و یک کلام هم با مسئول کامنتها و مسئولین ایران گلوبال. به نظر شما برخورد یک رسانه مدرن که اسم مسئولیت ساز "گلوبال" را یدک می کشد با نویسندگانی که دست به تولید انبوه اطلاعات خلاف واقع می زنند و تحت هیچ شرایطی حاظر به پاسخگویی نیستند چگونه باید باشد؟ و همانطور که قبلا پرسیدم مسئولیت اخلاقی یک رسانه گلوبال در قبال دروغ و بی مسئولیتی چیست؟ از دیدگاه شما آزادی بیان در کدام نقطه به مرزهای تعهد اخلاقی و مسئولیت شهروندی تجاوز می کند؟ آیا اطلاق صفت دروغگو به چنین افرادی کماکان توهین به حساب می آید و شامل سانسور می شود، فراموش نکنید که من یکبار و با ارجاع به قوانین کیفری آلمان نشان دادم که فعالین عرصه عمومی باید پیه انتقاد و حسابرسی را به تنشان بمالند و حتی بپذیرند که در صورت فرار از مسئولیت اخلاقی دروغگو خوانده شوند. موضع شما در قبال دروغ چیست؟ آیا آنرا توهین به شعور خوانندگان نمی دانید؟
آ.ائلیار
برای تبادل آگاهی و اندیشه در «سایت ایران گلوبال» و نه در « جامعه» یا « سایت دیگر»، به برخی مفاهیم از دید خود- و نه از دید کل مدیریت- که نیاز به تصمیم جمعی دارد- اشاره میکنم. البته تا جایی که در صحبتهای جمع متوجه شده ام - برداشتم این است که جمع مدیریت هم بر این نظر است. همکار گرامی مسئول کامنتها هم لازم است که نظر خود را در این موارد مطرح کند که کار رسیدگی را انجام میدهد.بهرحال به معنی چند واژه ی مورد استفاده در صحبتهای نوشتاری اشاره میکنم: 1- دروغ: الف - سخنی که برمبنای راستی و حقیقت نباشد.مانند: زمین حرکت نمیکند! دو روش جواب دارد : دروغ است. درست نیست. محتوا یکی ست اما دروغ است عامیانه - و درست نیست- روشنگرانه- محترمانه- منطبق با جو صحبت دوستانه - ارتباط نگهدار و...است. ایران گلوبال روش اخیر را مد نظر دارد. و از روش عامیانه حدالامکان دوری میگزیند. ب- دروغ، سخن نادرستی که به قصد فریب دیگران گفته میشود. به این رفتار و عمل هم تحت عنوان «نادرست» توجه میشود.
2- منظور از ذکر منبع و مأخذ: یعنی « قید نام شخص یا کتاب یا نوشته ایکه در تحقیق سخنانی از آنها آورده شده و مورد استفاده قرار گرفته است» .
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
