پیامی از سرباز مردم، به سربازان مردم

 عکس تفنگ به دست من، چند روزی پس از شنبه 21 بهمن ماه 57، روز قیام برداشته شده است. ما در این روز در نیروی هوایی قیام کردیم. همه در سنین حدود بیست سالگی. این عکس را یک هفته بعد به یادگار آن روز سرنوشت ساز گرفتم. مرا نشان میدهد در همان مکان بر بام ستاد فرماندهی مرکز آموزش های هوایی. غرق در غرور بودم که به مردم ام خدمت کردم و جانم را در این راه به بازی گرفتم. اگر موفق نمیشدیم مجازات اعدام در انتظارم بود. اما جانبازی در راه ملت و ایران وظیفه ام بود. کارمان اشتباه بود؟ بله، اما ما فرمان از مردم می بردیم. نه مردم و نه ما میدانستیم که داریم اشتباه مهلکی را مرتکب می شویم. من شخصا دو ماه بعد با دادن رای قرمز نه به جمهوری اسلامی سهم ام را ادا کردم. اما برای جبران خطایم 47 سال است که دارم تلاش می کنم تا آب رفته به جوی باز گردد. تا نظام ایران ساز باز گردد. هرچه مجلس موسسان برای شکل پادشاهی یا جمهوری تصمیم بگیرد.. من سرباز مردم خواهم بود و حمایت خواهم کرد. این یک امر واضح است که فرمانده ارتش یک کشور، اول مردمان آن کشور هستند و سپس برگزیدگان مردم و حاکمان. در سال 1357 و در سن بیست سالگی در لباس نظامی به ندای مردم کشورم پاسخ دادم و اسلحه بدست گرفتم در مقابل گاردشاهنشاهی ایستادم. گارد دلیر خود کنار کشید چرا که آگاه بود که فرمانده مردم هستند و تا زمانی که مردم شاه را تایید کنند او حق پادشاهی دارد. هنگامی که مردم جان میدادند، ما ارتشیان، چه قیام کنندگان با قیام شان، و چه مدافعان گارد شاهنشاهی با مقاومت نکردن شان، جانب مردم را گرفتیم. گارد شاهنشاهی متشکل از افسران و درجه دارانی بسیار ورزیده و توانا بود که اگر اراده میکردند براحتی ما جوانان بی تجربه را خلع سلاح و تار و مار کنند و همه را از دم تیغ بگذرانند اما چون آنها هم دل شان با مردم بود چنین نکردند. امروز همان مردم  این رژیم را نمی خواهند وظیفه ما ارتشیان است خواست مردم را انجام دهیم.  ما وظیفه داریم سر ببازیم در راه مردم. 

بسیاری از مردم از ارتش دلگیر و نا امید هستند که چرا قیام نمی کند، چرا کودتا نمی کند. آنچه مردم از آن اطلاع ندارند این است که رژیم فکر همه جا را کرده. به ارتش اصلا اعتماد ندارد و حتا به سپاه و بسیج هم اعتماد ندارد برای همین از خارج مزدور وارد می کند. خامنه ای میترسد اگر به سپاه فرمان کشتار بدهد چه بسا اسلحه طرف خود او گرفته شود چه برسد به ارتش. من که 6 سال در ارتش و نیروی هوایی خدمت کرده ام مید انم که هیچ ارتشی دل خوشی از رژیم اسلامی ندارد و دشمن این رژیم است. اما چرا کودتا نمی کند؟ چون این رژیم که از آغاز عمرش با تهدید بقا روبرو بوده فکر همه جا را کرده. جاسوس های بیشماری را در ارتش نهاده است و شنودهای قوی دارد. با این وجود ارتشی ها نزد خود از رژیم بدگویی می کنند. آنچه رژیم از دسترسی ارتشیان دور کرده اسلحه سبک است. اسلحه سبک و مهمات مانند تفنگ و تیربار. با توپخانه و خمپاره و بمباران نمیتوان بانک مرکزی و مراکز دولتی را تسخیر کرد بلکه با اسلحه سبک این کار باید انجام شود. یک کودتا براحتی توسط حتا یک گروهان ارتشی کفایت می کند. در سال 1357 شاید ما تعدادی کادر جوان و دانشجوی نیروی هوایی بودیم که قیام کردیم و تعداد مان شاید به 60 نفر هم نمیرسید. امروز هم اگر یک گروهان پیاده ارتشی قیام کند میتواند تک تیراندازان را خنثی و موتورسواران را هلاک کند و مزدورانی که برای پول به میدان آمده اند دیگر حاضر نیستند جانشان را به خطر بیاندازند. اما چرا علیرغم همه آمادگی های مردمی حتا یک گروهان از ارتشی ها قیام نمی کند؟ پاسخ خیلی ساده این است که رژیم همه اسلحه های سبک را از دست و بال ارتشی ها و پادگان های ارتشی دور کرده است. آنجا که اسلحه سبک هست بیرون شهرها و در اسلحه خانه ها هست و حتا هنگام آموزش آتش نیز بشدت مراقب هستند و دور از تهران تمرینات با مقدار مشخص و بسیار کم مهمات انجام میشود و در عمل ارتشی ها در شهر نه حضور دارند و نه اسلحه ای در دسترس مثل سال 57 که ما صدها تفنگ ژ3 و چندصد کیلو فشنگ و مهمات در اسلحه خانه مرکز آموزشهای هوایی در دسترس مان بود. براحتی درب اسلحه خانه را شکستیم و مسلح شدیم. چنین امکانی امروز وجود ندارد. دلیل قیام نکردن ارتشیان این است که آنها نیز مثل مردم دست شان خالی است. 
 

اما سخن من با ارتشیان این است که شما باید افراد نزدیک به خود را بیابید و نقشه ای برای مسلح شدن بریزید. یک اسلحه خانه و مقادیر لازم مهمات را در نظر بگیرید و در هنگامه حمله آمریکا به اسلحه خانه هایی که از قبل نشان کرده اید یورش ببرید و مسلح شوید و مخفیانه به طرف تهران براه بیافتید. همین که خبر در شهر بپیچد که ارتش مسلح شده و قیام کرده همه نیروهای سرکوب دست زن و بچه را گرفته و پنهان و فراری خواهند شد. 

البته که انجام این کار خطر جانی دارد. اما شما سرباز هستید و وظیفه تان است که سرتان را در این راه بدهید. شما موظف به کودتا و شورش بر علیه رژیم جمهوری اسلامی و ملایان حاکم هستید. شما موظف هستید خامنه ای را به زیر بکشید و سپاه پاسدارنش را خلع سلاح کنید. مردم از شما انتظار دارند که یکدیگر را بیابید و باهم دست بدهید و یکی شوید و حاکمان را به زیر بکشید. بدست گرفتن امور توسط ارتش باعث میشود که پس از سقوط رژیم جامعه دچار بی نظمی نشود و ارتش قدرت قهریه و آتش را در دست داشته باشد و نظم را برقرار کند. به امید همت ارتش ملی ایران و آزادی کشور از چنگال اهریمن اشغال گر اسلامی.

محسن کردی افسر سابق نیروی هوایی ایران