سیامک نادری؛ از سی سال خدمت به رجوی تا مغلطه‌سازی در لباس تحلیلگر‎

کیانوش عزیز شما کارتان بسیار درست بوده است. ولی ای کاش نام او را میبردید. البته بعید است که وی نام حقیقی خود را کفته باشد. البته این یکی از سیاست های مجاهدین است که با نام مستعار از موضع یک فرد غیر وابسته به آنها موضوعی یا سؤالی مطرح شود که قبلا بارها پاسخش از سوی مجاهدین داده شده است و طرح کننده این سؤالات کلیشه ای هم خود پاسخ آنها رامیداند و میخواهد از دید خود حقانیت سازمان مطبوعش نزد دیگران تکرار شود. مصاحبه باید یک مصاحبه واقعی و چالشی باشد و از سوی کسانی سؤالات طرح شوند که منتقد جدی سازمان باشند و خود از اعضای سابق این تشکیلات بوده باشند.
اگر قرار است مصاحبه ای صورت گیرد، که با شناختی که من از این سازمان بسته سیاسی_نظامی_مذهبی دارم، مصاحبه ای بادیگرجریانات سیاسی منتقد صورت نخواهدگرفت، تنها با سیمای خودشان صورت خواهد گرفت. یکی از انتقادهایی که به رهبران این تشکیلات است، گفتگو بامبلغان خارجی سازمان است بجای دیالوگ با دیگر جریانات اپوزیسیون، بویژه با شاهزاده رضاپهلوی و نزدیکان او که بخش وسبعی از مردم و نیروهای اپوزیسیون را نمایندگی میکنند. مصاحبه تلویزیونی ای مفید خواهد بود که در آن هم شاهزاده رضا پهلوی یا سخنگوی وی و هم شخص رجوی و یا یکی از سخنگویانش در آن شرکت داشته باشند.
در کنار همه انتقادات موجهی که به این گروه مذهبی_سیاسی وارد است، علی رغم ادعای شان مبنی بر سکولاریزم و طرفداری از جدایی دین از حکومت، عدم دیالوگ پذیری آنها با دیگر نیروهای سیاسی در رأسشان پرطرفدارترین آنها نیروهای پادشاهی خواه، انتقادی است که بر آنها وارد است و این گروه با این رهبری هیچگاه به آن تن نخواهد داد.

از شنیدن این بحث‌های بسیار کهنه شده و با آن لحن و تن صدا من شخصاً سردرد می‌گیرم و فکر می‌کنم ارزش شنیدن ندارد متاسفانه این دوستان عزیز در ۳۰ یا ۴۰ سال گذشته گیر کرده‌اند و از آن فاصله نمی‌گیرند این یکی از مشکلات ماست من شخصاً هیچگونه نگاه مثبتی به سازمان مجاهدین ندارم و از نظر من آنها به تاریخ پیوسته و هیچ جایی در آینده ایران ندارند مگر اینکه بتوانند حسابی به دگرگونی درونی خودشان دست بزنند و از آن خرافات بیرون بیایند، اما این دلیل نیست که دیگران آنها را به چالش نکشند

جناب آذری
بجای سفسطه کردن و دفاع از مقاله و نویسنده « گمنام » بیایید
از نویسنده این یادداشت انتقاد کنید
کسی که جرات نام بردن از خودش را ندارد از همه بیشتر انتقادپذیر تر هست .
حالا طرف چه پادشاهی خواه باشد چه مجاهد‌ سابق یا فعلی .
صورت مسئله را پاک نکنید لطفا
با احترام
مهرداد

آقای توکلی عزیز در شیعه انقلابی ۵۷ تغییر اصول غلط جایی ندارد بلکه پا فشاری روی اصول غلط حاکم است کسی نتوانسته یک مورد گوش شنوا در اینها دیده باشد فقط فقط زبان زور باشد از اصول خود و مسیر خود میگذرند زهر خوردن دجال کفن پاره یکیش دادن تمام سلاح ها به امریکایی ها در اشرف وووووووو هیچ چشم اندازه برای رسیدن به یک مصاحبه نیست اینها یعنی شیعه های انقلابی ۵۷ توسری خوردنشون را هم پیروزی اعلام می‌کنند کار اصلی را مردم ایران با زن زندگی آزادی و رهبری و مسیر راه دختران جوان انقلابی سرنگونی خواه بی حجاب دارند به پیش میبرند باید یک هدف داشت مرگ جمهوری اسلام شیعه انقلابی ۵۷ و نپرداختن به تمام خارجه نشین ها و باید از همه خواست صدای این دختران باشیم

یکی از خصایل خوب آقای توکّلی این است که از خودش مطمئن است یا به عبارت دیگر، آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است. برای من به حیث یک ایرانی، مهم نیست که نویسنده آن نامه، چه کسی بوده است. مهم این است که چه چیزی را میخواسته مطرح کند؟. نه تنها سازمان «مجاهدین خلق»؛ بلکه نمایندگان تمام سازمانها و گروهها و تشکیلات و احزاب سیاسی و امثالهم را باید به مصاحبه ای آشکار و مستقیم دعوت و از آنها در خصوص تاریخچه اعمال و رفتارشان پرس و جو کرد. اهمیّت ندادن به این مسئله باعث میشود که اعضاء و هواداران هر فرقه ای و سازمانی و تشکیلاتی به این توهم مبتلا باشند که «مالک حقیقت» و محقّ هستند که برای به کرسی نشاندن «حقیقت فرقه ای/تشکیلاتی خودشان» به هر اقدام و تبهکاری و جنایتی اقدام کنند و هرگز پاسخگوی اعمال خود نیز نباشند؛ زیرا «مالک حقیقت»، هر عملی را که در راه حقیقت حزبی/سازمانی/تشکیلاتی و امثالهم باشد، به آسانی اجرا میکند و کوچکترین شرمی ندارد و هیچ مسئولیّتی را نیز به عهده نمیگیرد.
«سازمان مجاهدین»، یکی از سازمانهای بسیار مخوف و مافیایی است که از نخستین روزهای شکلگیری اش؛ بویژه تحت رهبری مسعود رجوی به فرقه ای بسیار بسته و تحت کنترل شدید متمایل است که صد پله، بدتر از دم و دستگاه «ساینتولوژی» عملکرد دارد و میتواند برای جامعه ایرانی تا زمانی که از پذیرفتن هر گونه مصاحبه آشکار با مردم ایران رو برمیتابند، از خطرناکترین و صدمه رسانترین سازمانهای مُضر باشد. به همین دلیل تحت فشار گذاشتن آنها برای پاسخگویی به تاریخچه کرد و کارهایشان؛ مخصوصا از دوران خرداد 1360 که جامعه ایران را متلاطم و به آشوب در غلتاندند و راه را برای گیوتینداران الهی هموار کردند تا همین امروز.
در هر صورت، اقدام «کیانوش عزیز» کاملا به جا بوده است که آن نامه را منتشر کرده است. واکنشها ولی بسیار مغرضانه بود بدون آنکه به اصل مطلب توجّه شده باشد.
شاد زی و دیر زی!
فرامرز حیدریان