پاسخی به یک هم وطن از داخل ایران!

بگذارید اول مقدمه ای بگویم، در شهری که من بدنیا آمدم آنروزها حدود چهل هزار نفر جمعیت داشت . نوشته ای در صفحه من دوروز پس از ذبح فقاهتی ایرانیان  یا هلوکاست ایرانی و یا هرچه که میخواهید نام نهید هست که تعداد قربانیان جنایت علی خامنه ای و شرکا  بیش از ۵۰۰۰۰ نفر تخمین زده شده است.
به خود لرزیدم مگر می شود ؟ برگشتم به آن روزهای خوب و شادی که داشتم، با خود گفتم چه هولناک است آنچه پیش آمد! این درست مثل این است که جانورانی وحشی وارد شهرما شده اند،همه آن ۴۰۰۰۰ نفر را کشته اند ،یا خورده اند و هیچ کس نمانده است!شهر خالیست ! صدای شای و خندهای کودکانه و  حتی صدای پای کسی در کوچه ها نمی آید! معلم کلاس اول من،آقای تسلیمی را باهمه ۵۰ همکلاسی ها را کشته اند! دخترعموی من با چهار بچه و شوهرش و بقیه همسایه ها مرده اند! هیچ کس نمانده است! از وحشت به خود لرزیدم، هرچه سعی کردم از بهت و منگی بدر نیامدم، ساعتی طول کشید که با صدای گریه های خودم از دنیای کودکی به واقعیت و دی ماه ۱۴۰۴ برگشتم.
انتظار داشتم فردای آن دوروز جنایت دنیا به خروش آید، همه آنها که نیم قرنی است لاف حقوق بشر میزنند به خیابانها بریزند و این زشتکاری حکومت اسلامی را محکوم کنند! حداقل جان ۴۰-۵۰۰۰۰ ایرانی به اندازه آن امریکائی سیاه پوست، جرج فلوید که ارزش داشته است!
فکر می کردم حتما چپ اروپائی که سابقه درخشانی در حمایت از قربانیان پینوشه ، سرهنگان یونان، ژنرال های آرژانتین، برای کشتار امریکا در دهکده می لای ِویتنام، کشتار صربها در یوگسلاوی سابق و بقیه جهان دارد، یقه میدراند و به خیابانها میریزد! چنین نشد! ایرانیان تنها ماندند! 
با خود گفتم تفاوت کودک ده پانزده ساله ایرانی با هم سن وسالش در غزه چیست؟چرا جهان به مرگ ایرانیان حساسیتی ندارد؟ اسرائیل و فلسطینیان در حال جنگند، نیمی از جهان عرب هنوز رسما با اسرائیل به صلح نرسیده اند، دعوا بر سر زمین است ، زن و بچه و پیر و جوان ایرانی با کسی بر سر زمین و سرزمین که نزاعی ندارند؟
حکومتی قدرت رابدست دارد، به هیچ اصل و قانونی پایبند نیست، نیمی از مردم گرسنه اند، دهها بار آنهارا در خیابانها وزندانها به گلوله بسته است، امکان زیست شرافتمندانه نیست، زیست بومشان را نابود کرده است، رودخانه ها و دریاچه ها را خشکانده است، دهها ملیون را به تبعید فرستاده است، همیشه زیر سایه جنگ و برهه حساس نگاهشان داشته است، امده اند بگویند که ترانمی خواهیم! برو پیش پولهایت! برو به کعبه ات! بروید پیش بچه هایتان در اروپا و امریکا و کاندا! بگذارید زندگی کنیم ! مثل بقیه مردم دنیا زندگی کنیم! نمی خواهیم به صدر اسلام برگردیم! نمی خواهیم به بهشتتان برویم! همه آرزوی ما پریدن روی حوری و غلمان نیست! صاحبان واقعی و وارثان صدر اسلام مثل ادم امروزی زندگی میکنند! آب دارند،برق دارند، تفریح دارند، پاسپورت معتبر دارند ، احترام دارند!
اما حکومت قتل عام کرد دنیا خاموش ماند، چون ایرانی تنها بود، شبکه الجزیره نبود، دلارهای نفتی قطر نبود! پرچم دار حقوق بشر چپ جهانی است که با جمهوری نزدیک تراست،  شعارهای بازگشت به پادشاهی ایرانیان برای چپ اروپا خوشایند نیست!
در پست قبلی از این نوشتم!
نوشتم " پاسخ به این سؤال که چرا کسی جز ایرانیان در خیابانها به کشتار وحشیانه رژیم اسلامی نمی پردازد، کشتار دوروزه به اندازه بمباران دوساله غزه تلفات داشته است،  پاسخ تنهائی ایران و نبود پشتوانه مالی است " 
هموطنی از داخل ایران هنوز نگران غزه است!  در دوقدمی خود پیکر غرقه به خون هموطنش را نمی بیند، چشم بر جنایت خودی ها بسته است..کامنت می گذازد که " در بند ۵ مقاله شما آمار کشتار را از منابع اسرائیلی پیگیری و در واقع جنایات اسرائیل در غزه را عادی سازی کرده اید"
آقای عزیز! نه غزه نه لبنان! و بقیه جهانی که برای مرگ دهها هزار هموطنم اشکی نمی ریزد بی ارزش است و بود ونبودشان کم اهمیت! و هرکس از هر مذهب و ملیتی که امروز با مردم ایران است دوست منست! چه اسرائیلی باشد، چه مسیحی باشد چه مسلمان و چه خداناباور ! و بر عکس! امروز فلسطین مسئله من نیست! هنوز اسرائیل با مردم ایران دشمنی نکرده است! غزه پول غارت شده مردم ایران و قطر دنبالش است! غزه شبکه الجزیره دارد که روایت رژیم اسلامی را شبانه روز به چند زبان تکرار می کند! تا همه بدانند قیام ایرانیان کار موساد است! هیچ کس به تنهائی و مظلومیت ایرانیان نیست.