لنار مونترلوس، زندانی فرانسوی-آلمانی پیشین در ایران در اولین اظهارنظر علنی خود پس از آزادی گفت ایرانیها «سخاوتمندترین، مهماننوازترین و مهربانترین مردمی هستند» که در جریان سفرش با آنها روبرو شد.
این شهروند جوان فرانسوی-آلمانی در جریان جنگ ۱۲ روزه در جزیره قشم بازداشت شد و به زندان بندرعباس منتقل شد. او بیش از سه ماه در ایران زندانی بود و در نهایت از اتهام «جاسوسی» تبرئه شد.
لنار مونترلوس در سن ۱۸ سالگی با دوچرخه از فرانسه به ایران سفر کرد و قصد داشت در ادامه از ایران به کشورهای دیگر آسیا برود.
او روز سهشنبه پس از چهار ماه سکوت در استوری اینستاگرام خود نوشت: «ایران سرزمین اوجها و برترینهای من است؛ جایی که زیباترین خاطرات و تجربههایم و بهترین دیدارهایم را در آن داشتهام.»
این جوان فرانسوی-آلمانی در ادامه افزود: «ایرانیها سخاوتمندترین، مهماننوازترین و مهربانترین مردمی هستند که در سفرم ملاقات کردهام. فراموشنشدنی [بود].»
او در ویدئویی که در دیگر استوری اینستاگرام خود منتشر کرد از بازداشتش در جزیره قشم هنگام بازگشت با قایق به بندرعباس سخن گفت. لنار مونترلوس گفت که بازداشتکنندگان به او گفتند که وی را به هتل خواهند برد و فردا میتواند به بندرعباس برود.
لنار مونترلوس افزود که ماموران امنیتی یک روز کامل از او در اتاق هتل بازجویی کردند و پس از آن به او دستبند و چشمبند زدند. او افزود که پس از آن به یک زندان نظامی در بندرعباس منتقل شد.
این گردشگر فرانسوی-آلمانی در روز ۱۶ ژوئن یعنی در چهارمین روز از جنگ ۱۲ روزه بازداشت شد.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!
دیدگاهها
گوهر ایرانیان، مهربانیست وشاباش [=شاد باش = شاد، نام سیمرغ است]
درووود!
بدون شرح مفصّل.
ایرانیان با خداوند مهرورزی اینهمانی دارند که ایثارگر و سخاوتمند و میهمان نواز است. لنبک آبکش، همان سیمرغ گسترد پر است. ایرانیان با خداوند مهر، اینهمانی وجودی دارند، مهربانانی که هزاره هاست از طرف حکومتگران نالایق سرکوب شدند؛ امّا هرگز به خداوند مهربانیها و نگاهبان جان و زندگی، پُشت نکردند و با تمام وجودشان به او مهر ورزیدند و با بیدادگران مدارییها کردند به این امید که انسان بودن را در خودشان کشف کنند. امّا گویا ضحّاکیان به اندازه ای سلول به سلول وجودشان، فاسد و گندیده شده است که تاریخ رنجهای ایرانیان، سرانجام، ریشه کن کردن آنها را رقم زده است. ایرانیان، مهربان میمانند و مهربانی نام و گوهر هر ایرانیست.
شا د زیید و دیر زیید!
فرامرز حیدریان