بیانیه خطاب به جامعهٔ جهانی، افکار عمومی جهان و نهادهای بینالمللی
در شرایطی که حکومت اسلامی ایران با قطع گسترده و هدفمند اینترنت، ارتباط ملت ایران با جهان را مختل کرده است، گزارشهای متعدد و نگرانکننده از سراسر کشور از کشتار شهروندان، سرکوب سازمانیافته و نقض فاحش و سیستماتیک حقوق بشر حکایت دارد. مردم ایران، صرفاً به دلیل اعتراض به ساختاری که آن را نمایندهٔ ارادهٔ خود نمیدانند، با خشونتی بیسابقه مواجه شدهاند.
حکومت اسلامی ایران با اتکا به نیروهای سرکوب داخلی و بهرهگیری از شبکههای نیابتی منطقهای، فضایی آکنده از رعب، قتل، بازداشتهای گسترده، شکنجه و تعرض آشکار به کرامت انسانی ایجاد کرده است. قطع ارتباط ملت ایران با جهان، اقدامی آگاهانه و برنامهریزیشده برای پنهانسازی جنایات و تسهیل سرکوب بدون نظارت و پاسخگویی بینالمللی است.
ما با یادآوری تجربههای تاریخی—از جمله فاشیسم در اسپانیا و دیگر فجایعی که در سایهٔ سکوت و مماشات جهانی رخ داد—هشدار میدهیم که سکوت امروز، مسئولیت اخلاقی و تاریخی فردا را در پی خواهد داشت. مبارزه با فاشیسم، در هر شکل و لباسی، مسئولیتی جهانی است. فاشیسم دینی، یکی از خشنترین و ضدانسانیترین اشکال توحش در قرن حاضر است و نباید عادیسازی یا تحمل شود.
جهان در برابر جنایات داعش بهدرستی بسیج شد؛ امروز این پرسش جدی و بنیادین مطرح است:
چرا در برابر جنایات ساختاری، مستمر و سازمانیافتهٔ حکومت اسلامی ایران سکوت شده است؟
ما، امضاکنندگان این بیانیه، از:
۱- سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته
۲- دولتها و پارلمانهای دموکراتیک
۳- سازمانهای حقوق بشری، رسانههای آزاد و جامعهٔ مدنی جهانی
میخواهیم که:
نخست: اقدامات فوری و مؤثر برای جلوگیری از کشتار شهروندان ایران اتخاذ کنند.
دوم: قطع اینترنت و سرکوب ارتباطات را بهعنوان ابزار جنایت علیه مردم، مستند و محکوم نمایند.
سوم: تحقیقات مستقل، شفاف و بینالمللی دربارهٔ نقض گستردهٔ حقوق بشر در ایران را آغاز و پیگیری کنند.
چهارم: حمایت عملی از حق مردم ایران برای اعتراض مسالمتآمیز و تعیین سرنوشت خویش را در دستور کار قرار دهند.
پنجم: سیاست مماشات سیاسی و اقتصادی با حاکمیتی که خشونت را بازتولید میکند، متوقف سازند.
بی پروایی و توحش حاکمان ایران، نتیجهٔ سالها ترجیح منافع کوتاهمدت سیاسی و اقتصادی بر ارزشهای جهانشمول انسانی است. اکنون که ملت ایران برای پایاندادن به دیکتاتوری دینی به پا خاستهاند، زمان آن فرا رسیده است که حقوق بشر و کرامت انسانی، مبنای سیاست جهانی قرار گیرد.
نسرین احسنی
سهیلا ستاری
پریسا پوینده
ملیحه حیاتی
پیروز نامی
اسماعیل عبدی
بهروز اسدی
ارژنگ برهان
ساسان شاهین
فرامرز بهار
البرز سلیمی
فرشید یاسایی
کوروش فرزین
اقبال اقبالی
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!