تداوم ج ا همراه با فرسایش
�� پس از جنگ ۱۲روزه , نهادهای قدرت , درگیر کشاکش بیشتری شده اند .
این نهادها در تلاشاند جایگاه خود را در میدان قدرت حفظ یا بازتعریف کنند، اما در مرکز این میدان همچنان هسته ی سخت قدرت به پیشوایی علی خامنه ای قرار دارد؛ ساختاری که قابلیت توسعه و اصلاح را از دست داده و تنها با اتکا به کنترل امنیتی، حاکمیت خود را تداوم بخشده است .
�� در برابر جمهوری اسلامی، سه نیروی عمده صفبندی کردهاند:
1-جامعه ی مردم ایران که تکه تکه شده و همچون چندین جزیره در دهها جبهه معیشتی، درگیر است و هیچ گونه شبکههای سازمانیافته ای ندارند ؛
2- اپوزیسیون خارج از کشور که توان روایتسازی، نمادسازی و برجستهکردن بحرانها را دارد اما از ایجاد اتصال میدانی و خوانش دقیق تجربه چگونگی زیستن مردم ناتوان است؛
3- بازیگران خارجی که به نظر میرسد نه طرحی برای تغییر رژیم دارند و نه ارادهای برای واژگونی و تغییر قواعد حکومت داری ، بلکه بیشتر در پی محدودسازی ظرفیتهای جمهوری اسلامی هستند. کنش و واکنش این سه نیرو با ساختار امنیتیشده قدرت، آینده را نه به سمت اصلاحات پایدار میبرد و نه بهسمت انفجار فوری؛ بلکه وجود این نیروها ماندگاری جمهوری اسلامی را در مسیر «تداوم همراه با فرسایش» قرار داده است.
��نهادها به امور مختلف میپردازند و تصمیمسازی در لایههای مختلف پخش است، اما در نهایت همه تصمیمهای کلان به نقطهای میرسد که در آن وزن اصلی را رهبری تعیین میکند. میتوان گفت در نظم استبدادی جمهوری اسلامی، ساختار رهبری، سقف مجاز خواستهها را تعیین میکند.
��میتوان نتیجه گرفت که نیروهای مخالف داخل در وضعیتی جزیرهگون قرار گرفتهاند؛ و در خارج، اپوزیسیون اگرچه از نظر رسانهای فعال است و روایتها و نمادهای متعددی تولید میکند، اما این فعالیتها به بازنمایی دقیق بحرانهای زندگی روزمره یا ساختن زبان سیاسی مشترک منتهی نمیشود. خروجی رسانهای وجود دارد، اما ظرفیت ترجمه آن به خواست جمعی و کنش سازمانی ناچیز مانده است. همین ناتوانی در انعکاس دقیق مطالبات، اعتماد عمومی به اپوزیسیون را کاهش داده و توان آن برای تأثیرگذاری در داخل را محدود کرده است. فاصله میان گفتمان خارج و واقعیت زیستن داخل، اپوزیسیون را به «تقویتکننده بخشی از صدا» بدل کرده، نه «برهمزننده موازنه». جامعه در داخل شبکه ندارد؛ اپوزیسیون در خارج شبکه نمیسازد؛ و همین عدم اتصال، شکاف پایدار میان «صدا» و «زندگی» را بازتولید میکند.
=====
بازسازی نظامی حزبالله — نشانه آمادهباش تازه؛ آیا درگیری جدید در راه است؟
�� تحولات اخیر در امتداد مرز اسرائیل و لبنان بیشازپیش نشان میدهد که احتمال یک رویارویی بزرگ میان اسرائیل و حزبالله وجود دارد.
�� در صورتی که دولت لبنان نتواند حزبالله را خلعسلاح کند، اسرائیل ممکن است خود وارد عمل شود.
�� ژوزف عون، رئیسجمهوری لبنان، آشکارا خواستار مذاکره با اسرائیل شد,موضعی بیسابقه در سیاست لبنان.
�� با وجود ضربههای جدی ناشی از جنگ با اسرائیل, -از جمله از دست رفتن فرماندهان باسابقه، کاهش تجهیزات استراتژیک، اختلال مسیرهای تدارکاتی سوریه و کاهش حمایت مالی حکومت ایران, -گزارشهایی نشان میدهد حزبالله در حال بازسازی نیرو و توان موشکی است.
رضا علوی
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
