در حاشیه تجمع امروز هواداران سازمان مجاهدین خلق در آلمان، که به مناسبت «جشن سالگرد ۲۲ بهمن» برگزار شده بود، صحنهای کمسابقه رقم خورد؛ مواجههای کوتاه، اما افشاگرانه.
ایمان صفتی، روزنامهنگار ایرانی-آلمانی روزنامه بیلد و از مخالفان جمهوری اسلامی، تنها با طرح یک پرسش، مقابل مریم رجوی ایستاد؛ سؤالی ساده درباره گذشتهای که سالهاست بیپاسخ مانده است.
اما پاسخی در کار نبود. بهجای پاسخ، حمله محافظان آغاز شد؛ همراه با فحاشی، اتهامزنی و برچسبزنی. محافظان، تلفنهای همراه ایمان صفتی و همکارش را به زور از دستشان گرفتند.
دقایقی بعد، پلیس وارد شد و گوشیها را به صاحبانشان بازگرداند. ویدئویی که از این صحنه به منوتو رسیده، تصویری روشن از نسبت این سازمان با پرسش، نقد و پاسخگویی ارائه میدهد؛ جایی که حتی یک سؤال کوتاه هم تاب آورده نمیشود.
.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!
دیدگاهها
اول برادری ات را ثابت کن، ببعد ادّعای ارث و میراث کن!
درووود!
مختصری تعجیلی.
سازمان بسیار مافیائی و بسته مجاهدین و اعضاء و هواداران و گردانندگان آن، پیش از آنکه بخواهند ادّعایی داشته باشند، باید از حضور در«دادگاه سنجشگری و پاسخگویی به منتقدین و داوران بی طرف» سر بلند بیرون بیایند تا مردم، تازه بتوانند از برائت آنها یقین حاصل کنند. سپس با حضور نمایندگان آنها در میدان همآوری باید در انظار ملّت ایران ثابت کنند که لیاقت چیزی را دارند یا ندارند. همینطوری از سر قدرت طلبی و جاه طلبی افسار گسیخته و عقده های کمپلکسی برای ملّت ایران، تعیین تکلیف کردن؛ یعنی جنگ علنی علیه مردم ایران. در هر صورت آنها فرصت دارند که داوطلبانه به دادگاه سنجشگری پا بگذارند و از سوابق و اعمال خود دفاع کنند. این تنها راهیست که اگر موفّق شوند برائت حاصل کنند، متعاقبش ملّت ایران میتوانند آنها را به رسمیّت بشناسند. حالا تا بعدش. همین.
شاد زیید و دیر زیید!
فرامرز حیدریان