پیش از تو یک توماج ِدیگر بود هم قد ِ من ، هم سن ِ آوازم .

..................................................................................................
                               توماج ِآوازم.
...........................................................................................................................
پیش  از تو یک توماج ِدیگر بود
هم قد ِ من ، هم سن ِ آوازم .

شادا که می خواهم
تا ماجرای تازه ی دل را-
با تو بیاغازم.

توماج ِ دیروزم 
در خاطرات ِ خون وُ غم گم شد.
اما
پیدا تر از پیدا تر از پیدا
آماج ِ مردم شد.

امروز
توماج ِ آوازم 
این نغمه خوان ِ مست 
در ترکمن صحرای دردم آمد وُ بنشست.

آنگونه با هیجان ِجانم گرم می خوانَد
تا انتهای باورم زیباست.
آراست آبی های شادم را .

وقتی کبوترهای ما پرواز می کردند-
رنگین کمان ِتازه زد بر بامداد ِما.
آوازهای سبز وُ سرمست اش
هم با تو دستا دست می رقصند 
هم با تو از جان، مهربان هستند.

توماج !
توماج ِ دلتنگم !

وقتی دلم از درد می ترکد
شعری بخوان از جنس ِیک لبخند.
وقتی درودی یا سرودی نیست –
حرفی بزن مهتاب هم از خواب برخیزد 
با ما در آمیزد .
...............................................................................................................................................
دوست شریفم "شیرمحمد درخشنده ی توماج" از رهبران مردم ترکمن به همراه سه تن از رهبران دیگر ِ خلق ترکمن در 29بهمن 58 خورشیدی درشبی شُوم، توسط صادق خلخالی به خاک وُ خون کشیده شدند.