بر تارک قانون اساسی جمهوری اسلامی نوشته اند:
"ارتش مکتبی"
" ارتش جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب نه تنها حفظ و حراست از مرزها بلکه بار رسالت مکتبی یعنی جهاد در راه خدا و مبارزه در راه گسترش حاکمیت قانون خدا در جهان را نیز عهده دار خواهد بود."
ایت الله خمینی در صحیفه امام جلد دوازده صفحه ۲۴۸ چاپ تهران قسمتی از وظایف این ارتش مکتبی را معین کرده است، خمینی می گوید:
"می جنگیم، چرا که مرد جنگیم، ما انقلابمان را به تمام جهان صادر می کنیم، چراکه انقلاب ما اسلامی است و تا بانگ لااله الا الله و محمد رسول الله بر تمام جهان طنین نیفکند مبارزه هست و تا مبارزه در هر جای جهان علیه مستکبرین هست ما از مردم بی پناه فلسطین در مقابل اسرائیل دفاع می کنیم .باید همه به پا خیزیم اسرائیل را نابود کنیم و ملت فلسطین را جای گزین کنیم"
آیت الله خمینی وقتی این ها راگفت پیشنماز مسجدی در جماران نبود! او فرمانده کل قوای جمهوری اسلامی در ایران بود!
گفتن چنین سخنانی در جمع روشنفکرانه ای، در میخانه ای در اروپا و یا توسط روضه خوانی بر منبر مسئله مهمی نیست، اما وقتی فرمانده کل قوای یک کشور چنین می گوید و از رادیو تلویزیون سراسری پخش می شود اسمش اعلام جنگ یک کشور علیه کشور دیگری است، آنهم با کشوری که با ایران هم مرز نیست، داستان توراتی ازنیل تا فرات هم به مصر و سوریه و اردن و عراق مربوط می شود ونه به ایرانی که هنوز زخمهای حمله بعث عراق بر پیکرش التیام نیافته !و قتی خامنه ای در اطراف اسرائیل حلقه آتش بر پا می کند از طرف آن کشور می تواند اجرای همه ان اعلام جنگ های هردو ولی فقیه تلقی شود.
سخنان رهبر و فرمانده کل قوای یک کشور و یا حتی وزیر خارجه می تواند بیانیه رسمی حکومت تلقی شود، مهم نیست که این گوینده فهمیده می گوید و یا نفهمده! مگر یک توئیت چندجمله ای عراقچی دنیا را تکان نداد، مگر توئیتی که اجراهم شاید نشود بهای نفت را در جهان پائین نیاورد، و بازارهای مالی سراسر جهان از شانگهای تا نیویورک در صدی بالا نرفت؟
ممکن است کشوری با براورد قدرت خود و در صورت داشتن تضاد منافع و یا اختلافات ارضی به کشوری اعلام جنگ دهد، اینهم نیاز به فهم درستی از قدرت طرف مقابل دارد، جهان عرب بسیار بیش از رژیم ملاهای تهران با فلسطینی ها هم درد و هم مذهب و هم زبان است، ۵۰ سال هم با اسرئیل جنگیده است، نتیجه هرجنگی با اسرائیل اما شکست واز دست دادن زمین و توسعه اسرائیل بود، تنها کسی که توانست قسمتی از زمینهای عربی از جمله صحرای سینا را پس بگیرد سادات بود که به جای جنگ اعلام صلح داد و ۴۸ سال است علی رغم دشمنی نهادینه شده بین دو کشور جنگی رخ نداده است.
اگر در رژیم اسلامی ذره ای درایت بود، پس از آنچه که در غزه اتفاق افتاد به جهت منافع ملی، موقتی هم که شده دست از ر جز خوانیها برمیداشت، و با فهم واقعیت های فعلی جهان، حد اقل با اندکی کوتاه امدن در بر خورد با اسرائیل تا پایان دوره ترامپ جنگ و ویرانی را به ایران نمی کشاند!
احمقانه ترین کار رژیم اسلامی پس از هفت سپتامبر و حمله حماس به اسرائیل به گمان من دعوت اسماعیل هنیه به تهران در مراسم تحلیف پزشکیان بود و نشاندش در ردیف اول، که چندان خوش یمن هم نبود! و همچنین غنی سازی ۶۰ درصدی که تنها می تواند مصرف نظامی داشته باشد.
همدردی با جماعتی یا مردمی یک چیز است، هرروز در اروپا تظاهرات ضد جنگ و هم دردی با فلسطین برپاست، اماکشاندن کشور به جنگ با توهمات مذهبی و بدون محاسبه و با بنیه اقتصادی ضعیف چیز دیگری...ادامه دارد
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!