یک مقام آگاه در ایران که به شرط ناشناس ماندن با ایراناینترنشنال گفتوگو کرد، گفت که پزشکیان در این نامه که طی ساعات گذشته ارسال شده، با لحنی کمسابقه و انتقادی هشدار داده است که ساختار اداره کشور در عمل از مسیرهای رسمی خارج شده و بخشهای اصلی حاکمیت تحت کنترل کامل طیفی خاص از فرماندهان سپاه پاسداران قرار گرفته است.
آیا قانون اساسی مشروطه هنوز اعتبار حقوقی دارد؟ آیا نظام پادشاهی از نظر قانونی همچنان برقرار است؟ آیا سوگند شاهزاده رضا پهلوی، او را به «رضاشاه دوم» تبدیل کرده است؟
در قسمت چهارم «چرا مشروطهخواه نیستم»، با نگاهی تاریخی و حقوقی به یکی از جنجالیترین مباحث اپوزیسیون ایران میپردازم؛ از اعتبار قانون اساسی مشروطه و مجلس شورای ملی تا نیابت سلطنت، رفراندوم ۱۳۵۸ و آینده نظام سیاسی ایران. پرسشهایی که پاسخ آنها شاید بسیاری از باورهای رایج را به چالش بکشد.
نویسنده از تماس تصویری دوستی در ترکیه سخن میگوید و حتی از «لبخند تلخ» او پشت صفحه تلفن نتیجهگیری سیاسی میکند. این نوع روایتپردازی بیشتر به داستاننویسی شباهت دارد تا گزارش واقعیت. از همان ابتدا مخاطب وارد فضایی احساسی میشود که هدف آن برانگیختن احساسات است، نه ارائه تحلیل.
هرچه رهبر کمتر دیده میشود، فرماندهان امنیتی و حلقههای پنهان بیشتر جای او را پر میکنند. به همین دلیل، قدرت در جمهوری اسلامی به تدریج از «رهبری علنی» به «مدیریت امنیتی پشت پرده» منتقل شده است.
اگر جنگ متوقف شود یا توافقی شکل بگیرد، این واقعیت وجود دارد که ساختار جمهوری اسلامی اکنون بر پایه پنهان نگه داشتن راس قدرت عمل میکند.
قطعاً در صورت بقای ج.ا، بعد از توافقنامه و کوفت و زهر مار احتمالی، باز هم ایران مورد تجاوز خارجی قرار خواهد گرفت.
اگر اصلاً ایران باقی بماند.
در برابر تجاوز خارجی، با متجاوز داخلی همراه شدن، به او این امکان را خواهد داد که بعد از دفع تجاوز خارجی، دریده تر و درنده تر به سراغ مردم خود برود.
همین الآن هم داریم می بینیم که ج.ا به بهانهٔ جنگ و تجاوز خارجی، هر مخالفتی با خود را به نوعی با این جنگ و این تجاوز مرتبط میکند.
ساعتی پس از رسیدنش به ترکیه تماس تصویری می گیرد . باور کردنی نیست ! گوئی سالی چند بر او گذشته است .
می پرسم چطوری ؟ خوب کردی که بیرون آمدی !لبخند تلخی می زند. بزودی بر می گردم اگر مشکل دخترم نبود نمی آمدم .
به نظر می آید، سخنان اخیر شاهزاده رضا پهلوی درباره ضرورت شفافیت، صداقت در بیان مواضع و پذیرش اختلافنظر، در نگاه نخست حامل پیامی مثبت و امیدوارکننده برای فضای سیاسی اپوزیسیون ایران باشد. کمتر کسی میتواند با این اصل مخالفت کند که اختلافنظر در سیاست امری طبیعی است و جامعه سیاسی برای رشد و بلوغ، نیازمند گفتگوی آزاد، شفاف و صریح است.
راهکارهای نو برای سرنگونی جمهوری اسلامی/ ضرورت ایجاد ترس در نیروی
استراتژیهای جدید برای هماهنگی و سرنگونی جمهوری اسلامی چیست؟
