فرانک گاردنر
خبرنگار امور امنیتی بیبیسی در ریاض
ایران در این جنگ از دو عامل اصلی بهره میبرد: جغرافیا و استقامت.
امکان دارد که آمریکا هر دو عامل را دست کم گرفته باشد.
ایران هرگز قرار نبود حریف قدرت نظامی سنتکام باشد، یعنی بخشی از پنتاگون که عملیات نظامی ایالات متحده در خاورمیانه را اداره میکند. اما اینکه برنده این جنگ را بر اساس تعداد اهداف مورد اصابت قرار گرفته در ایران یا تعداد فرماندهان کشته شده آن ارزیابی کنیم، در واقع نگاه از زاویهای نادرست است.
برای ایران این جنگ بر سر بقا است. حکومت جمهوری اسلامی که پیش از آغاز این جنگ در میان میلیونها نفر از مردم خود به شدت منفور بود، فقط باید دوام بیاورد تا بتواند پیروزی خود را اعلام کند.
اگر آمریکا امیدوار بوده که با به کارگیری قدرت آتش عظیم خود به نحوی ایران را مجبور به درخواست صلح با شرایط مورد نظر واشنگتن کند، حالا چنین امیدی کمرنگ شده است.
و در همین حال ایران ، به لطف شرایط جغرافیایی، اکنون با کنترل مؤثر اینکه چه کشتیهایی از امتداد سواحلش در مسیر تنگه هرمز عبور کنند، تا حدودی بر تامین نفت جهانی تسلط دارد.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!