كشور هرت بريتانيا

از یاد نبر که «انگلیسیها»، «تجربی مسلک» هستند و افق فکری و بینشی آنها، - خلاف آلمانیها و تا اندازه ای کم فرانسویها- اصلا میلیمتری از کره زمین به آنطرفتر نمیرود و خیلی هم خونسرد هستند و اعتماد به نفس دارند حتّا در خطرناکترین وضعیّتها. شاید هیچکس به اندازه «یان فلمینگ» در آثارش، کاراکتر انگلیسی را نمایش نداده باشد. «فیلمهای جیمز باند» را که «شون کانری و راجر مور» ایفای نقش کرده اند؛ نه دیگر بازیگران نقش جیمز باند را، دقیق از نو، تماشا کن تا متوجّه شوی که منظور من چیه. انگلیسیها حسابشده و قطره قطره ای به اجرای نقشه ها و نیّات خود اقدام میکنند و هزاران راه و روش خُدعه گری را بلد هستند. در نظر بگیر، کشوری بزرگ به نام هندوستان را که روزی روزگاری، «زبان فارسی» به حیث زبان رسمی آنها بود و هنوزم که هنوز است در زبان هندیها میتوان کثیری از واژگان فارسی را ملاحظه کرد. سیاست انگلیسی در کمتر از یک قرن توانست، زبان انگلیسی را جانشین زبان فارسی کند!. حالا خودت حساب کن که میزان حواس جمعی انگلیسیها تا کجاها که قد نمیدهد. تمام رفتارهای موذیانه و مایلُردی آنها بر شالوده همان فلسفه «تجربی مسلک بودن» آنهاست که دست کمی از همسویی با «رفتار چینینها بر شالوده نظرات کنفوسیوس و لائوتسه» در مسائل تجارت ندارد. انگلیسها همانطور که زنده یاد «فریدون فرخزاد» گفت، همه ما را «هضم شده» دارند و به کنایه با حاکم شدن حکومت آخوندی تاکید کرد که «ما داریم هضم شده مارگارت تاچر را میخوریم».
شاد زی و دیر زی!
فرامرز حیدریان