راههای عملی جلب اعتماد حرکت ملی آزربایجان و اتحاد در مبارزه با اسلامیون جنایتکار

بول عدم مشروعیت حکومت ایران بر استانهای ازربایجانی پس از کودتای غیر قانونی 1299 - که قتل عام و اشغال نظامی در دوران خیابانی, پیشه وری و خلق مسلمان را بدنبال داشته است- اولین قدم در راه مصالحه است. مشروعیت حاکمیت ایران تنها از طریق رفراندوم " حق تعیین سرنوشت" توسط سازمان ملل, در چهارچوب قوانین بین المللی و با رای اکثریت آزربایجانیها میتواند تثبیت گردد. احزاب و گروههای سرتاسری مطرح می بایستی التزام عملی به تساوی حقوق فردی و جمعی افراد داشته و تعهد خود را به تمامی قوانین بین المللی اعلام دارند.

تردیدی نیست که شعارهایی همانند " رضا شاه روحت شاد" و یا " جانم فدای ایران" در دور جدید تظاهرات ضد حکومتی در مناطق عمدتا فارس نشین شکاف میان آزربایجان و متوهمین دموکراسی ایرانی را عمیق تر نموده و موجبات عدم اعتماد دیگر ملل را فراهم ساخته است. آزربایجان به حق رضا خان را مسبب تمامی مصائب دیروز و امروز خود می داند و دعوت دوباره از فاشیسم پهلوی دهن کجی به ملل غیر فارس است که نسل کشی سفید و سرخ را در این دوران تجربه کرده اند. اینبار نیز روشنفکران مرکزگرای چپ و راست ایرانی, نه در صف اول مبارزه , بلکه بدنبال شورش کور توده ها براه افتاده و یارائی هیچگونه تاثیر مثنتی در گالوانیزه کردن آن را ندارند. گروهها و احزاب مرکزگرا بجای انتقاد از خود و گنجاندن خواستهای آزربایجانیها در پلاتفرمهای حزبیشان, خواهان استفاده ابزاری از ترکان آزربایجانی هستند. آزربایجان تجربه اتحادهای رومانتیک و احساسی و دردهای پس از آن را از مشروطیت تاکنون در اندوخته تجربی خود دادرد و اشتباه های پیشین را نمی خواهد تکرار کند. تشکلها و احزاب سرتاسری برای اتحاد تاکتیکی بایستی نقاب دروغین انساندوستی را از چهره خود برداشته ,  اصلهای ارتجاعی مرامنامیه های خود همانند صیانت ازتمامیت ارصی ایران را تغییر داده و حقوق کامل فردی و جمعی آزربایجایها از جمله " حق تعیین سرنوشت " را برسمیت بشناسند.

قبول عدم مشروعیت حکومت ایران بر استانهای ازربایجانی پس از کودتای غیر قانونی 1299 - که قتل عام و اشغال نظامی در دوران خیابانی, پیشه وری و خلق مسلمان را بدنبال داشته است- اولین قدم در راه مصالحه است. مشروعیت حاکمیت ایران تنها از طریق رفراندوم " حق تعیین سرنوشت" توسط سازمان ملل, در چهارچوب قوانین بین المللی و با رای اکثریت آزربایجانیها میتواند تثبیت گردد. احزاب و گروههای سرتاسری مطرح می بایستی التزام عملی به تساوی حقوق فردی و جمعی افراد داشته و تعهد خود را به تمامی قوانین بین المللی اعلام دارند. ایرانگرایان واقفند که بدون کمک آزربایجانیها, قادر به سرنگونی حکومت آخوندهای آدمخوار نخواهند بود و برای جلب همکاری ما, باید تقسیمات کشوری زمان مشروطیت را بپذیرند  و متعهد گردند که نتیجه رفراندوم آزربایجانیها, در تعیین آینده سیاسی خود را خواهند پذیرفت.

وقت آن است که بجای نصیحت و التماس, ایرانیستها قدمهای عملی جهت همکاری با آزربایجان بمنظور براندازی جمهوری کهریزکی اسلامی فارسی ایران بردارند. توپ در میدان آنهاست .

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: