خورشیدی، مرادی، کردی، و بحث های تفرقه

با تشکر از تحمل تان برویم سر بحث
در مورد جامعه استبداد زده نوشتید
«نقد من متوجه جامعه نبود، بلکه ناظر به ساختار فکری کسانی بود که همچنان «نجات» را نه در نهادسازی، بلکه در چهره‌های «منجی» و شخصیت‌محور جستجو می‌کنند.»
در پاسخ عرض کنم که من از همان اصطلاحی که شما استفاده منفی از آن کرده اید سود می برم و عرض میکنم که «چهره منجی» در جوامع انسانی یک پدیده طبیعی و برخاسته از ذات جوامع انسانی است و نه تنها عیب نیست بلکه چنانچه به وظیفه خود عمل کند یک امتیاز بزرگ است. این منجی مثل هر انسان دیگری تمایل دارد «نیات نیک» خود برای جامعه را بدون دخالت «مزاحمان» پی بگیرد. اگر این «مزاحمین» نباشند یا ضعیف شوند از منجی به مرور یک دیکتاتور بوجود می آید. اما اگر «مزاحمین» کار خود را خوب بدانند و خود تفکر استبدادزده نداشته باشند «منجی» تبدیل به وسیله ای کارآ برای نجات یک جامعه از یک بحران میشود. و اما «مزاحمین» چه کسانی هستند؟ مزاحمین من و شما هستیم. کسانی که اطراف منجی ایستاده ایم و به محض آن که منجی خطا کند جلوی او را میگیریم و حتا اخطار میدهیم. به این وسیله منجی که او هم یک انسان است و مثل هر انسان دیگری تمایل به خودمحوری دارد، راه درست را میرود. گاندی و نلسون ماندلا چنین منیجانی بودند که اطرافیان شان مراقب و مزاحم شان بودند که دست از پا خطا نکنند. اگر دیدید که آنها در زندگی سیاسی شان دیکتاتوری نکردند نه این بود که تمایل نداشتند بلکه مزاحمین در اطراف چنین اجازه ای را از آنها سلب کرده بودند. در فاجعه سال 57 منجی کار خود را درست آغاز کرد. پیام های او در پاریس همه پر از امید به آینده ای نیک را نوید میداد. اما «مزاحمین» کار خود را درست انجام ندادند و با اعلام بندگی و اطاعت خمینی را تبدیل به خمینی بعد از انقلاب کردند که گفت در پاریس خدعه کردم. من اینقدر که همه سازمان های چریکی و حزب توده و جبهه ملی را در دیکتاتور شدن خمینی مسئول میدانم خود خمینی را مسئول نمیدانم. هرکس دیگری بجای خمینی بود و این همه پاچه خوار داشت دیکتاتور میشد. خلخالی را خمینی بر میدارد کدام نیروها تظاهرات میکنند که خلخالی سرجایش باز گردد؟ کدام نیروها از دادگاههای انقلاب تمجید کردند؟ همان دادگاه انقلاب گریبان همان ها را در کشتار سال 67 گرفت.
یکی از مهمترین عوامل دیکتاتور نشدن یک رهبر پاسخگو بودن وی است. امروز توسط بسیاری مخالفان شاهزاده مطرح میشود که او باید پاسخگو باشد چرا نیست! این ها به دنبال پاسخگو بودن شاهزاده نیستند بلکه به دنبال طرح مسائلی هستند که ارتباطی به سیاست و سرنگونی جمهوری اسلامی ندارد و توقعاتی دارند که یک رهبر اگر بخواهد به آنها بپردازد باید سیاست سرنگونی رژیم را ببوسد بگذارد کنار. مثلا شما دقیقا همین که اینجا نوشتید را از او میخواهید که اول «نهادسازی» کند. آنهم در خارج از کشور بدون کوچکترین امکاناتی توسط مردمی که هیچ تاثیری در داخل کشور ندارند در حالی که نهادسازی مورد نظر شما باید در داخل کشور انجام شود و سالها وقت میبرد. آنچه شما از یک نیروی اپوزیسیون انتظار دارید که مینویسید «همین حالا هم می‌توان از طریق رسانه‌ها، گفتمان‌سازی، تشکل‌های حقوق بشری، شبکه‌های کنشگری، و همبستگی مدنی در تبعید، قدم‌هایی جدی در این مسیر برداشت» چیزی بجز پیشنهاد رفتن به دنبال نخود سیاه نیست. با چنین متدی شما سالها در خارج نخودسیاه می کارید و رژیم سرجایش می ماند. شما برانداز نیستید بلکه یک کشیش و راهبه سیاسی هستید و حرفهای قشنگ میزنید.
اما در مورد پاسخگو بودن اگر به کارنامه شاهزاده بنگریم، دستکم بارها و بارها در رسانه ها از او انتقاد شده و او پاسخ گفته. در بی بی سی، در اینترنشنال و سایر رسانه های بین المللی و همه رقم سوال از او شده است. اما سوال اپوزیسیون چه بوده؟ نظرت را در مورد ساواک بگو، اقرار کن که پدرت پول ملت را دزدیده و این قبیل که یک امر قضایی است و بارها نوشته ام که رسیدگی به این امر پس از سقوط رژیم که شاهزاده به ایران بازگشت شاکیان شکایتی تقدیم دادگستری بکنند و پول ها را پس بگیرند. در خارج از کشور طرح این مساله کمکی به سقوط رژیم که هدف ماست نمی کند. اگر کسی هدفش پس گرفتن پولهاست برود دنبال شکایت از شاهزاده به مراجع بین المللی و کارش را به سیاست و امر براندازی ربط ندهد. اما شما یا آقای مهران براتی ایرادات تان به شاهزاده از این نوع نیست. بسیار خوب. انتقادات شما و مهران براتی را شاهزاده نمی پذیرد و راه خودش را میرود. او حق دارد که برخی ایرادات را نپذیرد. اما در این که در این دهه ها بارها در رسانه ها پاسخگو بوده شکی نیست و همین که سلطنت طلبان بسیاری حرف او را گوش نمی کنند و بازهم هالو را انگشت می کنند یا ندای جاوید شاه میدهند اگر نیمه پر لیوان را بنگریم ملاحظه می کنیم که این رهبر از نوع خمینی نمیتواند باشد و این بسیار خوب است. این که مزاحمین سلطنت طلبش هم حرفش را نمی خوانند نوید خوبی است که او فردا نمیتواند دیکتاتور شود و چشمها مراقب اوست.
برعکس رهبر دیگری داریم که در اپوزیسیون حضور دارد و هرگز و هرگز خود را در معرض قضاوت عمومی قرار نداده و نه مصاحبه ای با بی بی سی یا سایر رسانه ها و نه هیچ! نام او مسعود رجوی است. مریم و مسعود رجوی را در کدام مصاحبه به چالش کشیده اند آنچنان که شاهزاده را؟ مسعود رجوی و کاریزمای خطرناک و رسوایش، اداره جمعی سودا زده که همسران شان را طلاق میدهند و ازدواج می کنند و خودسوزی می کنند و... این آدم خطرناک است! ویدیوی او که سیگاری به دست به تقلید از صدام حسین مریدان خود را در پایگاه اشرف تحقیر میکند و بسیار رفتارهای تحقیر آمیز دیگر با پیروانش نشان میدهد که او چقدر خودشیفته و چقدر خطرناک و چه فرقه خطرناکی را دارد رهبری می کند و دفاع از چنین آدمی و حمایت از او در سیاست ورزی نشان و پیشنهاد همکاری او با رضا پهلوی یا حمایت از او در بیانیه اش در حمایت از میرحسین موسوی خیانت به ایران و ایرانی و خیانت به کشور و خیانت به دمکراسی است که دارید از آن دم میزنید!!!! من به حسن نیت شما آقای اسماعل مرادی اعتقاد ندارم. نمی شود حقایقی به این وضوح را دید و همچنان مجاهد یا حامی مسعود و مریم رجوی باقی ماند مگر این که یک «گیر روانی» یا یک «سندروم» باقی مانده از دوران نوجوانی شما را همچنان در چنگال خود داشته باشد اگرنه انسان عاقل و فهیم نمیتواند این حقایق را ببیند و بازهم مجاهد باقی بماند یا از فرقه مجاهدین حمایت یا دعوت به همکاری با آنان بکند.
اما بازگردیم به بخش دیگری از مطلب تان. این که نوشته اید «تعمیم یک تجربه‌ی زیسته به یک دستورالعمل سیاسی برای آینده‌ی یک ملت. هزاران نفر در همان کشورها زیسته‌اند، اما به نتایج دیگری رسیده‌اند». یعنی هزاران نفر در سوئد زیسته اند و به نتایج دیگری رسیده اند که مردم ایران نمیتوانند جامعه ای مثل سوئد داشته باشند؟ آن هزاران نفر کجا هستند؟ من که در این جامعه زیسته ام می بینم که همه ایرانیان آرزو دارند و عقیده دارند که میشود ایران را مثل سوئد کرد و این کار شدنی است. نتیجه این که شما پلیمیک می کنید وقتی که مینویسید «هزاران نفر در همان کشورها زیسته اند اما به نتایج دیگری رسیده اند». این سخن یک رجز توخالی و بدون پشتوانه و منبع است. دارید در مورد هزاران نفر مثل من حرف میزنید که نظرمان همان است که نظر آقای خورشیدی.
شما تعبیر مرا «نوعی ساده‌سازی» خواندید که قضیه پیچیده تر از آن است که... این هم باز انگ است. کدام پیچیدگی؟ قضیه خیلی هم ساده است. شما میخواهید با بحثی انحرافی توجهات را از شاهزاده و سقوط رژیم به طرف مسعود رجوی و رئیس جمهور منتخب باز گردانید. بسیار ساده اندیشی است که تصور کنید خوانندگان اینجا که خود ختم روزگار هستند را بتوانید به بازی بگیرید.
نوشتید «پرسش من این بود که آیا این تغییر، نتیجه یک بازاندیشی نظری و تحلیلی‌ست یا ناشی از یک دل‌زدگی سیاسی که به دلبستگی جدیدی ختم شده؟ ». مگر تفاوتی دارد؟ فرض کن دلزدگی. کسی که از دیکتاتوری و استبداد ملا دلزده نشود و حالش از اتحاد شووری بهم نخورد باید از سندروم «مرغ یک پا داره» در رنج باشد.

اول بپردازم به «استبداد زده خودتی». این عبارت را از این رو آوردم که زشتی نسبت دادن «استبداد زده» به مردم ایران در این زمانه مشخص شود. میدانم که شما آن را توهین به حساب می آورید و حق دارید و هدف من هم همین بود که متوجه باشید که روی سخن تان با مردم ایران است و برخی عبارات را بکار بردن در جای ناحق برای امر ناحق بجا نیست. تصور کنید شما در ایران زندگی کنید و یکی شما را استبداد زده بخواند. یا یکی بنویسد مردم فلک زده ایران! منظور رسید و من از بابت این نسبتی که به شما دادم پوزش میخواهم و البته که شما استبداد زده نیستید.. چه حرفی است!
اما بپردازیم به نکاتی که مطرح کردید:
آیا دگرگونی موضع سیاسی، به‌تنهایی، دلیلی برای اعتبار و درستی دیدگاه جدید است؟
این ایراد شما ناوارد است و من توضیح دادم اما شما نخواستید به سخن من توجه کنید. من تا دیروز خداپرست بودم امروز آتئیست میشوم. من تا دیروز مجاهد بودم امروز میشوم ایرج مصداقی. تا دیروز جمهوریخواه میشوم امروز میرسم به این که حمایت از شاهزاده به نفع ایران است. این که این دگرگونی آیا اعتبار و درستی مورد نظرشما را تامین میکند یا خیر امری ثانویه است و هرکس میتواند قضاوت خود را داشته باشد. شما قضیه را خیلی ساده می کنید که انگار دیروز آقای خورشیدی آبگوشت میل کرده اند شکم شان نفخ کرده و تصمیم گرفته اند سلطنت طلب بشوند! که کل جمله مغرضانه است. او همچنان جمهوریخواه است. من شناخت زیادی از آقای خورشیدی ندارم همانقدر که دیگران میدانند اما مسلما پس از 46 سال به اینجا رسیدن حتما پشت سرش جنگ با خود و کلنجار رفتن و سبک و سنگین کردن بوده و شما از ایشان تضمین میخواهید که راهشان درست است یا خیر. چنین تضمینی در جهان سیاست وجود ندارد و هرکس بگوید من تضمین می کنم او را به مضحکه خواهم گرفت. من هیچ تضمینی نمیتوانم بدهم که فردا شاهزاده دیکتاتور نشود. انسان های کمی هستند که در مقابل وسوسه قدرت بتوانند مقاومت کنند. من علیرغم این ریسک باز از شاهزاده حمایت می کنم چرا که خطری بسیار کمتر از کسی مثل شما یا مسعود رجوی دارد. اما این را تضمین می کنم که راه شما و مسعود رجوی است که گمراهی محض است! با این وجود این نظر من است و دلیل نمیشود که چون من چنین نظری دارم آنرا نظر عام بدانم. آنچنانکه شما از آقای خورشیدی ایراد میگیرید گویی همه مردم ایران چنین ایرادی میگیرند. خیر قربان.. سوال را به شما باز میگردانم.. آیا صرف این که شما بر عقیده ای باطل برجا مانده اید و رها نمی کنید امتیاز است و دال بر صحت نظر؟ علی خامنه ای هم همچنان بر عقیده خود استوار است. شما باید هدف آقای خورشیدی از حمایتش از شاهزاده را زیر سوال ببرید و سوال مربوط این باشد که در او چه دیدی که از او حمایت می کنی؟ این سوالی است که شما نمیخواهید بپرسید چرا که پاسخ آقای خورشیدی میشود تبلیغ برای رضاپهلوی و این را شما اینقدر زیرکی دارید که نپرسید اما سوالی مطرح کنید که خورشیدی خراب شود که از اخلاق سیاسی بدور است.
نوشته اید « تأکید بر فرآیند نهادسازی و ضرورت عبور از ذهنیت ایدئولوژیک به سمت نهادگرایی مدرن بود.».
عزیز دل برادر.. من هم با شما موافقم اما این کار یک نسل و دو نسل نیست و خطر عادی شدن شر برای جامعه است و تا همینجاش هم جامعه صدمه دیده. نهاد سازی برای پس از سرنگونی این رژیم میتواند صورت بگیرد از راه دور و در خارج چگونه میتوانید در داخل ایران دست به نهاد سازی بزنید؟ مگر آنکه فرقه بسازید آنهم از نوع دینی اش. یک فرقه مثل بابیه، یا اسماعیلیه یا چیزی شبیه این که در ایران فعلی ناممکن است. عمل کردن به نظر شما یعنی ادامه عمر رژیم تا صدها سال دیگر.
نوشته اید « تجربه‌ی شخصی را نمی‌توان به عنوان راه‌حل بحران‌های ساختاری یک ملت تلقی کرد.».
تجربه شخصی کدام است؟ اگر خورشیدی رفته بود به سیاره اف 1455 و در آنجا چیزی را دیده بود میشد گفت تجربه شخصی. آخر کشور سوئد و سومالی و عربستان را همه جهانیان می شناسند بخصوص آنها که در آن کشورها زندگی کرده اند. اگر کسی از حج بگوید شما میگویید این تجربه شخصی تو است و نمیتوانی تعمیم بدهی و بگویی همه آن گونه به حج میروند؟ آنچنان میگویید تجربه شخصی آقای خورشیدی که انگار همین یکنفر در اروپا بوده و همین یک نفراست که چنین نظری دارد و هیچ کس دیگری مثل او فکر نمی کند. فکر نمی کنید که جمله ای که نوشته اید بدون فکر کافی بوده؟ بنظر من سوال تان را پس بگیرید بهتر است.

نوشته اید تفاوت نقد علمی با تأویل شخصی.و.... فهم دقیق متن، اشاره به مواضع مشخص، پاسخ مستند، و پرهیز از تأویل شخصی
جامعه شناسی متر و حرارت سنج و ترازو بر نمیدارد. علمی است که از برخورد نظرات فلسفی بوجود امده است. نظر شما کجاش علمی است؟ اتفاقا تاویل شخصی تان است آنهم مسائلی نامربوط به اصل بحث مطرح کرده اید. همه ما تاویل های شخصی خود را در جهان بینی هایمان داریم و این جهان بینی را با مطالعه تجربه فلسفی پیشینیان پی ریزی کرده ایم. شما از اصطلاحات و تقسیم بندی ها علمی استفاده کرده اید و شاکله مقاله تان را ساخته اید اما درونمایه آن تنها برداشت های شخصی است. کجای علم گفته است که تغییر نظر الزاما غلط استً. البته شما این حرف را نزدید بلکه مهندسی معکوس کردید. نوشتید خورشیدی از تاویل شخصی به نتایجی رسیده و چون شخصی است عمومیت ندارد. و من میگویم از کجا آورده اید که یک تاویل شخصی با علم الزاما مغایرت دارد؟ ببینید آقای مرادی.. شما پولیمیک می کنید. من از دوران دبیرستان با بچه ها کل کل کم نکرده ام و میتوانم تا فردا همچنان ادامه بدهم. شما هم راستش بیشتر کل کل می کنید تا پرداختن به سیاست مجرد و بدور از غرض ورزی.
خلاصه کلام اگر میخواهید شما در عالم سیاست عالم و دانا به حساب بیایید لازمه اش یک جاوید شاه جانانه تحویل بدهید که صدایش تا واشینگتن و به گوش شاهزاده برسد و کفری شود. طفلک علیرغم چندبار تذکر از جانب او توسط مجری برنامه بازهم چند بار در حضور او برخی کسان ندای جاوید شاه دادند. خواهشا ایراد نگیرید که او که قادر به کنترل هوادارانش نیست چگونه میخواهد بر 90 میلیون حکمرانی کند که ... بشدت دلخور میشم.