ایران در خاموشیِ سازمانیافته فرو رفته است. هدف این خاموشی، فقط «کنترل امنیتی» نیست، بلکه پنهانسازی حقیقت است. قطع گسترده اینترنت، فلجسازی ارتباطات، تعطیلی بیسابقه رسانهها و ارعاب روزنامهنگاران و شاهدان، یک معنا دارد: جلوگیری از مشاهده، ثبت و پیگیری یک جنایت عظیم و تاریخی.
ایراناینترنشنال در روزهای گذشته، پس از دریافت برخی گزارشهای پراکنده اما بهتآور و تکاندهنده، تمام تلاش خود را به کار بست تا با راستیآزمایی حرفهای، به ارزیابی دقیقتری از ابعاد سرکوب شدید و کشتار بیرحمانه مردم در اعتراضات روزهای گذشته برسد.
در کشوری که حکومت عمدا مسیر دسترسی به اطلاعات را میبندد، رسیدن به این ارزیابی، کاری دشوار و زمانبر است؛ به ویژه آن که شتابزدگی در اعلام ناقص آمار جانباختگان میتوانست به خطا در ثبت واقعیت و تحریف ابعاد این فاجعه بزرگ بینجامد.
از روز یکشنبه، حجم شواهد و همپوشانی روایتها به حدی رسید که بتوان به تصویری نسبتا روشن دست یافت.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال در دو روز گذشته، اطلاعات رسیده از یک منبع نزدیک به شورای عالی امنیت ملی، دو منبع در دفتر ریاستجمهوری، روایتهای رسیده از چند منبع در سپاه پاسداران در شهرهای مشهد، کرمانشاه و اصفهان، روایت شاهدان عینی و خانوادههای کشتهشدگان، گزارشهای میدانی، دادههای مرتبط با مراکز درمانی، و اطلاعاتی را که پزشکان و پرستاران در شهرهای مختلف در اختیار ما گذاشتهاند، بهصورت دقیق، چندمرحلهای و بر اساس استانداردهای حرفهای بررسی کرده است.
با جمعبندی این بررسیها ما به این نتیجه رسیدیم که:
در بزرگترین کشتار تاریخ معاصر ایران، عمدتا در دو شب پیاپی، پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دیماه، دستکم ۱۲ هزار نفر به قتل رسیدهاند.
این کشتار از نظر گستره جغرافیایی، شدت خشونت و شمار جانباختگان در یک بازه زمانی کوتاه، در تاریخ ایران بیسابقه است.
بر پایه اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، این شهروندان عمدتاً به دست نیروهای سپاه پاسداران و بسیج به قتل رسیدهاند.
این کشتار، کاملا سازماندهی شده بوده است؛ نه نتیجه «درگیریهای پراکنده» و «بدون برنامه».
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال از شورای عالی امنیت ملی و دفتر ریاست جمهوری نشان میدهد که این کشتار با دستور شخص علی خامنهای، و اطلاع و تایید صریح سران سه قوه و صدور دستور شلیک مستقیم از سوی شورای عالی امنیت ملی صورت گرفت است.
بسیاری از جانباختگان از جوانان زیر ۳۰ سال بودهاند.
برآورد شمار کشتهشدگان
بر پایه دادههای موجود و تطبیق اطلاعات به دست آمده از منابع قابل اتکا از جمله از شورای عالی امنیت ملی و دفتر ریاستجمهوری، برآورد اولیه نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی این است که دستکم ۱۲ هزار نفر در این کشتار سراسری به قتل رسیدهاند.
بدیهی است در شرایط انسداد ارتباطی و نداشتن دسترسی مستقیم به اطلاعات، رسیدن به آمار نهایی، نیازمند مستندسازی دقیقتر است.
تجربه سالیان اخیر نشان میدهد که نهادهای امنیتی همواره با پنهانکاری، از ثبت و اعلام آمار دقیق جانباختگان خودداری کردهاند.
ایراناینترنشنال متعهد میشود این آمار را با کمک مخاطبان خود و از مسیر گردآوری اسناد، تطبیق روایتها و راستیآزمایی مستمر دقیقتر کند تا هیچ نامی گم نشود و خانواده هیچ جانباختهای بیصدا نماند.
وضعیت ارتباطات و رسانهها
رسانههای داخل کشور تعطیل شدهاند. صدها روزنامه سراسری و محلی در رخدادی بیسابقه در تاریخ مطبوعات ایران، از روز پنجشنبه خاموش شدهاند.
امروز به جز صدا و سیمای جمهوری اسلامی، تنها چند وبسایت خبری در داخل کشور فعال است و همانها نیز زیر سانسور و کنترل مستقیم نهادهای امنیتی کار میکنند.
این وضعیت نشانه «کنترل بحران» نیست؛ اعتراف حکومت به ترس از افشای حقیقت است.
فراخوان ارسال اسناد
ایراناینترنشنال از همه هموطنان در داخل و خارج از کشور میخواهد هرگونه سند، ویدئو، عکس، روایت صوتی، اطلاعات مربوط به جانباختگان، مراکز درمانی، محلهای درگیری، زمان و مکان وقایع و هر جزئیات قابل راستیآزمایی از رخدادهای چند روز گذشته را برای ما ارسال کنند.
امنیت منابع و محرمانگی اطلاعات، اولویت قطعی ماست.
تعهد به انتشار و مستندسازی بینالمللی
ایراناینترنشنال پس از راستیآزمایی و ارزیابی دقیق اطلاعات، یافتههای خود را منتشر و آنها را در اختیار تمامی مراجع و نهادهای بینالمللی مرتبط قرار خواهد داد.
جمهوری اسلامی نمیتواند با قطع ارتباط مردم ایران با جهان، این جنایت را پنهان کند. حقیقت ثبت خواهد شد؛ نام جانباختگان حفظ خواهد شد؛ و این قتل عام در سکوت دفن نخواهد شد.
این جاویدنامان نه تنها به خانوادههای داغدار و عزیزانشان، که به انقلاب ملی ایرانیان تعلق دارند.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
توجه داشته باشید کامنتهایی که مربوط به موضوع مطلب نباشند، منتشر نخواهند شد!
دیدگاهها
همدستان کشتار الهی
دروووود
مختصر و نکوهیده!
در این کشتار وحشتناک الهی که با تداوم حکومت آخوندی تداوم خواهد داشت و به شدترین وجه ممکن، باید گفت که جنایت حکومت فقاهتی، یادآور فاجعه قتل عام «هوگنتها» در پاریس است که طبق گزارشی نزدیک به پانزده هزار نفر و گزارشی دیگر، نزدیک به بیست و هشت هزار نفر از طرف دژخیمان حکومتی، در یک شب به نام «شب بارتولومی»، قتل عام شدند. در کشتار الهی آخوندها و أعوان و انصارشان در ریختن خون جوانان و نوجوانان و مردم ایران، فقط حکومتگران مقصر نیستند؛ بلکه کثیری همدست دارند که سر تا پای آنها به خون مردم و جوانان و نوجوانان ایران، آلوده است.
در این کشتار الهی، فقط دژخیمان حکومتی سهیم نیستد؛ بلکه آنانی که سکوت و همپایی و علنا به حمایت از ضحّاک خون آشام برخاستند، نقش کلیدی و اساسی دارند. «سکوتی که ایدئولوژی زدگان و ملیّون و لیبرالها و سوسیال دمکراتها و تحصیل کردگان و آکادمیکرها و جمهوری خواهان و دیگر لایه های ایرانیان» در قبال این جنایت هولناک کردند و حاضر نشدند و هنوزم حاضر نیستند که با «شاهزاده رضا پهلوی» همپا شوند و همچنین حاضر نشدند حدّاقل حمایت لفظی خود را اعلان کنند، بی بر و برگرد سهیم و مقصّر و دستانشان به خون مردم ایران، آلوده است. اینگونه حقیران احمقی که قدرت و اقتدار و جاه طلبی و ذهنیّّت انباشته از عقاید متعفّن خو را بر جان و زندگی انسانها ارجحیّت میدهند، بیش از آنکه درایت خود را اثبات کرده باشند، حماقت و بلاهت و کینه توزی وجود ذوب شده خودشان را در شرایع اسلامیّت گیوتینی فریاد زدند و اثبات کردند. حضراتی که سلول به سلول وجودشان به حقارت ذاتی آلوده است، به تحقیر و نکوهش شدن محتاج نیستند؛ زیرا آنانی که سر تا پایشان به حقارت و عقده و کینه توزی وحشتناک شیعه گری آلوده و آغشته است، اگر هزاران بار نیز به سرزنش و توبیخ آنها بپردازید، آخرش در همان «حقارت ذاتی» که هستند و دست و پا میزنند، میخکوب میمانند. تاریخ ایران، سکوت و همدستی این حقیران مقصر را هرگز از یاد نخواهد برد. هرگز.
شاد زیید و دیر زیید!
فرامرز حیدریان