درسهای کودتای ترکیه

آماتورها شانسی برای پیروزی در قدرت ندارند.
کودتا نافرجام ماند ولی شکست نخورد. علتهای آن، به جای خود باقی ست و در شرایط مناسب بیرون خواهد زد.
گرچه اردوغان از شرایط پیش آمده موقتاً به نفع خود استفاده خواهد کرد

 

کودتا در روز 15 ژوئیه ی 2016  در دو شهر بزرگ ترکیه-آنکارا و استانبول-  عمدتاً با اشغال مراکز مهم خبری، و دولتی ، و پل بسفر و فرودگاه،  آغاز شد و روز بعد توسط طرفداران رئیس جمهور و دیگران  که به دعوت اردوغان به خیابانها آمده بودند سرکوب شد.
شورشیان نظامی، گروه متشکلی بودند  از رده های میانی و پایینی نیروهای هوایی و ارتش و ژاندارمری.  هدف آنها کنار گذاشتن دولت اسلامگرای رجب اردوغان و تدوین قانون اساسی جدید بود. طبق اعلامیه ایکه  
از رادیو تلویزیون  "آرتی‌آر" ترکیه پخش شد  گفتند: «  ارتش ترکیه برای دفاع از بقای کشور و ملت ترکیه و بازگرداندن اصول لائیک و دموکراتیک و اعتبار و امنیت از دست‌رفته کشور، کنترل حکومت را در دست گرفته است. و  روابط خارجی ترکیه با کشورهای دیگر به قوت خود باقی است و حاکمیت قانون در کشور در اولویت قرار دارد... به نقل از DW»

علت عدم پیروزی گروه :

1-اطلاعات کافی از محل  اعضای دولت نداشتند. 
2- تنها متکی به اسلحه بودند، غیر از بیانیه ی خود سواد سیاسی نداشتند. فکر میکردند برای به دست گرفتن قدرت و نگهداشتن آن  و پیروزی اسلحه کافی ست. 
3- غیر از به گروگان گرفتن بالاترین مقام نیروهای مسلح، تنظیم اعلامیه، و اشغال مراکز، به چیز دیگری فکر نکرده بود. به اینکه طرفدران اردوغان بیرون ریختند چکار میتوانند بکنند؟ به اینکه جاهای اشغال شده را چگونه میتوانند نگهدارند. و استفاده کنند. 

4- چطور با مردم ارتباط رسانه یی یا مانند آن داشته باشند ، و در عین حال اردوغان فاقد آن باشد. 
5- آگاهی رسانه ای ابدا نداشتند. اصل استفاده و کنترول ارتباطات را نمیدانستند. ارتباطات طرف مقابل را کاملا قطع نکرده بودند. تلفن، انترنت،رادیو تلویزیون.
6- نمیدانستند مخالفان اردوغان را چگونه به صحنه بکشند؟
7- به کمی تعداد خود فکر نکرده بودند.  به اضاع مسلط نبودند.
8- برای کودتا بسیار آماتور بودند. تکیه آنها بیشر به احساس و نفرتشان بود تا به تعقل و سازماندهی و  نیرو و آگاهیشان.
9- برای پیروزی دو چیز را باید در نظر میگرفتند: الف-  مردم مخالف را به صحنه میاوردند؛ ب- یا  باید شورش را با همراهی همه ی نیروهای مسلح سازماندهی میکردند. مثل کودتای مصر.

درسهایی که میتوان آموخت:

1- قاعده این است، آماتورها شانسی برای پیروزی در قدرت ندارند. کار، تجربه  و دانش سیاسی و سازماندهی و اطلاعات لازم میخواهد. چه کودتا باشد و چه انقلاب.
2-بدون حمایت مردم یا نیروی لازم  کار قدرت گیری برابر با شکست است. دست تنها کاری از پیش نمیرود.
3- اسلحه برای پیروزی کافی نیست. 
4- با اسلحه نمی توان دموکراسی ایجاد کرد. راه دموکراسی وداع با اسلحه است.
تنها در حین خیزش توده ای ست که در مقابل کشتار حکومت، برای حفظ امنیت مردم، جهت دفاع مشروع ، در حالت ناچاری، از آن استفاده میکنند.

5- تضادهای مختلف در سیاست داخلی و خارجی، حکومت  اردوغان را دچار بحران نموده است. همانطور که جامعه و  ذهن و زندگی این نظامیان را بحرانی کرده است.
حل این تضاد ها - سیاست درست با جهان، رفع مشکلات ملی و رفاه اجتماعی و جدایی دین و سیاست می طلبد، و از عهده ی حکومت اردوغان خارج است.
نیاز به  حکومتی هست که از راه دموکراتیک، جدایی دین و سیاست، رفع مشکل ملی،  رفاه عمومی، و ساخت دموکراسی بدون تبعیض و اختناق را
با شرکت همه ی مردمان جامعه، عملی سازد.

 

6- کودتا نافرجام ماند ولی شکست نخورد. علتهای آن، به جای خود باقی ست و در شرایط مناسب بیرون خواهد زد. گرچه اردوغان از شرایط پیش آمده موقتا به نفع خود
استفاده خواهد کرد، ولی عاقبت وضعیت به زیان او تمام خواهد شد. چون توان حل تضادها را ندارد. نه تنها اردوغان بل اساساً در حکومتها ی دینی چنین است. انقلاب دموکراتیک راه حل مشکل است.
7-بیانیه ی شورشیان به حقوق بشر، رفاه اجتماعی، حکومت سکولار، رفع اشتباهات حکومت و قبول پیمانها تأکید میکرد، و از قانون اساسی جدید حرف میزد.
حالا روشن نبود تحقق مییافت چه از آب در میامد. سخن گفتن از اینها ارزش چندانی ندارد، یافتن و ساختن و رسیدن به این ارزشها به شکل جمعی و عمومی
ارزشمند است که میتواند دموکراسی را از این حالت کاریکاتوری خلاص کند.

8- نبرد اسلامیسم با سکولاریسم و دموکراتیسم
هرچند کودتاچیان برای تصاحب قدرت خیلی  ضعیف بودند و شناخت دقیقی از نیروی خود و دیگری نداشتند، اما هیچ ربطی به این ندارد که ما به رویداد از زاویه تئوری توطئه بنگریم.
حادثه ای در خارج از ذهن ما اتفاق افتاده و تأثیراتی را به دنبال دارد. عملکرد عناصر حادثه و عواقب آن رویداد  ضرورت دارد محاسبه شود. چه حادثه بازی باشد و چه جنگ واقعی.
کودتا چه نقشه ی اردوغان باشد و چه نقشه ی خود نظامیان، در ماهیت جنگی که در جامعه بین اسلامیسم  از یک  طرف، و  دموکراتیسم و سکولاریسم از طرف دیگر، جریان دارد فرقی نمیکند. 

در هرحال 
اردوغان اسلامیست است و میخواهد همه چیز را قدم به قدم طبق شابلون و طرح ذهن خود بسازد.  و ارتش ترکیه تاریخا عنصر سکولاری ست. و جنگ اردوغان با سکولاریسم است.
حال عنصر سکولار ارتش را بازی داده یا نداده در اصل مسئله مهم نیست.
اردوغان با سکولاریسم میجنگد. و دموکراتیسم. اسلام متعدل اردوغان تنها گام نخست فاشیسم مذهبی ست. که ما دهه هاست در جامعه ی ایران با تارو پود خود تجربه میکنیم .
ما ضمن احترام عمیق به باور قلبی و دینی شهروندان ترکیه ،  برای جدایی دین از  سیاست، استقرار سکولاریسم و دموکراتیسم، و  برابری حقوق  و آزادی، جهت بهزیستی آنان، درکنار مردم همسایه ی خود هستیم.

9- ماهیت نیروی « طرفداران اردوغان و کسانی که با آنها یکی هستند» ، با توجه به اعمالشان با اسیران، و عربده کشی هایشان در کوچه و خیابانها بعد از شورش، و نفی تلرانس و دگراندیشی ، سلطه گری حزب اللهی، با شعار های
الله اکبری ، و مانند آنها، گرفتن آرامش زندگی روزمره از جامعه، «ا اردوغانی» سازی ارتش، با درهم ریختن ستون دفاعی سکولاریسم،  به روشنی عیان شده است . 
این ماهیت ،  تلاش اسلام سیاسی جهت تسلط هرچه بیشتر برجامعه را نشان میدهد که ما در ایران آنرا تجربه کرده و میکنیم. و به نام « فاشیسم اسلامی» شناخته میشود. به اصطلاح« اسلام معتدل» اردوغانی،  گام اول فاشیسم اسلامی بود.
گفته میشود در جریان این شورش طرفداران اردوغان  حتی سر یک نظامی را که تسلیم شده بود بریده اند. و رفتار خشونت گرانه ی وحشناکی با اسیران را اعمال نموده اند. این مسایل در صورت صحت منطبق با ماهیت این نیروست. که اقدام به مرحله ی برگرفتن ماسک از چهره ی فاشیسم اسلامی خود نموده است:

 

 

انتشار از: 

         

 

دیدگاه‌ها

تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
کودتای نافرجام ارتش یا نمایش اقتدار و کامیابی اردوغان
حامد آینه وند:
.....
بررسی روند کودتا ی نافرجام ارتش در ترکیه تقویت کننده شائبه هایی است که ساختگی بودن این اقدام برای پاکسازی ارتش و قوه قضائیه و فراخ کردن دست اردوغان برای پیشبرد برنامه هایش به ویژه ایجاد تغیرات بنیادین در قانون اساسی را نشان می دهد.با توجه به اینکه نگارنده خود در متن حادثه بوده و در زمان رخداد کودتا در ترکیه حضور داشته است براین باور است که به دلایل ذیل احتمال نمایشی بودن کودتا بسیار زیاداست:

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
بادکنکهای رنگو وارنگ که از سحر تا شب پانترکان میخواستند بعنوان «دمکراسی ترکی» بخورد ملت بدهند، همه پیش از اینکه به نیمه راه بالا بروند « ترکیدند».
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
روز نامه ی جمهوریت یک روز بعد از کودتا با انتشار مقاله ی احمد شیک علت کودتا را چنین توضیح داده بود:
« جمهوریت:
احمد شیک، روزنامه‌نگار سرشناس ترکیه یکی از کسانی است که دلایل وقوع کودتا در شب ۱۵ ژوییه را بررسی کرده است. به عقیده آقای شیک، تشکیل شورای عالی نظامی و احتمال تصفیه برخی از مقامات نظامی عالیرتبه که مرتبط با جریان مشهور به گولن تشخیص داده شده بودند، احتمال اخراج و پاکسازی آنها از ارتش را افزایش داده بود. این مسئله باعث شد تا تعدادی از این نظامیان، برای کودتا اقدام کنند.»
ترجمه ی فارسی مقاله ی احمد شیک : https://www.radiozamaneh.com/289223
در این نوشته:
1-علت اقدام به کودتا « پروژه ی پاک سازی توسط اردوغان» قید شده. که هدف اش هواداران فتح الله گولن بود.
2-علت ضعف و آماتوری و ناپختگی و کمی گروه نظامیان، تنگی وقت و واکنش سریع ، با امید کسب حمایت بعد از اقدام ذکر شده است.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
تورک اوغلی گرامی،
شما نوشته ی آقای احمدی زاده را درست متوجه نشده اید. ایشان کار آماتور ها را تأیید نکرده و همینطور طرفداران داعش اندیش اردوعان را.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام-آقای احمدی زاده لطفا نوشته آخری آقای ائلیاررابخوانید.لطفا عینک خودرا پاک کنید.باکودتا که اولین پایه برای تفکردیکتاتوری است ؛ازطرف هرکس باشد؛غلط است .اول ازهمه یک روشنفکربایدفلسفه کودتارامحکوم کرده ؛چون این تفکراساس بدی رادرجامعه نهادینه میکند.وبدان خوب توجه کنید.لطفا مسایل ومشکلات خودتان وذهن خودتان رابه جهان تورک وبنفع دشمنان تاریخی این اتینیک سرازیرنکنید.
آقای احمدی زاده اردوغان ونوع رفتارآن ماندگاردرتورکیه نیست ؛اصلا برای مامهم نیست که چه کسی درتورکیه سرکاراست. برای ماکودتا محکوم است.مردم نیزجواب من وشما واین کودتاگران راداد.
موضوع رشدشاخص های اقتصادی.اجتماعی؛فرهنگی وسیاسی یک کشوراست؛که سیاست مداران نوین تورکیه درآن کارنامه خوبی گرفته است؛این رابایددید.
خالی کردن عقده های درونی من وشمابنفع ویابرعلیه آنان کاری ازپیش نمی برد.بایدبه آزادی های اجتماعی وجایگاه آن درجهان را توجه کنیم.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
عزیز جان نوشته را خواندم.

Türkiye çoktan iki kutuba bölündü, AKP'liler ve laikler
تشخیص درستی ست .
چهارچوب تحلیل در این بحثها کلا همان است که فکر میکنم توضیح دقیق و کاملش را در کامنت قبلی داده ام.
جامعه ی ترکیه به مرحله ی جدیدی که خیلی منفی ست وارد میشود. اگر دموکراسی همچنان سکوت کند. و مقاومتی در برابر
تئوکراسی سیاسی نشان ندهد. اردوغان راه خود را خوب کوبیده است. و دموکراسی در زنجیر اوست.

-با کودتا نمی توان دموکراسی را نجات داد.
از اینرو در ترکیه کودتا مورد حمایت قرار نگرفت. مخصوصا که جامعه تجارب تلخی هم دارد.
با کودتا میتوان سکولاریسم را نجات داد و به دیکتاتوری سکولاریسم رسید ولی از این را نمیتوان به دموکراسی رسید.
هدف خوب، راه و ابزار خوب لازم دارد.
جامعه ی ترکیه میخواهد از راه دموکراتیک به دموکراسی برسد. نه از راه کودتا و مانند آن.

تصویر محمد احمدی زاده

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
بونو حتمن اوخویون

http://michaelsikkofield.blogspot.com.tr/2016/07/15-temmuz-2016-darbecigi.html?m=1
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
کودتا چه نقشه ی اردوغان باشد و چه نقشه ی خود نظامیان، در ماهیت جنگی که در جامعه بین اسلامیسم سیاسی از یک طرف، و دموکراتیسم و سکولاریسم از طرف دیگر، جریان دارد فرقی نمیکند.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
احمدی زاده ی عزیز، به نکات دور از چشم اشاره کرده اید، ممنون از زحمت شما.
سرچه نی رنگ ائله یئب، قناری آدینا ساتماق، مسه اؤز چکیب قیزیل ییرینه ورمک، در فرهنگ ما عمل نهادینه شده ایست.
که مردم آنرا به درستی« حسابا باسماق» ارزیابی کرده اند. در ترازوی « اصل-و-بدل».
کارخانه ی « بدل» سازی ، برای « اوشاق آللاتماق»، از تأسیسات قدیمی فرهنگ ماست.
که نمودهای آنرا در همه ی سوراخ-سمبه های زندگی می بینیم: کامنت و کامنت نویس «بدل»، اطوار اظهار نظرِ، نظر بدلی، به جای بیان«فکر»؛ تولید خبرنگار و نویسنده ی بدلی؛ دموکراسی بدلی، آلترناتیو جعلی، به جای آلترناتیو، دولت و دین جعلی، و ساخت و جعل همه و هر چیز، از به اصطلاح « زرنگی ها»-ی جهان سومی ماست.که در حقیقت عمل « اؤزو ، و اؤزگنی آللاتماق» . « خود فریبی و دگر فریبی».

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام-باانکه باتمام وجودباخشونت درموردسربازان درادارم ولی ؛این آقای احمدی زاده هیچ وقت ندیده ام یک نظرمثبت ازپیشرفت تورکیه وازدموکراسی وازآزادی های اجتماعی تورکیه یک جمله از واقعیت گویی کند.
کسی که نمک می خورد ونمکدان می شکند.
چپ نگری پان ایرانیستی وتوهم وجودش راکورکرده است.توطئه های آلمان.فرانسه.انگلیس (بی بی سی).پان ایرانیست های ضدتورک .آمریکا.روس را درحمایت ازپ کاکا را درجلوی چشمانش فاکتورمیگیرد.
آقای احمدی زاده شماوهم صنف های شما؛حتی تارزدن درخانه خودراندارند؛ولی شما تارت رادریک کشورتمام لائیک درکوچه وخیابان وتالار هرجورخواست می کوبند؛شماهیچ کدام ازاین هانمی بینی.
نکنه توقع داری هرکجارفتی برایت فرش قرمزانداخته وهرچندکه این کاررابرایتان میکنند.
آقای احمدی زاده من چون سرکاری بااردوغان وپان تورک هادارم همین امروزدستورمیدهم شماراوزیرتبلیغات برای برون مرزی های خودمان کنند!
تصویر محمد احمدی زاده

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ائلیار جان! میدانی انسان وقتی می نویسد و یا با کسی درد دل میکند، انگار از بار غم و اندوهی که در دل دارد کاسته می شود، شاید هم غصه ها کاسته نمی شوند و مستمعی هم دل و هم صحبتی صمیمی است که شریک بار غمش می شود. حتی خواننده مطلبت و یا شنونده گفته هایت می تواند کسی باشد که گرایشات سیاسی مخالف و اندیشه ها یی در تضاد با تو داشته باشد. این موضوع هیچ اهمیتی ندارد. مهم اینست که واقعا آنچه را که چشم دلت می بیند به زبان بیاوری، نه اینکه افکارت آنچنان کورت کند که ظلم و بی عدالتی های اطرافت را قربانی گرایشات سیاسی ات بکنی.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
حرکت درساعتهای آغازین بود که خبر را تصادفی در انترنت دیدم. و بعد در تلویزیون، که بسفر را زنده نشان میداد. تا سرکوبی و شکست شان. همه را دیدم ؛ و درد اوره گیمی یئدی. براستی بیچاره سربازها. چکار می توانستند بکنند؟ منهم بودم همین بلا سرم میامد. وقتی سرباز باشی، و زیر یوغ اطاعت کور-کورانه؛ سرنوشتت همین است...دیده های روزانه یتان را بنویسید، تا تصویر کاملتری از این توسعه ی عدالت رحمانی داشته باشیم؛ و ببینیم برای من زخمی چالدران چه میماسد...
که بعضی ها آب " داغداغان"-اش را با به-به سر میکشند...
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام، گؤزه لیم ، قربان سنه. عزیز جان، خبرین چیخدی، سئوندیم. خوشحالم که ساغ و سلامت هستید...
تعریف کنید این تراژی را؛ از نزدیک که دیده اید. و درد و اندوهش را. بنویسید هرچه دیده اید، و بگذارید بخوانیم... که میتواند سندی باشد...از رفتار اسلامی و قرانی شان...
تا حدی میتوانم صحنه هارا تصور و تصویر کنم ، چون دیده ام همزادانشان را، عربده ها و چماق کشی هایشان را. زمانی در وطنم. اینان در همه جا همرنگ و همجنش اند...
آری در سیاست، آدامی دده لرینین کهنه بورجونا وره نلر چوخدور.

پس این به اصطلاح کودتا آنجا هم الکی و ساختگی به نظر رسیده ... بیچاره بیگناهان. از دور هم این گمانه زنیها هست.
امیدوارم خودت و همگی ، همواره ساغ اولاسیز.
تصویر محمد احمدی زاده

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
:Erdogan Had It Coming

http://www.informationclearinghouse.info/article45121.htm


تصویر محمد احمدی زاده

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام عزیز ائلیار! حال احوال نئجه دی. متاسفانه و یا خوشبختانه خیلی وقت است که نمی نویسم. این به اصطلاح کودتا به قدری آماتور بازی شد که همه مردم اینجا توی آنکارا یه مسخره گی آن پی بردند. بیشتر مرا یه یاد نمایش رادیویی اورسن ولز از نمایشنامه هاوارد کاچ انداخت. گرچه برخلاف مخاطبین اورسن ولز اکثر طرفداران داعش اندیش اردوعان، از قبل، ماجرا را می دانستند و خود را آماده کرده بودند تا به محض اشاره رهبرشان (که نزدیک پنج، شش روز هیچ اثری ازش نبود و کسی نمی دانست کجاست و یه هویی با سبدی پر از کودتا پیدایش شد) با ساتور و چماق یه کوچه و خیایان بریزند. الآن هم که این کامنت را مینویسم دارند عربده کشان از کوچه ما رد می شوند. ضربالمثل ترکی داریم؛ دوشانا دئییر قاچ ، تازی یا دئییر توت. بدیخت سربازها و پلیس هایی که در این بازی کثیف جانشان را از دست دادند. متاسفانه ترکیه روزهای سختی پیش رو دارد.