یاسمین انصاری، نماینده ایرانیتبار کنگره آمریکا، میگوید حمله نظامی لزوما به آزادی و دموکراسی در ایران منجر نمیشود و حتی ممکن است، دستکم در کوتاه مدت، به تثبیت جمهوری اسلامی کمک کند.
او در گفتگو با من گفت: «همه ما میخواهیم پایان این رژیم را ببینیم، اما ممکن است درباره مسیر و تاکتیک رسیدن به این هدف همنظر نباشیم.»
به گفته خانم انصاری، تجربه جنگهای عراق و افغانستان نشان داده است که مداخله نظامی آمریکا الزاما به ایجاد حکومتی آزاد و دموکراتیک منجر نمیشود. او معتقد است در مورد ایران نیز تشکیل یک حکومت دموکراتیک از اهداف رسمی جنگ نبود و حمله خارجی میتواند به جمهوری اسلامی امکان دهد با تکیه بر فضای امنیتی، ملیگرایی و سرکوب، موقعیت خود را موقتا تحکیم کند.
خانم انصاری میگوید خود او در آغاز اعتراضها تصور میکرد جمهوری اسلامی شاید در آستانه فروپاشی باشد. با این حال، به باور او، حکومت ایران با توسل به سرکوب توانست بار دیگر در قدرت بماند.
او همچنان معتقد است جمهوری اسلامی نمیتواند برای همیشه با اتکا به سرکوب حکومت کند، اما میگوید مسیر تغییر ممکن است طولانیتر از چیزی باشد که بسیاری انتظار داشتند.
«مخالفت با جنگ، حمایت از جمهوری اسلامی نیست»
یاسمین انصاری میگوید در روزهای نخست جنگ، فضایی در بخشی از جامعه ایرانی خارج از کشور شکل گرفت که در آن مخالفت با حمله نظامی، به نوعی حمایت از جمهوری اسلامی تعبیر میشد.
او این نگاه را رد میکند و میگوید مخالفان جمهوری اسلامی میتوانند هدف مشترکی داشته باشند، اما درباره راه رسیدن به آن اختلاف نظر داشته باشند.
به گفته او، کسانی که با جنگ مخالفند، الزاما مدافع حکومت ایران نیستند؛ بلکه ممکن است معتقد باشند که حمله نظامی، به جای تضعیف ساختار قدرت، به جمهوری اسلامی فرصت دهد مخالفان داخلی را سرکوب کند و اعتراضها را به تهدید خارجی پیوند بزند.
خانم انصاری میگوید: «برای رسیدن به یک هدف مشترک، ممکن است آدمها بر سر مسیر و تاکتیکهای دستیابی به آن همنظر نباشند».
او خود را خواهان پایان جمهوری اسلامی و استقرار آزادی و دموکراسی در ایران معرفی میکند، اما معتقد است تجربههای گذشته نشان میدهد جنگ ابزار مطمئنی برای رسیدن به چنین نتیجهای نیست.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
