 نمادي از عدالت محوري، در دولت جمهوري اسلامي!!!
سر ظهر بود و آفتاب وسط آسمان بود. كمكم از شدت تابش آفتاب داشت حالم به هم ميخورد و اين در حالي بود كه متوجه شدم مردم (اعم از زن و مرد، كوچك و بزرگ) داخل چادرها روز را سپري ميكنند. وضعيت عجيبي بود و شديد تحت تاثير قرار گرفتم. وضعيتي كه رئيس جمهور محترم و ديگر مسئولان حكومت يك روز هم نميتوانند تحمل كنند و اين مردم يك ماه و اندي در اين وضع به سر ميبردند!؟!
فروردين امسال نيز مانند سالهاي گذشته براي ديدار اقوام و آشنايان راهي شهر مشهد شديم. در مجالس شبانة خودماني مسئله غصب زمين عدة زيادي از مردم، واقع در روبه روي نمايشگاه بين المللي مشهد مطرح بود. زمينهايي كه به زمين اماميه مشهور هستند.
در صحبتهاي آشنايان حرفهايي رد و بدل ميشد كه به نظرم غلو ميآمد و غير قابل باور بود. با خودم گفتم اگر اين صحبتها درست است چرا تا به حال در هيچ رسانهاي درج نشده؟ آن هم در دولتي كه شعار عدالت محوري را سرلوحه خود قرار داده است!
تصميم گرفتم اين مسئله رو از نزديك بررسي كنم و روز بعد با يكي از اقوام راهي اين منطقه شدم و با صحنهاي مواجه شدم كه از تعجب خشكم زد!! عدة زيادي از مردم در چادرهاي كنار هم (مانند جنگ زدگان) در زميني بسيار وسيع با امكاناتي بسيار اندك، تجمع كرده بودند. شايد هم اگر مسافري حكايت اين چادرها را نميدانست و اين وضع را ميديد (چادرهاي مسافرتي رنگ و رو رفته، مردم با لباسهاي خاكي، دستشوييهاي صحرايي و ....) گمان ميكرد كه اين مردم دچار زلزله زدگي شدهاند.
سر ظهر بود و آفتاب وسط آسمان بود. كمكم از شدت تابش آفتاب داشت حالم به هم ميخورد و اين در حالي بود كه متوجه شدم مردم (اعم از زن و مرد، كوچك و بزرگ) داخل چادرها روز را سپري ميكنند. وضعيت عجيبي بود و شديد تحت تاثير قرار گرفتم. وضعيتي كه رئيس جمهور محترم و ديگر مسئولان حكومت يك روز هم نميتوانند تحمل كنند و اين مردم يك ماه و اندي در اين وضع به سر ميبردند!؟!
بيشتر اين نكته برايم نقطه ابهام بود كه چرا با وجود اين جمعيت عظيم و اين وضع فجيح، رسانه ها اعم از نشريات، راديو و تلوزيون سراسري و محلي مهر خاموشي بر لب زده و سكوت اختيار كردهاند؟
اين طور به نظرم آمد، كه مسئولين خداناشناس اين فاجعه، با بلاك كردن اين خبر مهم و به تصوير نكشيدن آن و منع رسانه ها از درج اين خبر، اميد به اين دارند كه با آغاز فصل گرما مردم دست از چادرها بكشند و به دنبال كار خود بروند. غافل از اين كه اين مال باختگان اكثرا سرپناهي به جز همين چادر ندارند و تنها سرپناهشان همين زمينهاست كه در بيست سال قبل، زماني كه وضعيت زمين و ملك هنوز به اين وضع فلاكت بار و فاجعه آميز نرسيده بود توانسته بودند تهيه كنند.
آرام و ساكت بودند. نه شعار ميدادند و نه ناسزا ميگفتند. بر روي بعضي از چادرها عكس رهبر يا رئيس جمهور به چشم ميخورد. بر روي برخي ديگر هم آياتي از قرآن يا احاديثي از معصومين. يك ماه و اندي در همين چادرها در باد و طوفان و باران زندگي كرده اند، به اين اميد كه زميني كه حق مسلمشان است را از دست ندهند و شايد در اين فكر بودند كه بعد از مدتها اجاره نشيني، در واپسين سالهاي عمر خود سرپناهي براي خود داشته باشند.
براي خواندن ادامه مطالب و ديدن عكس هاي بيشتر از زمين هاي پلاك ۱۷۶ اماميه مشهد به ادامه مطلب مراجعه فرماييد
| 
