ما لعبتکانیم و فلک لعبت باز!؟

آیا هنوزهمچون پنج فرن گذشته سرنوشت ملت ایران در دست سیاستمداران و دولتهای قدرتمند جهانی است؟

این روزها همه ایرانیان تبعیدی در اقصا نقاط جهان چشم به میهن دوخته و تمام روح و جسم شان متوجه وقایعی است که در کشور می گذرد. سوال اصلی در اذهان ما اینست، اینبار چه خواهد شد؟ آیا قیام جاری به پیروزی ملت و سرنگونی رژیم اشغالگر اسلامی منجر خواهد شد؟ بیم و امید ناشی از اخبار ضد و نقیض میان ایرانیان موج می زند و هر کس بنا بر اخباری که دریافت می کند تحلیل و نتیجه گیری خاصی دارد. هر کس چیزی می گوید، یکی گمان می کند قیام ادامه می یابد و با کمک مردم آزاده دنیا و در پیشاپیش آنان دولت و ارتش آمریکا و این رژیم سفاک سرنگون خواهد شد و ملت ایران آزادی خود را بدست خواهد آورد. و دیگری معتقد است که مردم بپاخاسته ایران به دلایل چندی علی رغم پافشاری و جانبازی تا کنونی و اهدای چندین هزار قربانی، اینبار نیز ناکام شده و پیروزی و رهایی باز هم به تعویق خواهد افتاد.

مردم ایران در نبرد مقابل یک رژیم منسجم و سازمانیافته و برخوردار از نیروهای امنیتی و نظامی مجهز و همچنین تسلط بر منابع مالی عظیم کشور، حتی از سازمان و تشکلات اجتماعی و سیاسی بصورت احزاب و سازمانهای ریشه دار برخوردار نیستند. اجتماعات و تظاهرات متفرق و ناهماهنگ که تا همین اواخر از رهبری مورد قبول اکثریت نیز بی بهره بود طبعا نمی تواند ضربات جدی به شاکله منسجم رژیم وارد کند. ورود شاهزاده رضا پهاوی به عرصه میارزه و پذیرش رهبری ایشان از سوی اکثریت عظیم مردم ایران توانسته است تا حدود ریادی این نقیصه را جبران کند. فاکتور مهم دیگر در این نبرد نابرابر حمایت دولتهای قدرتمند جهانی و پیش از هم آمریکا از انقلاب ایران می تواند باشد که به جرات هم می توان گفت بدون برخورداری از این حمایت و کمک پیروزی در این نبرد مرگ و زندگی ناممکن است. کسب این حمایت آنچنان که رئیس جمهور آمریکا وعده داده است مهمترین و حیاتی ترین عامل ادامه و نهایتا پیروزی قیام مردم بر علیه رژیم اشغالگر اسلامی است که تا کنون با اما و اگرهای زیادی از طرف  شخص ترامپ نه تنها به تعویق افتاده که زیر هاله ای از اظهارات ضد و نقیض او مبهم و دور از دسترس بنظر می رسد.

بسیاری با اشاره به تجربه خیانت آمریکا به قیام مردم عراق بر علیه صدام حسین در سال 1991 و خالی کردن پشت مردم عراق آنان را در مقابل ارتش مسلح صدام تنها گذاشتند و او به راحتی با کشتن حدود صدهزار نفر قیام را در خون خفه کرد، مدعی می شوند که آمریکا مانند موارد قبلی حتی در ایران اینبار هم با ملاحظاتی مشابه به کمک مردم نخواهد آمد.

دوستی برای من نوشته است که « بنظرم شرایط این روزهای ایران و بخصوص حکومت ایران کاملآ متفاوت با عراق و صدام هست. عراق خطری جدی برای غرب محسوب نمی‌شد.  صدام فقط برای کشورهای همسایه خطر داشت چون فقط دنبال کشورگشایی بود. ولی جمهوری اسلامی  تهدید جدی برای آمریکا و اسرائیل به حساب  می‌آید. و تعلل ترامپ طبیعی است تا همسایگان ایران بخصوص روسیه را متقاعد به براندازی جمهوری اسلامی کند. امیدوارم تاریخ تکرار نشود و مردمی که ۴۷ سال بهای گزافی دادند به پیروزی برسند».

من هم به نوبه خود امیدوارم که شرائط به صورتی که این دوست ما آرزو کرده است پیش برود، ولی برای اینکه معیار این امیدواری را بسنجیم باید چند روز صبر کنیم. فعلا که رژیم اشغالگر اسلامی تهدیدات خودش را جلوی چشم جهانیان عملی کرده و طبق برآوردها 20000 نفر را در خلال تنها دو روز کشته است ( البته اخباری از داخل ایران آمده که تعداد کشته ها را تا 42000 برآورد کرده است ). دردآور است که دنیا هنوز در قبال این جنایت بزرگ هیچ واکنش معناداری انجام نداده است!!

ما بدون کمک خارجی و در درجه نخست آمریکا نمی توانیم بر این رژیم سفاک و تا دندان مسلح پیروز شویم و این کمک اگر تا یک هفته پیش بسیار محتمل بنظر می رسید، امروز کمی دور از دسترس بنظر می آید و هر روز که می گذرد امکان دریافت آن کمتر می شود..

ترامپ که فعلا پرچمدار دنیای غرب است و همچنین قدرتمندترین نیروی نظامی و اقتصادی را در اختیار دارد، در چندین سخنرانی رژیم ایران را تهدید کرده بود که اگر جمهوری اسلامی حتی یک نفر را در خیابان بکشد یا اعدام کند چنین و چنان خواهد کرد، هنوز  شش روز بعد از کشتن چندین هزار نفر در دو شب توسط نیروهای آدمکش جمهوری اسلامی دست از پا خطا نکرده است! او حتی دیروز آمد و جلوی خبرنگاران گفت که « آنها ( رهبران جمهوری اسلامی) اعلام کرده اند که دیگر کسی را نخواهند کشت و اعدام نخواهند کرد»!!!!! این ادعا یعنی چه!؟ حالا ما باید خوشحال باشیم که آنها قول داده اند دیگر ما را در خیابان نمی کشند یا در زندانها اعدام نخواهند کرد!؟ پس تکلیف جنایت انجام شده چه خواهد شد!؟ این در حالیست که مقامات رژیم گفته اند که چند هزار نفری هم دستگیر شده اند که بزودی محاکمه و مجازات خواهند شد و مجازات در چنین شرائطی یعنی اعدام. آیت الله های هشتاد و نود ساله پیش از این اعلام کرده اند که مجازات قیام در مقابل امام مسلمین ( یعنی علی خامنه ای ) فقط اعدام است. این حاکمان مکار امروز و فردا با زدن چند نفر، عیار حرفهای ترامپ را محک می زنند، و بعد با کمی شل کن سفت کن و نشان دادن تمایل به مذاکره اعدامهای فله ای را در زندانها هم به راه خواهند انداخت. ترامپ و هیئت حاکمه آمریکا در چند روز گذشته سیاستی متزلزل داشته اند و ساعت به ساعت نظر خود را تغییر داده اند. آنها هنوز به ضرورت تغییر رژیم در ایران نرسیده و چنین قصدی را اعلام نکرده اند. این برخوردها و اظهار نظرها کاملا منطبق بر مقاله آقای محسن کردی با عنوان « گفتگو با هوش مصنوعی » است. این مقاله دیروز ۱۴ ژانویه  در ایران گلوبال درج شده است. هوش مصنوعی با دقتی ریاضی شرائط امروز ایران را با عراق سال 1991 مقایسه کرده و احتمال می دهد که حاکمان ایالات متحده اینبار هم جان مردم را فدای معاملاتشان  با رژیم دیکتاتوری ایران کرده و بر اساس محاسبات کاملا اقتصادی و ژئوپلیتیک هیچ حمایتی از مردم بی‌دفاع نخواهند کرد..

امروز اگر این معاملات با قطع بیشتر کشتار همراه شود شاید ما باید خوشحال باشیم، ولی با شناختی که ما از رژیم اسلامی آخوندها در طول ۴۷ سال حکومت سراسر ظلم و جنایت شأن داریم می دانیم که آنها به این کشتار بسنده نخواهند کرد و در فرصتی که بدست آورده اند، از تعقیب، دستگیری و تصفیه مخالفان خود دست برنخواهند داشت. سازمانهای امنیتی رژیم نه فقط در جریان روزهای اخیر بلکه از ماهها و حتی سالهای قبل، بعد از جنبش مهسا مخالفین خود را شناسایی کرده و اکنون بعد از این کشتار و زیر سایه وحشت و ارعابی که حاکم کرده اند، در سکوت و پشت دیوار زندانها، زندانیان را مانند تابستان سال ۶۷ اعدام خواهند کرد. حتی هیچ بعید نیست که اگر کسانی از دستشان در رفته باشند با تعقیب و گریز به دستگیری های وسیع دست زده و فعالان شناخته شده را دستگیر یا مجبور به فرار از کشور خواهد کرد. پرزیدنت ترامپ نباید به قولهای آیت الله های دروغگو و مکار اعتماد کند، ایشان باید طبق وعده های پیشین خود ابتکار عمل را در برچیدن این رژیم خون آشام از صحنه جهانی بدست گیرد. در غیر این صورت ملت ایران روزهای سیاهی در پیش خواهد داشت!

محمود علوی

25/10/1404