دستمزدهای پایینتر از خط فقر تحقیر آدمیت است

ما از کل پروسه بدبین وناامید هستیم ودرنهایت شاهد خواهیم بود که هم وزارت کار وهم خانه کارگر ،دست در دست هم ،با افزایش حداقلی ،به فقر و گرسنگی روزافزون جامعه کارگری دامن خواهند زد.این روندی بوده است که درین سالیان مرتب تکرار شده است. جواب هم یک چیز است ،بودجه نداریم و دولت نمی تواند وغیره. این در حالیست که اگر نصف کل اختلاسهایی که در مملکت صورت گیرد را بین همه تقسیم نمایند ،فقر وبیکاری و گرسنگی از بین می رود.این حقیقتی غیر قابل انکار است.

در حالیکه مذاکرات در کمیته دستمزد جهت تعیین میزان افزایش سالیانه حقوق کارگران، همچنان ادامه دارد و هنوز توافقی هم حاصل نشده است لازمست مطالبی را  عنوان نماییم.اولا کارگران فاقد تشکلهای مستقل کارگری هستند و قطعا نمایندگانی که از طرف طبقه کارگر در ایران در کمیته دستمزد حضور دارند (منظور خانه کارگر و شورای اسلامی کار میباشد)بعلت ساختار غیر مستقل خود ،به هیچ عنوان نماینده واقعی طبقه کارگر نیستند اینها علی رغم نق هایی که در مجامع عمومی و رسانه ها ،در مورد پایین بودن حقوق کارگر می زنند ،البته بیشتر عوام فریبیست ودر نهایت زیر مصوبه وزارت کار که همیشه تحمیل فقر وگرسنگی بر زحمتکشان است را امضا می کنند.دوم اینکه ،درحالیکه دولتیان برای خودشان حقوقهای نجومی وچند ده میلیونی صادر می کنند،زمانیکه به حقوق کارگر بیچاره می رسند با ذربین موشکافی کرده ومو را از ماست بیرون می کشند.بقول معروف،برای خودشان حاتم بخشی می کنند و  برای ما اسکروج بازی در میاورند

نکته سوم اینه که،در کشوری که تورم روزانه در حال افزایش است حتا اگر حقوق کارگر را بیش از پنجاه درصد هم افزایش دهند از آن سو دولت با ایجاد تورم زیاد ،دولت دوباره انرا پس می گیرد.این شیوه درین سالیانه همیشه در جریان بوده است وتکرار شده است.لذا بهترین راه اینست که نشست کمیته دستمزد ،هر سه ماه یکبار به بررسی حقوق کارگران بپردازد.چهارم اینکه ،بانک مرکزی که ارگان دولتیست نباید  بعنوان تنها مرجع جهت تعیین نرخ تورم سالیانه باشد وباید از سایر نهادهای مستقل هم استفاده شود.

در اخر اینکه :ما از کل پروسه بدبین وناامید هستیم ودرنهایت شاهد خواهیم بود که هم وزارت کار وهم خانه کارگر ،دست در دست هم ،با افزایش حداقلی ،به فقر و گرسنگی روزافزون جامعه کارگری دامن خواهند زد.این روندی بوده است که درین سالیان مرتب تکرار شده است. جواب هم یک چیز است ،بودجه نداریم و دولت نمی تواند وغیره. این در حالیست که اگر نصف کل اختلاسهایی که در مملکت صورت گیرد را بین همه تقسیم نمایند ،فقر وبیکاری و گرسنگی از بین می رود.این حقیقتی غیر قابل انکار است.

زنده باد عدالت ،صلح وازادی

رضارخشان

فریدون نیکوفرد

منبع: 
مجله هفته
بخش: 
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: