منشور همکاری مونیخ؛ اصول دوازده‌گانه برای آینده ایران

صفحه رسمی آفای رضا پهلوی در شبکه اجتماعی ایکس، متن کامل منشور نشست همگرایی مونیخ را که روز ۲۸ بهمن‌ماه با حضور نمایندگان سازمان‌های مختلف ایرانی برگزار شد، منتشر کرد.

بر اساس متن منتشرشده، این منشور با عنوان «اعلام اصول و چارچوب همکاری احزاب و سازمان‌ها» در ۱۲ بند تنظیم شده است: 

در بند نخست آمده است: «ما خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار دوباره یک دولت ملی در ایران هستیم و بر این باوریم که تحقق این هدف از مسیر یک انقلاب ملی می‌گذرد. ما متعهد می‌شویم که برای پیروزی انقلاب ملی ایران با یکدیگر همکاری کنیم.»

در بند دوم، بر تمامیت ارضی ایران تأکید شده و ایران به‌عنوان کشوری یکپارچه و تجزیه‌ناپذیر معرفی شده است که یک ملت با نام ملت ایران دارد.

بند سوم به شکل‌گیری دموکراسی سکولار به‌عنوان مبنای حاکمیت پس از عبور از جمهوری اسلامی اشاره دارد و در بند چهارم، شرکت‌کنندگان متعهد شده‌اند که از حق تعیین سرنوشت ملت ایران برای انتخاب نظام سیاسی آینده از طریق انتخابات آزاد دفاع کنند.

بند پنجم منشور به اولویت مبارزات خشونت‌پرهیز اختصاص دارد، هرچند در این بند تصریح شده که در برابر خشونت سازمان‌یافته و عریان حکومت جمهوری اسلامی، از حق دفاع مردم ایران از خود و یکدیگر حمایت خواهد شد.

در بند ششم، احزاب و سازمان‌های شرکت‌کننده در نشست مونیخ اعلام کرده‌اند که به سیاست فشار حداکثری بر رژیم جمهوری اسلامی و تلاش برای ریزش حداکثری نیروهای داخل حکومت باور دارند و در این راستا با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

همچنین در این بند تأکید شده است که حقیقت‌یابی در مورد همه جنایات رژیم و شناسایی ناقضان حقوق بشر و مرتکبان جنایت علیه بشریت در یک فرایند شفاف عدالت انتقالی به نتیجه خواهد رسید.

بندهای هفتم تا دهم این منشور، اصول اداره کشور پس از سرنگونی جمهوری اسلامی را در حوزه‌هایی مانند سیاست داخلی، سیاست خارجی، اقتصاد و محیط‌زیست تشریح می‌کند.

در بند هفتم بر تنش‌زدایی بین‌المللی و همکاری با تمامی دولت‌ها برای بیشینه کردن منافع ملی ایران تأکید شده است.

بند هشتم به بازسازی اقتصادی ایران پس از جمهوری اسلامی اختصاص دارد و تأکید می‌کند که این بازسازی باید بر پایه اصول بازار آزاد صورت گیرد تا فرصت‌های برابر برای همه ایرانیان فراهم شود.

در بند نهم از منشور، بر دفاع از حقوق و آزادی‌های بنیادین ملت ایران تأکید شده است که شامل آزادی بیان، آزادی ادیان و باورها، آزادی اینترنت، گردش آزاد اطلاعات، آزادی انجمن‌ها و تجمعات، آزادی زنان و حق انتخاب پوشش، و رفع تبعیض‌های جنسیتی و مذهبی می‌شود.

در بند دهم نیز حفاظت از محیط‌زیست، منابع طبیعی، حیات وحش و میراث فرهنگی به‌عنوان نقش و مسئولیت دولت در کنار مردم و سازمان‌های مردم‌نهاد مورد تأکید قرار گرفته است.

دو بند اضافه‌شده به منشور که در پاسخ به خواست عمومی جامعه ایران و نظرات شهروندان در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به تصویب رسید، به تأیید نقش رهبری شاهزاده رضا پهلوی در دوران گذار و توافق بر سر پرچم رسمی ایران پس از سرنگونی جمهوری اسلامی اختصاص دارد. این موارد می‌توانند بخشی از اختلافات میان حامیان احزاب و گروه‌های مختلف را در مسیر انقلاب ملی کاهش دهند.

در بند یازدهم آمده است:  «ما شاهزاده رضا پهلوی را رهبر انقلاب ملی و دوران گذار تا زمان تشکیل نخستین مجلس ملی و آغاز به کار دولتی دموکراتیک از طریق انتخابات آزاد می‌دانیم و با تمام توان از ایشان در این مسیر حمایت خواهیم کرد.»

این بند پس از آن اضافه شد که، با وجود تأکید شاهزاده رضا پهلوی بر پرهیز از پذیرش نقش رهبری در دوران گذار، تحلیلگران و فعالان سیاسی با توجه به نیاز جامعه به یک رهبر برای اعتراضات، خواستار پذیرش رسمی این نقش توسط ایشان شدند.

بند دوازدهم نیز به اختلافات موجود در مورد پرچم رسمی کشور در دوران انقلاب ملی و گذار خاتمه می‌دهد. در این بند آمده است: «ما پرچم سه‌رنگ شیر و خورشید نشان ایران را که ریشه در تاریخ دیرینه و به‌هم‌پیوسته دولت و ملت ایران دارد، نماد وحدت ملی و پرچم مبارزات گسترده ملت ایران می‌دانیم و مبارزه خود را دوشادوش یکدیگر زیر این پرچم ادامه خواهیم داد.»

نمایندگان احزاب و گروه‌های شرکت‌کننده تأکید کرده‌اند که این نشست آغاز همکاری‌ها است و درهای آن به روی دیگر گروه‌ها و سازمان‌هایی که مایل به همکاری بر اساس این اصول و چارچوب هستند، باز خواهد بود.

در پایان نشست همگرایی مونیخ اعلام شد یک کارگروه هماهنگی از میان گروه‌ها شکل خواهد گرفت تا زمینه همکاری بر پروژه‌های مشترک برای پیشبرد انقلاب ملی ایران را تسهیل کند.