اودلانان کیتابلار 2 - عاشیق ارسلان ( کتابهای سوزانده شده - قسمت دوم)

آمما بوش بوشونا بو ائوده قالماق دا راحات دئییل کی نوصرت...-اما این شکلی عاطل و باطل تو خونه سرکردن هم کار آسونی نیست...

 

 

- نوصرت! باخ بئله گئتسه، من سونوندا دلی اولاجام.

آذربایجان دئموکرات فیرقه سینین دارماداغین اولماسیندان اوچ آی گئچمیشدی. تبریزده قورولان یئنی دؤولت تمامی ایله محو اولموشدو. دؤولته باغلی اولان آداملارین چوخو، تهراندان گلن قوشونون طرفیندن توتولموشدولار. توتوقلولار دارا آسیلیب، یا دا زیندانا آتیلمیشدیلار. جانینی قورتارانلار، قاچیب ایت بات اولموشدولار. احمد معللیمین تبریزدن قاچیب، کندده کی عمیسی اوغلونون ائوینده گیزلنمه سی، اوچونجو آیا گلیب چاتمیشدی. اوچ آی بویونجو قورخوسوندان آددیمینی بئله ائودن ائشیگه آتمامیشدی.

- عمی اوغلو احمد! بیلیرم بئله گیزلی یاشاماق، سنه زیندان کیمی اولوب. آمما اؤنجه ده دئدیغیم کیمی، چاره یولوموز یوخدو. وضعیت یاخشی دئییل. کندده ناطارازین بیریسی، سنی گؤرسه خبرینی گئدیب شهرده کی شاهین مامورلارینا چاتدیرابیلر.

- آمما بوش بوشونا بو ائوده قالماق دا راحات دئییل کی نوصرت. سن گون بویونجا چؤله گئدیرسن. ائوده بیر من قالیرام، بیرده سوناپری. بو یازیق قیز جیغازدا کی نه دینیر نه ده دانیشیر.

دئییرم گل منه بیر یاخشیلیق ائله. صاباح گئت شهره، بیزیم ائودن منیم سازیمی گتیر. ان آزی اونونلا اؤزمو ائوده مشقول ائدرم.

- منیم ایکی گؤزوم اوستده عمی اوغلو. گوندوز کی اولماز. گئجه یاریسی ائویزه گئدرم، آخی کیمسه نین گؤزونه گوروشمه مه لی یم.

- ساغ اول سنی نوصرت. آل بودا ائوین آچارلاری. گئدرسن دیبده کی اوطاغا. ساندیخانایا گیررسن، یورقان دوشه یین دالیندا بیر صاندیق وار. سازیمی صاندیغین ایچینه قویموشام.

اوطاغین قاپیسی آچیلدی. سوناپری الینده بیر مئژمه یی ایله ایچری گیردی. مئژمه ییده کی ایکی چایین، بیرینی عمیسی اوغلو احمدین و اوبیریسینه ده قارداشی نوصرتین قاباغینا قویدو و سونرا دا شلته سینی ییغیشتیریب، اوطاقدان ائشی یه چیخدی. نوصرت اوجا بویلو، چاتما قاشلی باجیسینی گؤزدن گئچیردی. درین بیر آه چکدی. پاپیریز قوتوسوندان، قاباخجادان حاضیر ائتمیش پاپیریزلاردان، بیرینی چیخاردیب، آلیشتیردی.

احمد، ایللر بویو کندده کی اوشاقلیق گونلرینی نوصرت له برابر گئچیرمیشدی و اونونلا بیرلیکده چولده دووشان قووالاییب، چایدا بالیق توتموشدو. درس اوخوماق اوچون آناسی ایله بیرلیکده کنددن آیریلیب، شهره کؤچسه بئله ، هله ده اونو ایچدن نوصرته باغلایان ایپلر قوپمامیشدی. هر بیر حرکتینده نوصرتین قوصصه لرینی و شادلیقلارینی حیسس ائده بیلیردی.

اونون بو طرزی ده آه چکیب، پاپیریز یاندیرماسینین آرخاسیندا گیزلی بیر کدرین وار اولدوغونون فرقینده ایدی.

- نوصرت! دردینی تازالاماق ایستمیرم آمما، باجین سوناپری آخی نئیه بوگونه توشدو؟

نوصرت پاپیریزیندان درین بیر نفس آلدی. قالانینی دا اؤنونده کی کول تاباغی یئرینه قوللاندیغی نلبکیده سؤندوردو. باجیسی اونون سسینی ائشیتمه یه جک قدر، آلچاق بیر سسله احمده دئدی:

- عمی اوغلو! گئدک طؤوله یه، هم حایونلارا یئم وئرک هم ده بیرآز دردله شک.

آیاغا قالخدیلار. اوطاقدان چیخارکن نوصرت سسلندی:

- باجی بیز حایونلارا بیر باش چه کک. یه مه گه گؤره، ال قولون آغریماسین، سوفرانی دا ییغیشدیرابیلرسن.

سحر گونشی چیخماقدایدی. باخچاداکی ایده آغاجلارینین تازا چیچکلریندن گلن قوخو هر یئری دولدورموشدو. یئرده کی یونجالارین ساری گوللری و یارپاقلارینین اوزرینده کی گئجه دن قونان شبنملر، اینسانین آغلینی باشیندان اوچورودو.

نوصرت تویوقلاری نینلریندن ائشی یه چیخارتدی. احمد طؤوله ده کی سامان تایلاریندان بیرینی آچدی و اینکلرین قاباغینا تؤکدو. سونرا ایکی عمی اوغلو، یئرلری حایوانلارین نجیسلریندن تمیزله دیلر.

ایش قورتولاندان سونرا، طؤوله نین ائشی یینده کی داشلارین اوستونده اوتوردولار. نوصرت جیبیندن دستمالینی چیخاریب، آلنینین ترینی سیلدی و سونرا بیر پاپیریز یاندیردی.

نوصرتین سؤزلرینه قولاق آسماق اوچون اوزونو حاضیرلادی احمد. نوصرت احمدین کومه یینه گؤره اونا   "ساغول، اللین آغریماسین" دئدی و دانیشیغینا بئله باشلادی:

- تام اون بئش ایل بوندان اؤنحه ایدی. باهار گلدیگینده یام یاشیل داغین اته یینده یئرآلان کندین، قیزلی اوغلانلی بوتؤو اوشاقلاری و گئنجلرینه تازا بیر روح باغیشلار. تمیز هاوادا نفس آلان و داغین دوشونده کی رنگ به رنگ گول چیچه یی گؤرن گئنجلر، نئشه دن قودورموش حایوان کیمی جوشوب داشارلار. میشه لردن گلن سرین یئللر، نئشه دولو کند قیز اوشاقلارینین اوز گؤزلرینه دئیینجه، او سولو صوراتلاری  قیب - قیرمیزی ائدر. 

هله ده او گون یادیمدان چیخمیر. هر یئری آختارمیشدیق، سوناپریدن هئچ بیر ایز تاپابیلمه میشدیک. باهار گونلری ایدی. اؤزوندن بئش آلتی یاش بؤیوک قونشوموزون قیزی ایله مسجیدده قورآن درسی آلماغا گئتمیشدی.

قونشوموز کربلایی قاسیمین قیزی گول چؤهره دن، ازل گوندن ده منیم گؤزمه آلابولا گلردی. آمما کنددین بوش بئکار جاونلاری منیم کی کیمی فیکیر ائتمزدیلر. باشا دوشورسن دا نه دئدیغیمی؟ باهار گلنده قیز یئرینده دورابیلمزدی.

- هه آنلادیم. دئمک باهار یئلی قیزی آزدیریرمیش.

- هه، ائله لاب دئدیغین کیمی ایدی.

سوناپرینین هئچ یئرده تاپا بیلمه دیگیمیز اوچون، گئدیب گؤل چؤهره نی سیخما بوغمایا سالدیم. آز قالسین قیزا آلیمی قالدیراجاقدیم کی، کند مسجیدینین طؤوله سیندن سؤز آچدی ایتین قیزی.

- مسجیدین طؤوله سی می؟

- هه

نوصرت پاپیریزینین دیبینی یئره آتدی و آیاغینین آلتی ایله اونو سؤندوردو.

- سونرا تئز مسجیده ساری قاچدیم. طؤوله نین قاپیسینی آچدیم. ایچری گیریب سسله دیم: 

- سوناپری، سوناپری!

چاغریما هئچ بیر جاواب گلمدی.

طؤوله نین ساغ طرفته کی حئصارین آرخاسیندا، تکجه بیر اینک واریدی. طؤوله نین اوبیری قاپیسی دا آچیغیدی. آغلیم یالنیز سوناپرینین یانیندایدی، بونا گؤره ده او بیری قاپینین آچیق اولدوغونو هئچ ده اؤنمسه مه دیم. گرچی بو اؤزو اؤنملی مسئله ایدی. چونکو هئچ بیر حایوان ساخلایان کندلی، بئله بیر ائهمال کارلیق ائتمزدی. حایوانلارین اولدوغو یئرین قاب باجالارینا دیققت ائدردی. چیخیب گئتمه سیندن و ایچرییه قوردون، جاناوارین گیرمه سیندن قورخاردی. 

- سوناپری، سوناپری!

هله ده یادیمدان چیخمیر سوناپرینین او قورخو ایچینده منه دوغرو باخان باخیشلاری. سانکی بیر آز اونجه بیر ییرتیجی میشه جاناوارینین الیندن قورتولان بیریسی کیمی باخیردی منه.

ائله بیل هئچ منیم سسیمی ائشیتمیردی. ایکی الینی ده برکدن باسمیشدی ساغ قولاغینین اوستونه. قیز جیغازین، نه سسی چیخیردی، نه ده کی هئچ اولماسا بیر بالاجانا دا اولسون، حرکت ائدیردی دوردوغو یئردن. یئرینده ائله سینه قورویوب قالمیشدی.

یوز ده یوز باشینا بیر شئی گلمیشدی. بوندان امینیدیم. آمما او آن، نه باش وئردیغینا گؤره، آغلیما هئچ بیرفیکیر گلمیردی. بلکی ده اینه یه یاخینلاشیب، نئسه اولموش کی قیزا تپیک آتمیش. یقین کی بو اوزدن قورخوب، بو حالا توشموشدو.

چاره سیزلیکدن چومبلتمه اوتوردوم. یئریندن ترپنه بیلمه ین سوناپرینی بئلیمه آلدیم و ائوه ساری یولا توشدوم.

او آخشام کندده جار توشدو: 

" مشدی زئینالین قیزینی، مسجیدین طؤوله سینده کی اینک تپیکله ییب. یازیق قیز قورخودان لال اولوب، قولاغینین دا بیری توتولوب"

ایشین دوغروسو بو ایدی کی، مسجیدین طؤوله سینده او گون نه لر اولدوغونون اصلینی، هئچ کیمسه آنلامادی، آمما بیر شئیدن قورخوب و دیلی توتولماسی تمامن بللییدی. سوناپری او گوندن سونرا سوسدو آرتیق، دا دانیشابیلمه دی. ائله سوناپرینین قوصصه سیندن آنام دا تئز قوجالدی. بیر ایل سونراسی دا دونیاسینی دئییشتیردی.

نوصرت تازادان بیر پاپیریز چیخارتدی، پاپیریزلارین دمیر قوتوسوندان. کیبریتی ایله پاپیریزینی یاندیریرکن سؤزونو سوردوردو:

بئش ایل بئله گئچدی. تا کی او گونه قدر، بیر آشیق گلدی کندیمیزه. گئنج آشیق کندده گلندن سونرا، چوخ شئیلر اوز وئردی. قیش گئجه لرینده چالدیغی هاوالار قفه خانانی قیزدیراردی.  میللت هر جومه آخشامی اونون یولونو گؤزلردی. قفه خانادا بوش یئر تاپابیلمزدین او گئجه. باهار گلینجه ده، هامینین نئشه سینی ایکی قات ائدردی آشیق ارسلانین سازینین سسی.

آشیق ارسلان جومه آخشاملاری کنددین یولوندان گئچن آت آراباسیندان انیب، پیادا یولا توشردی کندده ساری. یولدا چایین قیراغیندا اوتوروب دینجه لردی و سازینی دا سسلندیرردی.  چایدا پالتار یویان کند قیزلاری دا اوزاقدان قولاق آساردیلار، گئنج آشیغین سازینا.

او کنددیمیزه گلندن سونرا سوناپری دئییشیلدی. او سولموش سونا پرینین یاناقلاری تازادان جانلاندی. جومه آخشامیلاری سحر یوخودان قالخاردی و یئرینده دورابیلمزدی. چایدا گئدیب پالتار یوماق اوچون جان آتاردی.

گونلرین بیر گونونده قیزلار چایدان قیشقیر باغیرلا بیزه گلدیلر. اوجادان قیشقیریردیلار:

- زینال عمی موشتولوغوموزو وئر. زینال عمی موشتولوغوموزو وئر.

رحمتلیک آتام سوروشدو " نه اولوب منیم قیزلاریم"

- زینال عمی! سوناپرینین دیلی آچیلدی. سونا پری دانیشدی.

باجیم آشیغی ائله سئومیشدی کی، اونون سسی، سازینین هاوالاری قیزدا مؤجیزه یارادمیشدی. قیزلارین تعریفینه گؤره، آشیق ارسلان چایین یاخینلیغیندا اوتوروب سازینی چالیرمیش. اونون سسینه حئیران قالان سوناپری، سونوندا تاب گتیرمه ییب، گئدیب یاخینلاشیب قارشیسندا اوتورموش. آشیق سازینی یئره قویاندان سونرا، سوناپری اونا دئمیش:

" آشیق نه قدر ده گؤزل چالیرسان سن"

آشیق ارسلان اوتانقاج بیریسی ایدی. اوتاندیغیندان سازینی توپلاییب، اوردان کندده قدر قاچمیشدی. اونون دالسیجادا قیزلار دا بیزیم ائوه قاچیب گلمیشدیلر. کند ایچینده بو اولای بیر مؤجیزه اولاراق سس سالدی. آشیق ارسلانینن عیززتی، حورمتی داها دا آرتدی.

او گوندن سونرا، آشیق ارسلان بیر داها چای قیراغیندا اوتوروب ساز چالمادی. قیزلار سوناپرینی آشیغین چاغریلدیغی تویلارا، ائو مجلیسلرینه آپاریردیلار. آرتیق او مجلیسلرین سایه سینده سوناپریله ارسلان داها دا چوخ بیر- بیرلرینی گؤردولر.

- عمی اوغلو نوصرت. منده خاطیرلاییرام سوناپرینین او گونلرینده کی گؤزللیگینی. ایندی دوشونورم، سنین تعریف ائتدیگین آشیق، سوناپری یه عاشیق اولماقدان باشقا چاره سی یوخوموش.

- منجه ده ائله ایمیش، عمی اوغلو احمد.

گونلرین بیرینده قاپیمیز دؤوولدو. قاپینی آچدیغیمدا آشیق ارسلان قارشیمدایدی، یاشلی بیر قادینلا برابر. رحمتلیک آتامی سسلدیم.

- آلله رحمت ائله سین

- آمین، سیزینکیلرله بئله. آتام اونلارا دئدی" بویورون ایچری. خوش گلمیسیز" ائوه گئچدیلر. سونا پری چای گتیردی، آشیغا و آناسی یاشلی قادینا. هه عمی اوغلو! آشیغین گتیردیگی حلقه نی، تاخدی بارماغینا بیزیم سوناپری. او گون نیشانلاندی ارسلانا.

 آشیق ارسلانین سازی هر هفته کند اهالیسینی بیر یئره توپلایاردی. قفه خانادا چالاردی. ائولره چاغریلاردی. چؤلده چوبانلارا چالاردی. اؤزو ده چوخ ادبلی و دوشونجه لی بیر گئنج ایدی. کیمسه نین ناموسونا کج باخمازدی. هامی دا اونون هاواسینی ساخلاردی. کند اهلی کیسه سینی بوش قویمازدیلار. هر هفته کنددن الی دولو یولا سالاردیلار.

آمما بو اولایلار هئچ ده خوشونا گئتمیردی کندیمیزین موللاسی میرررر

- نوصرت، نئیه چکینیرسن کی؟ ائله بیل کی منیم ده چوخ خوشوم گلیر میرزاعلی دن؟

- عمی اوغلو، ایسته مه دیم سنین حالینی پوزام، هر نه اولسا دا آخی میرزاعلی سنین قایناتاندی.

- منیم قایناتام اولسادا، او بیر ساتقین، شرفسیزین بیریدی.

آشیق گلندن سونرا، کند ائولریندن مرثیه، تعزیه فیلان آزالدی.

- هه ده دا، هر شئی آشکاردی. یانی میرزاعلی نین، چؤرک آغاجی کسیلدی.

- ائله ایدی عمی اوغلو. دورومو بئله گؤرن میرزاعلی، قیدیقلانماغا باشلادی.....

نوصرت سوسدو. دا دانیشابیلمه دی. احمد اونا ساری اییلدی. نوصرتین گؤزلری سولانمیشدی.

- سونرا نه اولدو عمی اوغلو نوصرت؟

آمما هله ده دانیشا بیلمیردی نوصرت. آیاغا قالخدی. طؤوله یه باش چکمه یی باهانا ائدیب، گیردی طؤوله یه. قاییداندا، بللی ایدی اوز گؤزونون یاشینی سیلمه سی. سونرا اوزگون بیر سسله دئدی:

بیر جومه سحرچاغی، چایدا بالیق توتماغا گئدن کندلیلر، آشیق ارسلانین سودا بوغولموش جنازه سینی گتیردیلر کنددین مئیدانینا.

آیاق یالین کند مئیدانینا ساری قاچیب، آشیق ارسلانین جنازه سی اوستده باش گؤزونو یولوب تؤکن سونا پرینین یاحوسئین سسی ایدی، اوندان بو گونه قدر سون ائشیدیلن سس. ارسلان نئجه کی گلدیگینده سوناپرینین دیلینی آچمیشدی، گئتدیگینده ده اونو تازادان سوسدوردو.

***

کند اهلی  میرزاعلینی، آشیق ارسلانین اؤلدوردوغونه شوبهه لنمیشدیلر.

- آمما عمی اوغلو نوصرت، ایندینین ایندیسی بئله میرزاعلی یه باخسان، اونون اون بئش ایل بوندان اؤنجه کی حالینی دا آنلارسان. منه گلیرکی او سیسقا آدام ائله گئنج یاشلاریندا دا آیاغی اوستونده دورابیلمه میزیمیش . یقین کی آشیق ارسلان اونو پوفله سئیدی، ییخیلاردی.

- سن دوز دئییرسن. او آدام اؤزو تک جانینا، صاحات بدنلی آشیق ارسلان کیمی بیریله باش ائده بیلمزیدی.

 مسجیدین "قودرت" آدیندا بیر میجؤوداری( خیدمتچی) واریدی. اوغلو "مال قولام" ایله بیرلیکده، مسجیدین حیطینده کی ائوده یاشایاردی. ارسلانین جنازه سی سودا تاپیلان گونون بیر اؤنجه کی آخشامی، چؤلدن قاییدان چوبانلارین بیریسی اوزاقدان او ایکی ده ده بالانی، داشقالارینی چایین یانیندا ساخلاییب، سویا آغیر بیر شئی آتدیقلارینی گؤرموشدو. چوبان اونلاری بو ایشلریندن جاشمیشدی. آمما ائرته سی گون ارسلانین اؤلو جنازه سی سودان تاپیلاندان سونرا، هر شئی آچیغا چیخمیشدی.

بیر نئچه گون سونرا کندلیلردن بعضیلری، داشقالاری دولو گیردکان تایلاری ایله، کنددن چیخارکن گؤرموشدولر اونلاری و او گوندن بری، بیر داها گؤزه گؤروشمه دیلر.

هامی دئییردی کی،  میرزاعلی نین اونلارا وئردیغی مسجیدین گیردکان باغینین او ایل کی حاصیلینین قارشیسیندا، آشیق ارسلانی اؤلدورموشدولر.

شوبهه لر گئت گئده آرتیردی. آرتیق میرزاعلی ده، بونون فرقینده ایدی. بیر نئچه آی سونرا کند اهالیسی طرفیندن، جانینی تهلیکه ده گؤرن موللا میرزاعلی، آروادی و کیچک قیزی ایله برابر ایت بات اولدو. تا کی نئچه ایلدن سونرا، سس صداسی شهردن گلدی. اؤزونه گؤره بتر بیر آدام اولموشدو. شهرین بؤیوک عالیملریندن بیری اولموشدو. شهرده کی میرزاعلینی سن مندن داها دا یاخشی تانیییرسان.

- نوصرت! اونون کیمی خایینلری ده، من بو سون اولایلاردا تانیمیشام. تهران ایله ال بیر اولماقلارینی دا، شاها یازدیقلاری مکتوبلاردان اؤیرندیک بیزلر. او قاتیللر، شاهین قوشونویلا بیرلیکده شهرده ناحاق یئره آخان قانلارین سببکارلاریدیلار.

ایکی عمی اوغلو آیاغا قالخدیلار. نوصرت بوغدا زمیسینه ساری یولا توشدو. احمد تازادان ائوه دؤندو.

***

گئجه نین یاریسی نوصرت شهردن قاییداندا، احمد ده یاتمیشدی، باجیسی سوناپری ده. یاواشجا احمدین ائویندن گتیردیغی سازینی و ائوینین آچارلارینی، باشینین اوستونه قویوب،  یاتماق اوچون گیردی اؤز یورقان دوشه یینین ایچینه.

ائرته سی گوندن سونرا، آزجیق دا اولسا، آرتیق احمد اؤزونو او ائوده محبوس کیمی حیسس ائتمیردی. گون بویو یئنی یولداشی، سازیلا مشقولدو. او گوندن سونرا اؤزونو داهادا موتلو حیسس ائدیردی او حبسخانا کیمی ائوده.

بیر موددت گئچدی. آمما بیر نئچه گون سونرا قریب بیر شئیین فرقینده اولدو. دیلقم هاواسینی چالدیغیندا سانکی بیرذادلار اولوردو. ایلک باشدا بونون بلکیده بیر تصادوف اولدوغونو دوشوندو. آمما سونوندا امین اولدو. هر زامان کی دیلقم هاواسینی چالیردی، یان اوطاقداکی عمی قیزیسی سونا پرینین آغلاماق سسینی ائشیدیردی. نه لر اولدوغونو آنلامیردی. آمما قراره گلدی کی بیر داها دیلقم چالماسین.

بیر گون، همشه کی کیمی گئنه  بیرلیکده سحر یئمکلرینی یئدیلر. نوصرت چؤله چیخدی. سوناپری ائو ایشلرینه باخماغا باشلادی. احمد سازینی الینه آلدی. بیر موددت چالماقلا مشقول اولدو. سوناپری گیردی اونون اوتوردوغو اوطاغا و سس سیز صداسیز اونا قولاق آسماغا باشلادی. احمد چالدیغی پارچانی بیتیردی و سوناپرییه باخدی.

بیر آن سوناپری آغزینی آچدی و دانیشدیِ:

- عمی اوغلو منیم آغلاماغیما باخما. نه اولار گئنه دیلقم چال منه.

احمدین دیل دوداغی توتولدو. نه ائده جه یینه قالمیشدی. عمی قیزیسینین دانیشماسینا اینانابیلمیردی. مات قالمیشدی، آمما سونوندا دئدی:

- تامام عمی قیزی، سن نه ایسترسن اونو چالارام. سنه منیم جانیم قوربان اولسون.

احمد دیلقم چالدی. سوناپرینین گؤزیاشلاری ایکی یاناغیندان دا آخمایا باشلادی. احمد داها دؤزه بیلمه دی.

- عمی قیزی! بیلمیرسن کی سنین سسینی ائشیتمک نئجه ده سئوینج وئریجی بیر شئیدی. آمما آخی گؤزیاشلارینا من دایانا بیلمیرم. سنی آند وئریرم زینال عمینین روحونا، نه اولار دا آغلاییب منیم اوره گیمی یاخیب یاندیرما.

سوناپری ایکی کوینه یینین قوللاریلا گؤزیاشلارینی سیلدی. آیاغا قالخیب، مطبخه گئتدی. بیرآز سونرا مئژمه ییده ایکی ایستکان چایلا اوطاغا قاییتدی. یئره اوتوروب دانیشدی:

- ارسلانین ان سئودیغی هاوایدی، دیلقم. بیزده قالدیغی گئجه لر منه چالاردی. سانکی دیلقم چالاندا، بوتون قملر، بو دونیادان سیلینیب گئدردی. آمما عمی اوغلو! ارسلان گئتدی، دیلقم ده گئتدی. یئرینی قمی قوصصه لر دولدوردو.

سوناپرینین گئنه گؤزلری دولدو.

- نوصرت منه هر شئیی آنلاتدی. ارسلانین اؤلومونو ده وسنین تازادان دلینین توتولماسینی دا.

- هه اونو اؤلدوردولر عمی اوغلو. آمما منیم دیلیم توتولمادی کی.

- بودا نه دئمک عمی قیزی؟

- ارسلانین سسی، سازی و او تمیز باخیشلاری گئدندن سونرا، ائله بیل داغ کیمی آغیر بیر کدر یوکونو، منیم اوره گیمه قویدولار. اونو توپراق آلتیندا قویلادیلار. من ده اونون منه تازادان باغیشلادیغی سسیمی، ایچیمده قویلادیم. عهد باغلادیم دا بیرده دانیشمایاجام. آمما سنین سازیندان گلن دیلقم، گئنه هر شئیی یادیما سالدی. کاش هئچ گتیرمه سئیدی سازینی بو ائوه.

- باخ عمی قیزی! عؤمرونون سونونا قدر یاس توتماقلا، ارسلانی قایتارابیلمیه سن، اؤز گئنجلیگینی ده محو ائدرسن. سن سوسوب دانیشماسان، هئچ بیر شئی دئییشیلمز. سن و من یئریمیزده سس سیز اوتورساق، دیلیمیز ده آرادان گئدر، آشیق هاوالاریمیزدا. ارسلانلاریمز اؤلدورولر. میرزاعلی کیمی دوشونمزلر، خالقیمیزین بؤیوک عالیمی اولار.

احمد دانیشدیقجا، سوناپری راحاتلاشیردی. سانکی بیریسی اونون اوستونده کی آغیر آغیر یوک تایلارینی بیر- بیر گؤتوروب یئره قویوردو.

- عمی اوغلو احمد! ارسلان اؤلندن سونرا اؤزومله عهد باغلادیم، کیمسه ایله دانیشمایاجام.

- اولسون سن هله ده کیمسه ایله دانیشما. آمما گل سنین بو یاسینا بیر گون سون وئرک. گل بو ایش ائله ایندیدن باشلایاق. من سنه ساز چالمایی اؤیردیم. آشیق هاوالارینی سن اؤزون اؤیرنیب چالگینان. آمما سن ده منه سؤز وئر، دیلقم چالمایی باجارا بیلدیگینده، آرتیق یاسینا سون وئره جکسن. من امینم کی ارسلانین روحو دا سندن بونو ایستیر.

سوناپرینین دوداقلارینا کیچیک بیر گولومسه مه قوندو. یاواشجا، یئرده کی سازی الینه آلدی و اونون تئللرینه ال ووردو.

- عمی اوغلو! یانی منده بیر گون دیلقم چالابیله جه یم می؟

- هه عمی قیزی سنه سؤز وئریرم، سنه دیلقم اؤیرتمه یه نه قدر بو ائوده گئتمه یه جم.

سوناپری باخدی الینده کی سازا. گولومسه دی. ساغ الی ایله تیللرینی دوزلتدی. سازی یئره قویدو و گئتدی مصبخدن تازادان ایکی چای گتیردی.

- عمی اوغلو! سن ده اؤزوندن تعریف ائت. بیلدیگیم قدر میرزاعلی نین قیزی معصومه ایله ائولنمیسن.

احمد میرزاعلی نین آدینی ائشیدرکن، باشینی آشاغی ساللادی.

- عمی اوغلو! سن نئیه گرک اوتاناسان کی؟ میرزاعلی نین ائله دیغی ایشلره گؤره سن اؤزونو گوناهکار حیسس ائتمه. معصومه نی تانیردیم. کندده اولاندا بئش آلتی یاشدایدی. چوخ سئویملی قیزیدی.

احد باشینی قالدیردی. سوناپرینین اوزونه باخدی و دئدی:

- عمی قیزی! سندن بیر شئی سوروشا بیلرم می؟

- سوروش عمی اوغلو

- او گون مسجیدین طؤوله سینده، سنین باشینا نه لر گلدی؟ نئیه دیلین توتولدو؟

سوناپری ایستکانینی یئردن گؤتوردو، بیر ایکی قورتوم چاییندان ایچدی و دئدی:

- او گون قورآن درسی قورتولدو. میرزاعلی، اوشاقلارین هامیسینی مسجیددن ائشی یه اؤتوردو. هامی گئتدی. مسجیدین حیطینده بیر من قالدیم، بیرده قونشوموزون قیزی گول چؤهره. گول چؤهره منه دئدی کی " بیر آز بوردا گؤزله، ایندی گلرم" آمما، ها گؤزله دیم گلمه دی. اویانا باش چکدیم، بویانا باش چکدیم، آمما اوندان هئچ بیر خبر یوخودو. سونرا گئتدیم مسجیدین حیطینده کی طؤوله یه ساری. بویوم قیسایدی اونا گؤره ده قاپیسینی آچابیلمه دیم. طؤوله نین اطرافیندا دولاندیم. آرخادا بیر قاپیسی داها واریدی. او قاپی کیپلنمه میشدی. بیر آز آچیغیدی. ایچری گیردیم. اونلاری گؤردوم سامانلیغین اوستونده.

- کیمی گؤردون عمی قیزی؟

- لوت کیشینی گؤردوم. اوستونده هئچ بیر پالتاری یوخودو. سامانلیقدا لون به لن لوت چیلپاق، اوزو قویلو چابالیردی. اوجادان نفس وئریب آلیردی. یامان قورخموشدوم. قورخومدان آغلامایا باشلادیم. منیم سسیمی ائشیتدی او لوت کیشی. آیاغا قالخینجا، آلتینداکی او بیری لوت آدامی تانیدیم. گول چؤره نین ده اوستونده هئچ پالتاری یوخودو. اؤنجه ایکیسی ده هوروت هوروت منه باخدیلار. بیردن گول چؤهره یئرده کی پالتارلارینی گؤتوروب طؤوله دن ائشی یه قاچدی. لوت کیشی منه ساری گلدی.

سون یادیما گلن شئی، اوزومه اونون آغیر الیندن گلن شاپالاغیدی. طؤله ده هوشسوز، نئچه ساعات ییخیلیب قالدیغیمی خاطیرلامیرام، تاکی نوصرت گلدی منی اوردا تاپدی.

- عمی قیزی! کیمیدی گؤردوغون او لوت کیشی؟

آمما سوناپریدن سس چیخمادی.

*** 

سونا پرینین ساز اؤیرنمه سی، اینانیلماز درجه ده گؤزل قاباغا گئدیردی. احمد بو ایشه حئیران قالمیشدی. عمی قیزیسینین بو قدر باجاریقلی اولدوغونا اینانا بیلمیردی. سؤز وئردیگی کیمی سوناپری یه سون درسی اولاراق، دیلقم هاواسینی اؤیرتمه یه باشلامیشدی کنددن آیریلمادان اؤنجه.

***

او گئجه گلیب چاتدی. کنددن گئتمک زامانی یئتیشدی. قرارسیزیدی احمد. پنجره نین آرخاسیندان هئی ائشی یه باخیردی. نوصرتین شهردن قاییتماسینی گؤزلوردو. او گئجه معصومه نی و یئنی دونیایا گلن اوشاقلارینی، نوصرت شهردن قاچیردیب گتیره جکدی.

سونوندا نوصرتین داشقاسی گیردی باخچایا.

معصومه نی گؤرجک باغرینا باسدی. کؤرپه اوشاقلاری هله ده یاتمیشدی. یاریم ساعات سونرا، احمد و معصومه قوجاغیندا کؤرپه سی ایله، کنددی ترک ائتمک اوچون اوتورموشدولار نوصرتین داشقاسی دالیندا. آتین بئلینه نوصرت قامچیسینی اندیرمه دن اؤنجه، احمد بیردن سسلندی:

- دور!

و سونرا اوزونو چئویردی ائوین پنجره سینه ساری. جامین آرخاسیندان اونلارا باخان سوناپرینی گؤردو.  تئز ال آتدی داشقانین اوستونده کی سازینی گؤتوردو و تازادان ائوه قاییتدی.

- عمی قیزی، آل بو ساز مندن سنه یادیگار قالسین. قوی بو گون ده سنین یاسینین سون گونو اولسون.

سوناپری سازی آلدی. گؤزلری گولوردو. دئدی:

- عمی اوغلو، سیزه یاخشی یول آرزولاییرام. اؤزوزه یاخشی باخین.

- تازادان گؤروشمه میزی آرزو ائدیرم. اما عمی قیزی! گئتمه دن اؤنجه گئنه سندن سوروشا بیلرم می، او گونکو گؤردوگون لوت کیشی کیم ایدی؟

آمما سوناپریدن سس چیخمادی.

ائودن چیخار چیخماز سوناپری اونا ساری دؤنوب دئدی:

- عمی اوغلو! او کیشی میرزاعلی ایدی.

***

گئجه قارانلیغیدی. بیر داشقا، اوزوم دیل کنددینی ترک ائدیردی.  کند ائولرینین بیریندن ساز سسی گلیردی. بیریسی دیلقم هاواسی چالیردی. سازینین سسی چوخ یانیقلیدی.

 

محمد احمدی زاده

 

کتابهای سوزانده شده۲ (آشیق ارسلان)

- ببین نصرت! اگر اینطوری پیش بره ، آخر سر دیوونه می شم.

سه ماه از قلع و قمع فرقه دموکرات آذربایجان گذشته بود. دولت تازه تاسیس شده در تبریز از بیخ سرنگون شده بود. اکثر کارکنای دولت توسط قشون تهران دستگیر شده بودند . دستگیر شده ها، یا به دار آویخته شده بودند و یا تو زندون  بودند. اونهایی هم که جون به سلامت برده بودند، خودشون را مخفی کرده بودند. سه ماه شده بود که معلم احمد از شهر فرار کرده و توی ده، خونه پسرعموش مخفی شده بود. توی این سه ماه از ترس، قدمش رو هم از خونه بیرون نگذاشته بود.

- پسرعمو احمد! میدونم این شکلی مخفیانه زندگی کردن برای تو مثل زندونه اما همونطوریکه قبلا هم گفتم، چاره ای جز این نداریم. اوضاع خوب نیست. اگر یه آدم نااهلی از اهالی ده تو را ببینه، حتما خبرت رو به مامورای شاه میرسونه.

- اما این شکلی عاطل و باطل تو خونه سرکردن هم کار آسونی نیست. تو تموم روز سر کار هستی. توی خونه من میمونم و سونا پری. دختر بیچاره هم که نمی تونه حرفی بزنه.

میگم بیا و یه خوبی در حق من بکن. فردا برو شهر و ساز منو از خونمون برایم بیار. اقلا  توی خونه سرم گرم میشه.

- به روی چشمام. روز روشن که نمیشه . نصف شب میرم که به چشم کسی دیده نشم.

- خیلی ممنون نصرت. بیا اینم کلید خونه. داخل خونه که شدی، میری اطاق آخری . توی انباری، پشت لحاف تشک یه صندوق هست. سازمو توی اون صندوق گذاشتم.

 

در اطاق باز شد. سوناپری با یه سینی اومد. دو تا چایی توی سینی بود . یکی از اونها رو جلوی پسرعموش احمد و دومی رو جلوی برادرش نصرت گذاشت. بعد شلیته اش رو جمع و جور کرد و از اطاق بیرون رفت. نصرت زیر چشمی نگاهی به خواهر بلند قد و ابرو پیوسته اش انداخت. آه عمیقی کشید و یه سیگار از قوطی سیگارش بیرون آورد و روشن کرد.

احمد بچه گیاش رو توی ده با نصرت گذرونده بود. با همدیگه توی دشت دنبال خرگوش دویده و توی رودخونه ماهیگیری کرده بودند. با اینکه برای درس خوندن همراه مادرش مجبور شده بود به شهر بره، اما هنوزم پیوند روحی اون دو از هم جدا نشده بود. با هر اشاره کوچیک مثل آه کشیدن این شکلی نصرت میتونست درد وغمشو احساس کنه.

- نصرت! نمی خوام دردتو تازه کنم. اما خواهرت سوناپری چرا به این روز افتاد؟

نصرت پک عمیق به سیگارش زد. ته سیگارش رو توی نعلبکی که جای زیر سیگاری  استفاده میکرد، خاموش کرد. یواشکی طوریکه خواهرش متوجه نشه رو به احمد گفت:

- پسرعمو! بریم طویله، هم به حیوونا غذا بدیم، هم یه کم درد دل کنیم.

بلند شدند و موقع بیرون رفتن از اطاق، نصرت داد زد:

- خواهر! ما میریم یه سری به حیوونا بزنیم. بابت صبحونه دستت درد نکنه. سفره رو میتونی جمع کنی.

آفتاب داشت طلوع میکرد.  بوی خوش شکوفه های درختای سنجد، فضای باغچه رو پر کرده بود. دیدن گلهای زرد رنگ یونجه های کف باغچه و شبنم هایی که از دیشب رو برگهای اونها نشسته بود، عقل از سر آدم می پروند.

نصرت مرغها رو از قفسشون بیرون کرد. احمد تو طویله، یه بسته کاه باز کرد و جلوی گاوها ریخت. بعد دو پسرعمو کف طویله رو از نجاستهای حیوونا تمیز کردند.

کارها که تموم شد، رو سنگهای بیرون طویله نشستند. نصرت دستمالشو از جیبش درآورد و عرق پیشونیش رو پاک کرد و بعد سیگاری روشن کرد.

احمد خودشو آماده گوش دادن به حرفهای نصرت کرد. نصرت بابت کمک احمد، بهش "دستت درد نکنه" گفت و شروع به صحبت کرد:

- درست پونزده سال پیش بود. بهار که میشه، واسه تموم دخترها و پسرهای این ده که تو دامنه این کوه سرسبز جا گرفته، روح تازه ای میاره. هوای تازه و گلهای رنگارنگ دامنه کوه اونها رو مثل حیوونهای سرمست به شور و شوق می آره. بادهای خنکی که از جنگل می وزه، وقتیکه به سر و صورت دختربچه های ده می خوره، لپ های بادکرده اونها رو سرخ رنگ میکنه.

هنوزم که هنوزه، اون روز یادمه نمیره. همه جا رو زیر و رو کردیم، اما هیچ اثری از سوناپری پیدا نکردیم. فصل بهار بود. همراه دختر همسایه مون که پنج شش سالی ازش بزرگتر بود، برا درس قرآن به مسجد رفته بودند.

از اولش هم من از "گل چهره" دختر همسایمون قاسم خوشم نمی اومد. به نظرم یه جوریا یی میومد. اما جوونهای بیکار ده مثل من فکر نمی کردند. می فهمی که چی می گم؟ بهار که می اومد، دختره سر جاش بند نمی شد.

- آره می فهمم. باد بهاری دختره رو از راه بدر می کرده!

- عینن همونطوری که گفتی.

سوناپری رو که دیگه نتونستیم جایی پیدا کنیم، رفتم سراغ گل چهره. کم مونده بود دست روش بلند کنم. آخر سر توله سگ از طویله مسجد شروع به حرف زدن کرد.

- طویله مسجد؟

- آره

نصرت ته سیگارشو زمین انداخت و زیر پاش خاموش کرد و ادامه داد:

- دویدم طرف مسجد. در طویله رو باز کردم. رفتم تو و صدا زدم:

- سوناپری، سوناپری!

هیچ جوابی نشنیدم.

پشت حصار سمت راست طویله فقط یه گاو بود. در اون طرفی هم باز بود. هواسم فقط به سوناپری بود، به خاطر همین هم به باز بودن اون یکی در طویله اهمیتی ندادم.خودت میدونی اونیکه توی ده حیوان نگه میداره یه همچی سهل انگاری رو مرتکب نمی شه. همه جای طویله رو به دقت وارسی می کنه، در و پنجره رو سفت و سخت می بنده، از فرار کردن حیوونها یا حمله گرگها و درنده های دیگه به طویله می ترسه.

- سوناپری، سوناپری!

هنوزهم نگاهای وحشت زده سوناپری از خاطرم نمی ره. طوری بهم نگاه می کرد مثل اینکه از دست یه جونوروحشی خلاص شده بود.

فکر کردم منو نمی شنوه. دو تا دستشو محکم گذاشته بود رو گوش راستش. حیوونکی نه صدایی ازش در میومد نه حرکتی میکرد. سر جاش خشکش زده بود.

مطمئن شدم بلایی سرش اومده. اما اون لحظه نتونستم اتفاقی رو که براش افتاده، حدس بزنم. گفتم شاید یه چیزی شده که گاوه بهش لگد پرونده، ترسش هم لابد به خاطر همین بوده.

خم شدم کولش کردم و راهی خونه شدم.

عصرش توی ده خبرش پخش شد:

"گاو طویله مسجد، دختر مشهدی زینال رو لگد زده. بیچاره از ترس زبونش بند اومده. یه گوشش هم کر شده."

اما اصل قضیه را بخوای هیچ کس از اتفاقی که اون روز تو طویله مسجد سر سوناپری اومده بود خبرنداشت. بند اومدن زبونش فقط به خاطر ترسیدنش بود. از اون روز به بعد دیگه نتونست حرف بزنه. مادرم هم از غصه سوناپری مریض شد و یک سال بعدش هم از دنیا رفت.

نصرت یه سیگار دیگه از قوطی فلزیش بیرون آورد و ضمن روشن کردن سیگار با کبریتش، حرفهاشو این طوری ادامه داد:

- پنچ سال بعدش آشیقی( نوازنده) به دهمون اومد. اومدن آشیق جوان به دهمون، خیلی چیزها رو عوض کرد. آهنگ هایی که شب های زمستون می زد، قهوه خونه رو گرم می کرد. مردم ده هر پنج شنبه منتظرش می شدند. توی قهوه خونه جای خالی پیدا نمی شد. وقتی هم که بهار از راه می رسید، صدای ساز آشق ارسلان شور و نشاط همه رو دوچندون می کرد.

آشیق ارسلان هر پنج شنبه از گاریی که از جاده نزدیک ده می گذشت، پیاده می شد و پای پیاده به ده می اومد. لب رودخونه می نشست و سازش رو به صدا در میاورد.  دخترهای ده هم که تو رودخونه مشغول رخت شویی بودند، از دور به ساز آشیق جوان گوش می دادند.

از وقتی که اون  به دهمون اومد، سوناپری هم عوض شد. سوناپری پژمرده یواش یواش جون گرفت. پنج شنبه ها که از خواب بلند می شد، هیچ آروم و قرار نداشت. برای رخت شویی تو رودخونه لحظه شماری می کرد.

یه روز دخترها با داد و فریاد از رودخونه به سمت خونه مون اومدند. با صدای بلند داد می زدند:

- عمو زینال مژده بده، عمو زینال مژده بده.

پدر خدابیامرزم ازشون پرسید " چی شده"

- عمو زینال! زبون سوناپری باز شده. سوناپری دیگه میتونه حرف بزنه.

خواهرم عاشق ارسلان شده بود . صدای ساز و آوازش در او معجزه کرده بود. اونطوریکه دخترها تعریف کردند، ارسلان نزدیک رودخانه نشسته و شروع به زدن سازش کرده. سوناپری هم که سرمست صداش بود آخر سر نتونسته صبر کنه. نزدیکش رفته و روبروش نشسته. بعد از اینکه آشق سازش رو زمین گذاشت سوناپری بهش گفته:

" آشیق تو چقدر خوب ساز می زنی"

آشق ارسلان آدم کمرویی بود. از خجالت سازشو جمع کرده و یک راست به سمت ده دویده. بعدش هم دخترها به خونه ما اومدند. همه از این واقعه توی ده به شکل یک معجزه یاد می کنند. عزت و احترام ارسلان از اولش هم بیشتر می شه.

از اون روز به بعد ارسلان لب رودخانه ساز نزد.اما دخترهای ده، سوناپری رو به عروسی ها و مجالسی که ارسلان دعوت می شد می بردند. تو اون مجالس بود که اون دوتا همدیگر رو بیشتر دیدند.

- پسر عمو نصرت! خوشگلی اون روزهای سوناپری خوب یادمه. الآن هم که فکرش رو می کنم، آشق ارسلانی که تو تعریفش رو کردی، چاره ای جز عاشق شدن به سوناپری رو نداشته.

- من هم عین تو فکر می کنم، پسرعمو!

یه روز در خونه مون زده شد. وقتی در رو باز کردم، روبروم آشیق ارسلان بود به همراه یه پیرزن. پدر خدابیامرزم رو صدا زدم.

- خدا رحمتش کنه

- آمین. خدا رفته گان تو رو هم بیامرزه. پدرم گفت:"خوش اومدید، بفرمایید تو" سوناپری برای آشق و مادر پیرش چایی آورد. آره پسرعمو! سوناپری حلقه ای رو که آشیق آورده بود به انگشتش کرد. اون روز نامزد ارسلان شد.

ساز آشیق ارسلان اهالی روستا رو هر هفته دور هم جمع می کرد. تو قهوه خونه ساز میزد. به خونه ها دعوت می شد. تو دشت و صحرا برای چوپونها می زد. خیلی هم جوون بامعرفت و توداری بود. به ناموس کسی کج نگاه نمی کرد. همه هم، هواش رو داشتند. کیسه اش رو خالی نمی گذاشتند. هر هفته با دست پر از روستا می رفت. این اوضاع خیلی هم باب میل میرررر

- نصرت! راحت باش.  خوب میدونی  خود من هم دل خوشی از میرزاعلی ندارم.

- پسرعمو، نخواستم ناراحتت کنم. هر چی باشه، میرزاعلی پدرزنت هست.

- پدر زن من هم باشه، باز یک آدم خائن و بی شرفی هستش.

- از وقتی که آشیق به دهمون اومد، مرثیه خونی و تعزیه و این حرف ها تو خونه های مردم کمتر شد.

- بگو دیگه. همه چی واضحه. با اومدن آشیق، کار و بار میرزاعلی کساد شد.

نصرت ساکت شد. دیگه نتونست ادامه بده. احمد رو کرد به نصرت. دید چشماش پر شده بود.

- پسرعمو بعدش چی شد؟

اما نصرت هنوز هم نمی تونست حرف بزنه. سر زدن به طویله رو بهونه کرد و از جاش بلند شد. رفت تو طویله. وقتی که برگشت، اشک هاش رو پاک کرده بود. بعد گفت:

صبح یه روز جمعه، دهاتی هایی که برای ماهیگیری رفته بودند، جسد ارسلان رو که تو رودخونه غرق شده بود به  میدون ده آوردند.

سوناپری پابرهنه خودشو تا میدون ده رسوند. سر جنازه ارسلان  با شیون و زاری،  سر و روی خودش رو چنگ می زد و فریاد یاحسین او آخرین صدایی بود که از او شنیده شد. همونطوریکه ارسلان با اومدنش صدای سوناپری رو واسش آورده بود، با رفتنش هم، اون رو با خودش برد.

***

اهالی ده، حدس می زدند ارسلان به دست میرزاعلی کشته شده بود.

- اما پسرعمو، الآنش هم وقتی به میرزاعلی نگاه می کنی میتونی حال و روز پونزده سال پیشش رو هم تصور کنی. فکر می کنم اون موقع ها هم اون آدم لاغر مردنی نمی تونست رو پاهاش وا ایسته. حتما آشیق ارسلان اگه اونو فوتش می کرد، رو زمین ولو می شد.

- تو حق داری. میرزاعلی به تنهایی نمی تونست از پس آشیق ارسلان با اون جثه تنومندش بربیاد.

مسجد ده خدمتکاری داشت به اسم "قدرت". با پسرش "مال غلام" تو خونه داخل حیاط مسجد زندگی می کرد. عصر یه روز قبل از اون روزی که جسد ارسلان از تو رودخونه پیدا شه، چوپونی که از دشت برمی گشته، از دور اون دوتا رو دیده بود که گاریشان رو لب رودخونه نگه داشته بودند و داشتند یه چیز سنگینی رو تو رودخونه می انداختند. چوپونه از این کار اونها تعجب کرده بود، اما روز بعدش که جسد ارسلان از رودخونه پیدا شد، همه چی برملا شد.

چند روز بعد، بعضی ها اونها رو دیده بودند که با گاری پر از گونی های گردو از ده بیرون می رقتند. از اون روز به بعد هم، دیگه خبری از اون دو نشد.

همه می گفتند، میرزاعلی محصول اون سال باغ گردوی مسجد رو به اونها داده بود و در عوضش اونها هم ارسلان رو کشته بودند.

شک جماعت رفته رفته بلا گرفت. میرزاعلی هم متوجه همه اینها بود. بعد چند ماه، وقتی که جونش رو تو خطر دید، به همراه زن و دختر کوچکش غیبش زد. تا اینکه چند سال بعد، خبرش از شهر رسید. برای خودش آدم حسابی شده بود. از عالم های بزرگ شهر به حساب می اومد. میرزاعلی تو شهر رو، تو بهتر از من می شناسی.

- نصرت! من هم خائن هایی مثل او رو تو این وقایع اخیر شناختم. از نامه هایی که برای شاه نوشته بودند، همکاری شون با تهران معلوم شد. اون قاتل ها به همراه قشون شاه مسئول خون هایی هستند که به ناحق بر زمین ریخته شد.

دو پسرعمو بلند شدند. نصرت راهی مزرعه گندم شد. احمد دوباره به خونه برگشت.

***

نصف شبی وقت که نصرت از شهر برگشت، احمد و سوناپری تو خواب بودند. یواشکی ساز احمد و کلید خونه اش رو بالای سرش گذاشت و خودش هم برای خوابیدن داخل لحاف تشکش شد.

از اون روز به بعد، حتی اگه یه کم هم باشه احمد دیگه خودشو تو اون خونه زندونی حس نمی کرد. تموم روز رو با سازش سر می کرد. از اون روز به بعد توی اون خونه شبیه زندان، احساس راحتی بیشتری می کرد.

مدتی گذشت. اما چند روز بعد، گرفتار مشکل غریبی شد. وقتی که آهنگ دیلقم رو با سازش می زد، مثل اینکه یه اتفاقاتی می افتاد. اوایل با خودش گفت " بلکه همه اش تصادفه" اما آخر سر مطمئن شد. هر وقت که دیلقم رو می زد، صدای گریه دخترعموش سوناپری از تو اطاق بغلی به گوشش می رسید. نمی دونست موضوع چیه. اما با خودش قرار گذاشت دیگه دیلقم نزنه.

اون روز هم مثل همیشه صبحونه شون رو خوردند. نصرت سر کار رفت. سوناپری با کارهای خونه مشغول شد. احمد سازش رو برداشت. یه مدتی مشغول ساز زدن بود. سوناپری وارد اطاقش شد و بی سر و صدا به صدای سازش گوش داد. احمد بعد اینکه آهنگی رو که می زد تمومش کرد، نگاهی به سوناپری انداخت. یه هویی سوناپری لب به سخن واکرد:

- پسرعمو! تو به گریه کردن من محل نذار. تو رو خدا دوباره برای من دیلقم بزن.

احمد نمی تونست حرف بزنه. نمی دونست چیکار باید بکنه. حرف زدن دخترعموش رو نمی تونست باور کنه. مات مونده بود. آخر سر گفت:

- البته دخترعمو. هر چی بخوای برات می زنم. فدات شم من.

احمد دیلقم زد. اشک از گونه های سوناپری رون شد. احمد دیگه نتونست تاب بیاره.

- دخترعمو! نمی دونی چقدر از اینکه شروع به حرف زدن کردی خوشحالم. اما من تاب دیدن اشکهات رو ندارم. تو رو قسم می دم به روح عمو زینال، با گریه کردنت دل من رو کباب نکن.

سوناپری با سر آستین هاش اشک جشم هاش رو پاک کرد. از سر جاش بلند شد. رفت آشپزخونه و دوتا چایی تو سینی آورد. نشست و گفت:

- دیلقم آهنگ دلخواه ارسلان بود. شب هایی که تو خونه مون بود برام دیلقم می زد. وقتی که اون آهنگ رو می زد، مثل اینکه تموم غم و غصه عالم از ذهنم پاک می شد. اما پسرعمو! ارسلان که رفت، دیلقم هم رفت و جاش رو غم و غصه پر کرد.

- نصرت همه چی رو واسم گفت. هم کشته شدن ارسلان رو و هم دوباره بند اومدن زبون تو رو.

- آره پسرعمو. اون رو کشتند. اما زبون من بند نیومده بود.

- یعنی چه دختر عمو؟

- با رفتن صدای ساز و آواز ارسلان و نگاه های پاکش، مثل اینکه کوه سنگینی از غم و غصه تو دلم گذاشتند. وقتی که او رو زیر خاک دفنش کردند، من هم صدایی رو که او دوباره برام آورده بود تو خودم دفنش کردم. عهد بستم دیگه هیچوقت حرف نزنم. اما شنیدن دوباره دیلقم از ساز تو، دوباره همه چی رو به خاطرم آورد. ای کاش سازت رو تو این خونه نمی آوردی.

- ببین دخترعمو! اگه تا آخر عمرت هم عزا بگیری، نمی تونی دوباره ارسلان رو برش گردونی و جوونی خودت رو هم تباه می کنی. تو اگه حرف نزنی هیچ چیز عوض نمی شه. من و تو اگه ساکت بشینیم، هم زبونمون از بین می ره، هم آهنگ های آشیق هامون. ارسلان هامون کشته می شند. آدم های نفهمی همچون میرزاعلی هم می شند عالم های بزرگ مردممون.  

هر چی که احمد بیشتر حرف می زد، سوناپری راحت تر می شد.  مثل اینکه یکی، بار سنگینی رو از دوشش برمی داشت.

- پسرعمو! بعد از کشته شدن ارسلان، با خودم عهد بستم که دیگه با کسی حرف نزنم.

- باشه، تو فعلا با کسی حرف نزن. اما بیا این عزای تو رو تمومش کنیم. بیا اینکار رو از همین الآن شروعش کنیم. من ساز زدن رو یادت بدم. آهنگ آشیق ها رو تو خودت بزن. اما یه قولی باید به من بدی. وقتی که تونستی دیلقم بزنی، دیگه عزات رو تموم کن. مطمئنم روح ارسلان هم همین رو ازت می خواد.

لبخند کوچکی رو لبهای سوناپری نشست. به آرومی ساز رو برداشت و دستی بر سیم هاش کشید.

- پسرعمو! یعنی یه روز من هم می تونم دیلقم بزنم؟

- آره دخترعمو، بهت قول میدم، تا وقتی که دیلقم یادت ندادم از این خونه نرم.

سوناپری یه نیگاه به ساز تو دستش انداخت. لبخندی زد. با دست راستش موهای سرش رو درست کرد. رفت آشپزخونه و دوتا چای دیگه آورد.

- پسرعمو! توهم از خودت بگو. مثل اینکه با معصومه دختر میرزاعلی ازدواج کرده ای.

احمد اسم میرزاعلی رو که شنید، سرش رو پایین انداخت.

- پسرعمو! تو چرا شرمنده بشی؟ به خاطر کارهایی که میرزاعلی کرده تو نباید خودت رو گناهکار حس کنی. معصومه رو می شتاختم. وقتیکه تو ده بود هنوز پنج، شش سال بیشتر نداشت. دختر دوست داشتنی بود.

احمد سرش رو بلند کرد. نگاهی به سوناپری انداخت و گفت:

- دخترعمو! می تونم یه سوالی ازت بپرسم؟

- بپرس پسرعمو.

- اون روز تو طویله مسجد ده چه برسرت اومد؟ چرا زبونت بند اومد؟

سوناپری استکان چاییش رو از رو زمین برداشت. دو سه قورتوم سرکشید و گفت:

- اون روز درس قرآن تموم شد. میرزاعلی همه بچه ها رو از مسجد بیرون کرد. همه رفتند، تو حیاط مسجد من موندم و گل چهره دختر همسایه مون. گل چهره به من گفت " یه دقیق منتظرم باش، الآن می آم" اما هر چی منتظر شدم  نیومد. این ور و اون ور سرک کشیدم ، اما هیچ اثری ازش ندیدم. بعدش رفتم طرف طویله تو حیاط مسجد. درش بسته بود. قدم کوتاه بود، نتونستم وازش کنم. اطرافش رو دور زدم. پشت، یه در دیگه بود.کاملا بسته نشده بود. یه کم باز بود. رفتم تو. اونها رو اون تو دیدم.

- کی ها رو دیدی دختر عمو؟

- یه مردی رو دیدم. لباسی به تن نداشت. لخت مادرزاد روی کاه هادراز کشیده بود و ورجه وورجه می رفت. با صدای بلند نفس نفس می زد. خیلی ترسیده بودم. از ترس گریه ام گرفت. اون مرد لخت صدام رو شنید. وقتی که بلند شد، اون آدم دومی رو که روش افتاده بود رو شناختم. گل چهره هم لخت بود. اولش مات من رو نگاه کردند. بعد یه هویی گل چهره لباس هاش رو از رو زمین برداشت و  بیرون از طویله دوید. مرد به طرفم اومد.

آخرین چیزی که یادمه، سیللی محکم دست سنگینش بود که بر رو گوشم نشست. نمدونم چند ساعت تو طویله بیهوش افتاده بودم تا اینکه نصرت اومد و من رو پیدا کرد.

- دخترعمو! اون مرد لختی که دیدی کی بود؟

اما صدایی از سوناپری در نیومد.

***

پیشرفت سوناپری در یادگیرفتن ساز باورنکردنی بود. احمد هم خیلی تعجب کرده بود. نمی تونست این قدر استعداد دخترعموش رو باور کنه. همونطوریکه قول داده بود، قبل از اینکه روستا رو ترک کنه، شروع به یاد دادن درس آخری او یعنی آهنگ دیلقم کرد.

اون شب از راه رسید. وقت رفتن از روستا شده بود. احمد بی قرار بود. مدام از پشت پنجره بیرون رو نگاه می کرد. منتظر بازگشت نصرت از شهر بود. اون شب قرار بود نصرت، معصومه و نوزاد شون رو از شهر فراری بده و با خود به ده بیاره.

آخرش، گاری نصرت وارد باغچه شد.

همینکه معصومه رو دید بغلش کرد. بچه هنوز تو خواب بود. نیم ساعت بعد، احمد و معصومه که بچه اش رو بغل کرده بود، برای ترک روستا پشت گاری نصرت نشسته بودند. نصرت خواست با شلاقش بر پشت اسب بزنه که احمد یه مرتبه داد زد:

- وایسا!

و بعد روش رو برگردوند به طرف پنجره. از پشت شیشه پنجره سوناپری اونها رو نگاه می کرد. زود سازش رو از پشت گاری برداشت و رفت تو خونه.

- بیا دخترعمو! این ساز رو از من یادگاری داشته باش. بذار امروز هم، روز آخر عزاداریت باشه.

سوناپری ساز رو گرفت. خوشحال بود.

- پسرعمو! سفر خوبی براتون آرزو می کنم. موظب خودتون باشید.

- دخترعمو! باز هم آرزوی دیدارت رو دارم. اما قبل از رفتن می تونم دوباره ازت بپرسم، اون مرد  که اون شب دیدی کی بود؟

اما صدایی از سوناپری درنیومد.

لحظه ای که می خواست از خونه بره بیرون، سوناپری برگشت بهش گفت:

- پسرعمو! اون مرد میرزاعلی بود.

***

نصف شب بود. گاریی روستای "اوزوم دیل" رو ترک می کرد. از توی یکی از خونه های ده، صدای ساز می اومد. یکی داشت دیلقم می زد. صدای سازش خیلی سوزناک بود.

 

 

انتشار از: 

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری