سرود نان

سرود نان
شعر از آنگل کرسپو (۱۹۹۵ – ۱۹۲۶ Ángel Crespo) شاعر و مترجم بزرگ اسپانیا
برگردان احد قربانی دهناری

سرود نان

 

واژه نان،

هنگامی که از دهانی گرسنه فریاد شود،

چون شلیک سلاح گرم است،

بانگش رسا چون گلوله،

می درخشد چون آتش.

 

نان رنگ پوست کارگر دارد،

رنگ پوستی برشته،

درونش عشقی غریزی،

به زندگی پاک و بی آلایش نهفته است.

 

پیش از نان شدن،

خوشه خشم بود،

گندمزار و خورشید،

باران و زمین شخم زده،

دست و داس و زرینه

عرقی بر روی صورتی زرد.

         

 

نظردهی با فیسبوک: