را ببینید و دیدگاه خود را درباره مهمترین چالش پیش روی اپوزیسیون ایران با ما در میان بگذارید.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
