فرهنگ و هنر

زمین چه تلخ، چه غمناک با تو حرف زده ست. تو‌ای تبار ِطربناک ِ پاک ِ دیرینه! سرود ِ سوگ ِ تو اینک به جان ِ باغم ریخت
.ایمان بیاورید به دستهای خلقی که خانه خرابی سرنوشت آنهاست و از سقفهای آوار شده نمی ترسند. این دستها دوباره خشت روی خشت خواهند گذاشت.
در بَسیاری موارد روابَطَ کانی منجر بَه نوعی روابَطَ خانی می شود که گویا بَه آن روابَطَ خان-وادگی هم گفته می شود...
به گيتى كه نامهربانى كند تباهى جهان كامرانى كند زمانه چو ناسازگار آمدست جفا در جهان كامكار
هنر مهاجران و تبعیدیان آینۀ احساسات و آسیب هائی ست که در ساحل غربت زیسته اند. با نگاهی به شعر دو شاعر که تجربۀ طویل المدت مهاجرت بر صحیفۀ دل خود دارند، به زوایائی ازین احساسات می پردازیم.
جانِ شیفه، محمود جان!
2 کامنت
بارانِ بوران بر سرم، در پیش دارم همسرم، در چپ و راست کاکل زَرَم، در پُشتِ من زاغ و کلاغ،
1 کامنت
انتشار برخی آثار هاینه در دوران امپراطوری آلمان ممنوع بود.
6 کامنت
به همین دلیل است که با وجود اینهمه نجابت و حرمت قایل شدن برای خانواده و ناموس، گاه هتک حرمت به نوامیس مردم روا داشته می شود چون براساس همان روحیه استبدادی هر کس فکر می کند که دیگران نباید کار زشت انجا
او زمانی که دریچه قلب‌ها بازشوند، مهر جای‌گزین کینه گردد و انسان‌ها به ‌راستی برادری و خواهری برای هم باشد؛ غبار از چهره تاریخ خواهد زدود و از زبان زیباترین فرزندان این آب‌وخاک از آزادی و عدالت با شما
1 کامنت
عید درراه بود سال شصت‌وهفت داشت به پایان می‌رسید. از تمامی آن‌همه زندانی، بیشتر از چند صد نفر باقی نمانده بودند. هفته اول اسفند تمامی آن‌ها را آزاد کردند. بدین‌گونه همه‌چیز پایان یافت!
همه خانواده ها پریشان ونگران کسی جرئت اعتراض نداشت کسی هم پاسخگو نبود . برگشتیم حمید کوچولو خسته بود گریه می کرد.
ته دلم امید داشتم که طالع فرزندم همان دوری باشد از من ! اما درسلامت ! زندگی بسیار عجیب است اتفاقاتی که باور نکردنی است .
بنیاد سیامک پورزند سال ۲۰۱۳ با هدف ادامه دادن فعالیت‌های سیامک پورزند، روزنامه‌نگار شناخته ایرانی که سال‌ها در حبس جمهوری اسلامی بود، کار خود را شروع کرده است.
اصلا چرا باید این مبارزه لعنتی را ادامه می دادی ؟نتیجه اش چه شد ؟ آن زمان شاه ! این زمان خمینی ! .نه ! نه! حق ندارم از تو این گونه سئوال کنم .